آمفتامین (Amphetamine)

آمفتامین یک داروی محرک اعصاب است که جزء کلاس فنتیلامین می‌باشد. از جمله آثار مصرف آمفتامین بی‌خوابی، افزایش تمرکز، کاهش خستگی و کاهش اشتها می‌باشد. اصیلترین کاربرد دارویی ترکیبات آمفتامین اختلال کم‌توجهی – بیش‌فعالی است

امفتامین

داده های فارماکولژیک

دسترسی بیولوژیک : ۷۵ تا ۱۰۰ درصد

نیمه عمر : ۱۲ تا ۱۳ ساعت

اتصال به پروتیین : ۱۵ تا ۴۰ درصد

متابولیسم : کبدی

مسیر دفع : کلیوی

مکانیسم اثر

آمفتامین با مهار آنزیم مونوآمین اکسیداز و جلوگیری از جذب مجدد کاتکول آمینها (دوپامین، نوراپی نفرین) باعث افزایش فعالیت این مواد و افزایش فعالیت مغزی و کاهش خواب‌آلودگی می‌شود.

مشتقات

این ماده ایزومرها و مشتقات مختلفی دارد که عملکردی شبیه هم دارند ولی گاه قدرت اثر متفاوتی دارند مانند دگزامفتامین و مت‌آمفتامین.

عوارض جانبی

دستگاه عصبی: بی‌قراری، بی‌خوابی، سرگیجه، سردرد، بی‌حوصلگی، در طولانی‌مدت افسردگی شدید و سایکوز. گوارشی: بی اشتهائی، خشکی دهان، کاهش وزن، اسهال، یبوست، کرامپ شکم. قلبی – عروقی: افزایش فشارخون، تاکیکاردی. موارد دیگر: دیستونی سر و گردن، افزیش فشار داخل چشم، ناتوانی و افت و افزایش میل جنسی.

 

منبع :dr-mmp.blogfa.com

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده