معماری
مدل آرایش گونه

مواد آرایشی

اثرات و عوارض مواد آرایشی (رژلب،ریمل،تافت،کرم پودر)،رابطه مواد آرایشی با سرطان
ترکیبات شیمیایی استفاده شده در مواد و لوازم آرایشی، از جمله مواد پارابن (Parables) و فتالات (Phetalates) ارتباط مستقیم با رشد تومورهای سرطانی، به ویژه تومورهای سرطان سینه دارد.
پژوهش های اخیر سازمان مبارزه با سرطان آمریکا نشان می دهد که پارابن ها در ۲۰ نوع از نمونه تومورهای سرطان سینه کشف شده اند. هم چنین نمونه برداری از تومورهای بیماران مبتلا به سرطان سینه نشان داده است، زنانی که بیشتر از مواد آرایشی استفاده می کرده اند، سرطان پیشرفته تر و طول عمر کم تری داشته اند.
برخی از پزشکان معتقدند که مواد آرایشی چون بر روی پوست مالیده می شوند، می توانند خیلی سریع تر تاثیر گذار باشند.
سازندگان لوازم و مواد آرایشی گرچه سعی کرده اند تا استفاده از این دو ترکیب شیمیایی را در شامپو و ژل های خود حذف کنند یا تا حد زیادی پایین بیاورند، اما در استفاده کم تر از آن ها در سایر مواد آرایشی ناموفق بوده اند.
پزشکان به زنان توصیه می کنند که استفاده از مواد آرایشی را تا حد زیادی پایین آورند و یا از مصرف آن ها به کلی بپرهیزند. آن ها بر این باورند که سعی برای زیبایی بیشتر با استفاده از مواد شیمیایی آرایشی، انسان را به مرگ نزدیک تر می کند.
در سال های اخیر، با افزایش استفاده از مواد آرایشی توسط خانم ها در ایران ، آمار رشد بیماری سرطان سینه نیز تا حد قابل توجهی بالا رفته است. هم اکنون این نوع سرطان، شایع ترین نوع در بین زنان ایرانی است. این در حالی است که اکثر بیماران مبتلا به این سرطان، دارای سنین پایین و میان سالی هستند.
انواع مواد آرایشی
ترکیبات رنگی آرایشی
ترکیبات رنگی آرایشی برای زیباسازی پوست صورت و لب‌ها به کار می ‌روند. مواد آرایشی صورت (make up) برای رنگ کردن صورت به کار می ‌روند.
انتخاب مواد آرایشی صورت بسیار مهم است، زیرا برای مدت طولانی در تماس مستقیم با پوست هستند. به طور معمول مواد آرایشی صورت باید غیرحساسیت زا، ضد آکنه و ضد کومدو(comedy) باشد که محصول را کمتر حساسیت‌زا کند. محصول نباید منافذ را بپوشاند و باعث آکنه شود.
مواد آرایشی حاوی ضد آفتاب باعث جلوگیری از سرطان پوست و چروک می ‌شود.
مواد آرایشی چشم
پلک حساس‌ترین قسمت پوست بدن می ‌باشد. مواد آرایشی چشم شامل: سایه ی چشم، خط چشم و ریمل است. مواد آرایشی حاوی آب (قابل شستشو) راحت ‌تر پاک می ‌شوند. شستشو و مالش شدید چشم برای پاک کردن آرایش ممکن است مخرب باشد. اغلب مواد آلرژی ‌زا می ‌توانند با انگشت به چشم وارد شوند.
مواد آرایشی چشم نباید بین افراد مشترک باشد و بهتر است که هر سه یا چهار ماه عوض گردند، زیرا امکان آلودگی باکتریایی وجود دارد.
مواد آرایشی لب
مواد آرایشی لب شامل رُژ لب و براق کننده می ‌باشند. آنها لب‌های ترک خورده و خشک را مرطوب می‌ کنند و از آفتاب محافظت می‌ نمایند. بعضی از رژ لب هایی که برای مدت طولانی رنگ آنها باقی می ماند، ممکن است باعث درماتیت تماسی آلرژیک شوند.
مواد آرایشی مو
رنگ مو را می توان از طریق مواد آرایشی رنگ مو و شکل موها را می توان به وسیله ی فر دائم یا موقت تغییر داد.
رنگ موهای موقت، بعد از یک بار شامپو کردن شسته می ‌شوند.
