معماری
کوکائین

کوکائین

کوکائین یکی از اعتیادآورترین و خطرناکترین مواد مورد سوءمصرف است. کوکائین به صورت پودر سفیدی است که معمولاً استنشاق می‌شود اما گاهی تزریق یا تدخین نیز می‌گردد. استنشاق کم‌خطرترین و تدخین و تزریق خطرناکترین روش مصرف است. در مصرف استنشاقی، کوکائین را به صورت خطی بر یک سطح صاف می‌ریزند و معمولاً از طریق اسکناس لوله‌شده از راه بینی بالا می‌کشند. مکانیسم اثر کوکائین از طریق انسداد رقابتی بازجذب دوپامین است.

آثار رفتاری کوکائین تقریباً بلافاصله ظاهر شده و مدت نسبتاً کوتاهی (۳۰ تا ۶۰ دقیقه) دوام می‌یابد. لذا برای حفظ آثار آن مصرف مکرر لازم است. لذا افراد وابسته ممکن است هر نیم تا یک ساعت یکبار برای مصرف از جمع یا محل کار خارج شوند.

 

آثار مصرف

  • جسمی: تاکیکاردی، افزایش فشارخون، افزایش درجه حرارت، اتساع مردمک و بی‌حسی موضعی- تنگی موضعی عروق، کاهش اشتها، اختلال خواب.
  • روانی: نشئگی، سرخوشی، افزایش اعتماد به نفس و احساس خوب بودن، برانگیختگی جنسی؛ با دوزهای بالا علائم سرآسیمگی، تحریک‌پذیری، پرخاشگری، رفتار جنسی بالقوه خطرناک و تکانشی و افزایش فعالیت روانی و حرکتی.

 

عوارض جانبی

احتقان بینی، سوراخ شدن تیغه بینی، بیماریهای عروقی مغز از جمله انفارکتوس مغزی، حملات تشنجی، انفارکتوس قلبی، مشکلات روانپزشکی از قبیل دلیریوم، اختلال خلقی، اختلال اضطرابی و اختلالات جنون  (psychotic).

 

وابستگی

کوکائین آثار اعتیادآور قوی دارد. وابستگی روانی ممکن است حتی با یکبار مصرف رخ دهد. وابستگی جسمی نیز ایجاد می‌شود ولی خفیف است.

 

ترک

علائم ترک کوکائین معمولاً یک روز تا یک هفته طول می‌کشد که به فروریزی یا crash موسوم است که با احساس ملال، فقدان احساس لذت، اضطراب، تحریک‌پذیری، خستگی، خواب آلودگی و گاهی سرآسیمگی همراه است.

 

درمان و توصیه‌های لازم

  • قطع ناگهانی توصیه می‌شود. قطع تدریجی فایده‌ای ندارد.
  • باید اطمینان داد که علائم لتارژی افسردگی و .. از عواقب طبیعی ترک است و برطرف خواهد شد.
  • در صورت بروز علائم شدید افسردگی می‌توان داروهای ضدافسردگی استفاده نمود.
  • بروموکریپتین ۵/۲ میلی‌گرم ۲ بار در روز و آمانتادین ۱۰۰ میلی‌گرم ۲ بار در روز در کاهش میل بیمار به دارو موثرند.

پاسخ دهید