رنگ‌های تدریجی مو، تغییر رنگ را برای دو یا سه هفته ایجاد می ‌کنند. این رنگ‌ها معمولاً باعث ایجاد مشکل نمی ‌شوند.
رنگ موهای نیمه دائمی که بعد از ۴ تا ۶ بار شستشو از بین می روند و رنگ‌های دائمی که شسته نمی ‌شوند، باعث ایجاد حساسیت می ‌شوند. این محصولات بهتر است قبل از رنگ کردن مو، بر روی بخش کوچکی از پوست امتحان شود (۲۴ ساعت قبل از مصرف، پشت گوش یا داخل آرنج)
رنگ موهای دائمی موها را روشن ‌تر یا تیره ‌تر می ‌کند. پرسولفات آمونیوم گاهی برای روشن کردن مو به کار برده می ‌شود که می‌ تواند باعث contact dermatitis شود. این ماده ممکن است باعث حساسیت ناگهانی مثل سرگیجه و سر درد هم شود.
فر دائمی، موی صاف را مواج و فرفری می ‌کند. ماده ی فر، پیوندهای شیمیایی را در موهای صاف می ‌شکند و باعث ایجاد فر در مو می‌ شود. این عمل می ‌تواند مو را تخریب کند. موها نباید بیش از هر ۳ ماه یک بار در معرض محلول فر قرار گیرند. اگر مایع فر برای مدت طولانی‌ تر روی مو بماند، بسیار قوی ‌تر عمل می ‌کند و موها را خشک و بی رنگ می ‌سازد و باعث شکنندگی مو می ‌شود. تخریب پوست سر هم می ‌تواند رخ دهد.
مواد آرایشی ناخن
مواد آرایشی ناخن برای رنگ کردن ناخن، افزایش طول ناخن به طور مصنوعی و یا افزایش مقاومت ناخن به کار می ‌روند.
لاک ناخن باعث درماتیت تماسی آلرژیک می‌ شود. شخصی که به لاک ناخن حساسیت دارد ممکن است در انگشتان، پلک، صورت، گردن و جاهایی که لاک ناخن در زمان خشک شدن با آنها تماس داشته، دچار حساسیت شود.
فرمالدئید یک ترکیب آلرژی ‌زا می ‌باشد. افرادی که به لاک ناخن حساسیت دارند، می ‌توانند لاک‌های hypoallergenic را که بدون فرمالدئید هستند استفاده کنند. لاک‌های قرمز رنگ ممکن است باعث زرد یا بی ‌رنگ شدن ناخن شوند.
کوتیکول از عفونت ناخن جلوگیری کرده و سلول‌های مولد ناخن را محافظت می ‌کند، پس بهتر است چیده یا کوتاه نشود.
افزایش طول ناخن ها به وسیله ناخن‌های مصنوعی که کل ناخن یا انتهای ناخن را می ‌پوشاند، انجام می شود. چسب های ناخن‌های مصنوعی حاوی methacrylate هستند که یک ماده ی حساسیت‌زا می‌ باشد. چسب‌های بدون Methacrylate ممکن است باعث شکاف و ترک ناخن شوند.
استفاده ی طولانی مدت از ناخن‌های مصنوعی می ‌تواند باعث واکنش‌های دردناک و شدید شامل عفونت پوست اطراف ناخن‌ها، شل شدن ناخن‌ها و درماتیت(التهاب پوستی) شود.
خانم‌هایی که برای مدت طولانی از ناخن‌های مصنوعی و کاشته شده استفاده می ‌کنند، ممکن است مشاهده کنند که ناخن‌های طبیعی آنها نازک‌ و مات‌تر شده است. متخصصان پوست پیشنهاد می ‌کنند ناخن‌های مصنوعی هر ۳ ماه یک بار برداشته شوند تا ناخن‌های طبیعی استراحت کنند.

 Cosmeceuticals چه هستند؟
Cosmeceuticalsمحصولات مراقبت از پوست هستند که برای تشدید و بهتر‌سازی آرایش و صاف کردن پوست طراحی می‌ شوند. این محصولات ممکن است عملکرد پوست را بهبود بخشیده و از پیری پوست جلوگیری کنند، شامل آلفا هیدروکسی اسید مثل گلیکولیک اسید و بتاهیدروکسی اسید مثل سالسیلیک اسید.
هیدروکسی اسیدها پوسته اندازی پوست را افزایش می ‌دهند (از بین بردن پوست مرده)، ظاهر پوست را صاف ‌تر و شفاف تر می ‌کنند و احساس نرمی را بیشتر می‌ کنند.
بعضی ویتامین‌ها مثل ویتامین A ظاهر پوست را جوان ‌تر می کنند، اما ممکن است پوست را خشک یا تخریب کنند، لذا باید تحت نظر پزشک متخصص پوست استفاده شوند. متخصصین پوست می ‌دانند این مواد چگونه باید استفاده شوند و می‌ توانند رهنمودهایی را برای داشتن پوستی سالم به بیماران ارائه نمایند.
ضد آفتاب‌ها از پیری و سرطان پوست ناشی از آفتاب جلوگیری می‌ کنند و بهتر است برای همه ی افراد با هر نوع پوستی استفاده شوند.

آنچه که یک متخصص پوست انجام می ‌دهد:
مواد آرایشی و محصولات مراقبت از پوست بخشی از نیازهای روزانه ی افراد هستند. اگر مشکلی ایجاد شود یک متخصص پوست می ‌تواند مشکل را تشخیص دهد و درمان کند.
Patch – test ممکن است برای تشخیص به کار رود، اگر به ترکیبی در یک محصول حساسیت وجود داشته باشد، متخصص پوست می ‌تواند به شما توصیه کند چه محصولاتی برای شما مناسب و چه محصولاتی نامناسب است.
آنها می ‌توانند به پرسش‌های شما در مورد مشکلات پوستی پاسخ داده و اطلاعات کافی در مورد مواد آرایشی مناسب و محصولات مراقبت پوستی مطمئن در اختیار شما قرار دهند.

مشکلات ناشی از مواد آرایشی
به طور معمول مواد آرایشی صورت باید غیر حساسیت زا، ضد آکنه و ضد کومدو(جوش سر سیاه) باشد که محصول را کمتر حساسیت زا کند.
استفاده از مواد آرایشی و محصولات مراقبتی پوست بخشی از عادات روزانه ی بیشتر مردم است. در کشورهای غربی افراد بزرگسال به طور متوسط حداقل هفت محصول مراقبتی پوست را هر روز استفاده می‌ کنند که شامل عطرها، مرطوب کننده‌ها، ضد آفتاب‌ها، پاک کننده‌های پوست، محصولات مراقبت مو، دئودورانت‌ها، ضدعرق‌ها، محصولات آرایشی مو، محصولات آرایشی رنگی و محصولات آرایشی ناخن می ‌شود.
بیشتر مردم مشکلات کمی از این محصولات را تجربه می‌ کنند، اگر چه مشکلات می‌ تواند با اولین استفاده ی اندک یا بعد از سال‌ها رخ دهد. همچنین بسیاری از مردم معمولاً می ‌دانند کدام محصولات باعث بروز مشکل می ‌شوند، اما عکس‌العمل‌های کشنده و شدید ممکن است نیازمند تشخیص مهارت‌های یک پزشک متخصص پوست باشد.
مشکلات ناشی از استفاده ی محصولات آرایشی و محصولات مراقبتی پوست
واقعیت این است که عکس‌العمل نسبت به محصولات مراقبتی پوست می ‌تواند شامل مشکلات ساده باشد و این بستگی به شرایط پوست یا پاسخ ایمنی فرد دارد.
درماتیت(التهاب پوستی) تماسی آلرژیک
درماتیت(التهاب پوستی) تماسی آلرژیک، یک مشکل معمول است که با مواد آرایشی و محصولات مراقبتی پوست دیده می‌ شود. بعضی مردم نسبت به یک ماده ی خاص یا مواد موثره ی یک محصول حساس هستند. آنها هر زمانی که در تماس با این ماده قرار گیرند، واکنش نشان می ‌دهند. اگر چه ممکن است چندین روز طول بکشد تا علائم ظاهر شود و علائم  می تواند شامل قرمزی (تورم)، خارش و تاول‌های حاوی مایع باشد.
درماتیت تماسی تحریکی
اما درماتیت تماسی تحریکی هم داریم. پوست سالم یک سد دفاعی عالی برای بیشتر موادی است که در لوازم آرایشی یافت می‌ شوند. اگر پوست خیلی خشک یا زخمی باشد، شکاف (محل باز زخم) این سد دفاعی را کمتر موثر می ‌سازد.
سوختگی، خارش و قرمزی ممکن است علائم ناشی از تخریب یک محصول باشد. مواد شوینده، صابون‌های حمام، ضد عرق‌ها، مواد آرایشی چشمی، مرطوب کننده‌ها، محلول فر دائمی مو و شامپوها بیشترین تخریب کننده‌های پوستی هستند. حتی آب می ‌تواند برای پوست خشک مخرب باشد.
عطرها، نگهدارنده‌ها، ترکیباتی که معمولاً در محصولات مراقبتی پوست و لوازم آرایشی یافت می‌ شوند، علل واکنش‌های حساسیتی به مواد آرایشی هستند.
عطرها بیشتر از سایر ترکیبات، باعث درماتیت تماسی آلرژیک می ‌شوند. بیش از ۵ هزار نوع عطر مختلف در مواد آرایشی محصولات مراقبتی پوست استفاده می‌ شوند.
عطرهایی با حساسیت‌زایی کمتر، برای کمتر کردن این مشکل ایجاد شده‌اند.
به خاطر داشته باشید که محصولی که با عنوان unscented (بدون عطر) بر چسب شده است، ممکن است واقعاً حاوی عطر باشد که به وسیله ی بقیه مواد معطر شیمیایی از بین رفته باشد.
یک محصول باید با عنوان fragrance free(بدون ماده معطر) یا without perfume (بدون عطر) باشد که نشان دهد هیچ ماده ای برای ایجاد بوی خوش به آن اضافه نشده است.
بعضی حساسیت‌ها به ماده ی معطر ممکن است، زمانی رخ دهد که پوست در مجاورت نور خورشید قرار گیرد.
نگهدارنده‌ها در مواد آرایشی
نگهدارنده‌ها در مواد آرایشی دومین دلیل رایج مشکلات پوستی هستند. نگهدارنده‌ها از رشد قارچ‌ها و باکتری‌ها که باعث عفونت پوستی می ‌شوند، جلوگیری می ‌کنند و محصولات را از اکسیژن و تخریب‌های نوری محافظت می‌ نمایند. مواد آرایشی حاوی آب باید دارای بعضی از انواع نگهدارنده‌ها باشد. مصرف کنندگانی که به یک نوع ماده ی نگهدارنده واکنش نشان می ‌دهند، لزوماً به بقیه ی مواد حساسیت ندارند.
محصولات مراقبت کننده از پوست کدامند؟
محصولات مراقبت کننده از پوست برای سالم نگه داشتن پوست طراحی شده‌اند و شامل پاک‌کننده‌ها، مرطوب کننده‌ها و ضد آفتاب‌ها هستند.
پاک کننده‌ها
پاک کننده‌ها، روغن و بقایای صابون را از روی پوست پاک می‌ کنند. آنها معمولاً خشک کننده و حاوی آب ، الکل، پروپیلین گلیکول و سالیسیلیک اسید می‌ باشند. اینها ممکن است باعث خارش و سوختگی در افرادی با پوست خشک و حساس شوند.
مرطوب کننده‌ها
مرطوب کننده‌ها مانع از دست دادن آب می ‌شوند و این عمل را به وسیله ی پوشاندن پوست با مواد چرب که باعث نگه داشتن آب می ‌شود و به وسیله ی جذب آب از لایه ی داخلی پوست به لایه ی خارجی انجام می‌ دهند.
پوست خشک باعث ترک و چروک‌های ریز می ‌شود و سبب کاهش تأثیر این سد دفاعی، خارش و درد می‌ گردد.
موادی که از دست رفتن آب را کاهش می ‌دهند یا متوقف می‌ سازند، حاوی پروترولاتوم و روغن‌های معدنی و لانولین می ‌باشند.
موادی که سبب جذب آب در پوست می ‌شوند شامل گلیسرول، پروپیلن گلیکول، پروتئین‌ها و بعضی ویتامین‌ها می ‌باشند. این ترکیبات ممکن است باعث واکنش حساسیت‌زایی شوند.
ضد آفتاب‌ها
ضد آفتاب‌ها هم شامل مواد شیمیایی‌اند که نور را جذب یا منعکس یا پراکنده می ‌سازند. مواد شیمیایی جاذب نور شامل : استرهای PABA، avobenzone، cinnamatce هستند که می‌ توانند باعث واکنش‌های حساسیت‌زا شوند.
ضد آفتاب‌های فیزیکی حاوی ذرات بسیار ریز اکسید روی و دی‌اکسید تیتانیوم هستد که نور را پراکنده ساخته و یا منعکس می‌ کند. هیچ نوع حساسیت به ضد آفتاب‌های فیزیکی شناخته نشده است.
اثرات و عوارض مواد آرایشی یا درمانی و حساسیت های پوستی
در قسمت قبل به ذکر نکاتی در مورد انواع پوست  پرداختیم . اینک در ادامه می خوانیم …
از جمله مواد آرایشی که به طور معمول مورد مصرف قرار می گیرند پودر ، کـِرم ، روژ، عطر، ریمل ، سایه و لاک هستند.
یکی از عوارض این مواد پیری زودرس و ایجاد چین و چروک است. عارضه دیگر ، تغییر رنگ پوست است که می تواند منتشر و یا به صورت لکه ای باشد. ولی شایع ترین عارضه مواد آرایشی و دارویی در پوست، تحریک و حساسیت پوستی است.
پودرها تقریباً فاقد چربی و خشک هستند. لذا مصرف آنها برای افرادی که پوست خشک دارند مناسب نیست، مگر این که پیش از مالیدن پودر ، سطح پوست خود را با یک کرم بپوشانند. اما پودرها به سبب خشک بودن خود موجب کاهش اثرات محیطی از قبیل تغییرات دما، تابش آفتاب و باد بر روی پوست می شوند و از آن محافظت می کنند. مصرف پودر مناسب در نواحی عرق سوز شده می تواند مفید باشد ، چون پودر عرق را جذب می کند و مانع تأثیر سوء آن بر روی پوست می شود .
برای حفظ رطوبت پوست لازم نیست مرتب صورت خود را بشویید، چون این کار باعث پاک شدن لایه چربی محافظ پوست و خشونت آن می شود . برای مرطوب نگهداشتن پوست باید از مرطوب کننده ها استفاده کنید.
مصرف بیش از اندازه ی هیچ ماده آرایشی برای پوست مفید نیست. حتی داروهای پوستی هم فاقد عوارض جانبی نیستند. بنابراین باید مصرف ماده آرایشی و دارویی کم ، و در حد لزوم باشد. یکی از عوارض این مواد پیری زودرس و ایجاد چین و چروک است. عارضه دیگر ، تغییر رنگ پوست است که می تواند منتشر و یا به صورت لکه ای باشد. ولی شایع ترین عارضه مواد آرایشی و دارویی در پوست، تحریک و حساسیت پوستی است.

شستشوی صحیح صورت
برای شستشوی صورت ، نوع صابون را بسته به نوع پوست خود و با مشورت پزشک انتخاب کنید. هرگز یک صابون را تصادفی و ندانسته به صورت خود نزنید. پس از شستشو، صورتتان را با حوله خشک کنید. برای خشک کردن نباید حوله را به صورت خود بکشید، بلکه فقط کافیست حوله را با پوست صورت خود تماس دهید و به آرامی روی نقاط مختلف صورت فشار دهید. یکی از دلایل پیری زودرس و پیدایش چین و چروک و خشونت پوست، خشک کردن آن با حوله به روش خشن است. پس از خشک کردن صورت ، یک کرم مرطوب کننده بر روی آن بمالید تا رطوبت پوست حفظ شود.
مصرف بیش از اندازه ی هیچ ماده آرایشی برای پوست مفید نیست. حتی داروهای پوستی هم فاقد عوارض جانبی نیستند. بنابراین باید مصرف ماده آرایشی و دارویی کم ، و در حد لزوم باشد. یکی از عوارض این مواد پیری زودرس و ایجاد چین و چروک است.
برای تمیز کردن مواد آرایشی از پوست می توانید از پنبه آغشته به گلاب یا شیر پاک کن و یا آب و صابون استفاده کنید.

پوست خود را چگونه مرطوب نگه داریم؟
طراوت و شادابی پوست عمدتاً به علت «رطوبت» آن است. اگر رطوبت پوست در اثر خشکی و گرمای محیط کم شود و یا اگر جریان خون پوست در اثر سرما یا کهولت سن کاهش یابد، پوست دچار چروکیدگی می شود و طراوت خود را از دست می دهد. یکی از مواقعی که باید مراقب خشک شدن پوست شد، هنگام خروج از حمام است. مواقع دیگر عبارت اند از ماه های بسیار گرم یا بسیار سرد ، پس از شستن صورت ، و سنین پیری. کسانی که پوست خشک دارند بیش از سایرین باید مراقب باشند.
مصرف پودر مناسب در نواحی عرق سوز شده می تواند مفید باشد ، چون پودر عرق را جذب می کند و مانع تأثیر سوء آن بر روی پوست می شود .
باید بدانید که برای حفظ رطوبت پوست لازم نیست مرتب صورت خود را بشویید، چون این کار باعث پاک شدن لایه چربی محافظ پوست و خشونت آن می شود . برای مرطوب نگهداشتن پوست باید از مرطوب کننده ها استفاده کنید. کرم های مرطوب کننده موجود در داروخانه ها برای این منظور بسیار مناسب هستند. طرز استفاده از مرطوب کننده ها به این صورت است که پس از خروج از حمام ، یا شستشوی صورت و خشک کردن آ ن، کرم را به صورت نقطه نقطه بر روی نواحی مختلف پوست پیشانی، گونه، بینی و چانه بمالید و سپس آن را با ضربات آهسته نوک انگشت بر روی تمام پوست صورت و گردن خود پهن کنید. بهتر است هر روز صبح کرم مرطوب کننده را بمالید. یک بار مرطوب کردن پوست در ابتدای روز کافی است ولی اگر حمام رفتید، پس از خروج از حمام نیز این کار را انجام دهید. اگر در آب و هوای گرم و خشک هستید و یا پوست شما خشک است، بهتر است روزی دو بار پوست خود را مرطوب کنید.

اثرات و عوارض مواد آرایشی یا درمانی و حساسیت های پوستی
در قسمت قبل به ذکر نکاتی در مورد انواع پوست  پرداختیم . اینک در ادامه می خوانیم …
از جمله مواد آرایشی که به طور معمول مورد مصرف قرار می گیرند پودر ، کـِرم ، روژ، عطر، ریمل ، سایه و لاک هستند.
یکی از عوارض این مواد پیری زودرس و ایجاد چین و چروک است. عارضه دیگر ، تغییر رنگ پوست است که می تواند منتشر و یا به صورت لکه ای باشد. ولی شایع ترین عارضه مواد آرایشی و دارویی در پوست، تحریک و حساسیت پوستی است.
پودرها تقریباً فاقد چربی و خشک هستند. لذا مصرف آنها برای افرادی که پوست خشک دارند مناسب نیست، مگر این که پیش از مالیدن پودر ، سطح پوست خود را با یک کرم بپوشانند. اما پودرها به سبب خشک بودن خود موجب کاهش اثرات محیطی از قبیل تغییرات دما، تابش آفتاب و باد بر روی پوست می شوند و از آن محافظت می کنند. مصرف پودر مناسب در نواحی عرق سوز شده می تواند مفید باشد ، چون پودر عرق را جذب می کند و مانع تأثیر سوء آن بر روی پوست می شود .
برای حفظ رطوبت پوست لازم نیست مرتب صورت خود را بشویید، چون این کار باعث پاک شدن لایه چربی محافظ پوست و خشونت آن می شود . برای مرطوب نگهداشتن پوست باید از مرطوب کننده ها استفاده کنید.
مصرف بیش از اندازه ی هیچ ماده آرایشی برای پوست مفید نیست. حتی داروهای پوستی هم فاقد عوارض جانبی نیستند. بنابراین باید مصرف ماده آرایشی و دارویی کم ، و در حد لزوم باشد. یکی از عوارض این مواد پیری زودرس و ایجاد چین و چروک است. عارضه دیگر ، تغییر رنگ پوست است که می تواند منتشر و یا به صورت لکه ای باشد. ولی شایع ترین عارضه مواد آرایشی و دارویی در پوست، تحریک و حساسیت پوستی است.

اثرات مضر رنگ مو
میزان آلرژی و حساسیت ناشی از مصرف رنگ مو در مصرف‌کنندگان رو به افزایش است و این رقم نسبت به چند سال گذشته، دو ‌برابر شده‌ است.

گذشت آن روزگاری که روی سر مردم نهایتا سه رنگ مو می رویید: مشکی، قهوه‌ای و بور. حالا به اندازه آدم‌های روی کره زمین، رنگ مو وجود دارد و اغراق نیست اگر بگوییم حتی می‌توان هر کسی را با رنگ مویش معرفی کرد!
البته در کشور ما هنوز آقایان رویشان نمی‌شود، مویشان را به رنگ‌های قرمز و بنفش و آبی در بیاورند و کم و بیش به همان رنگ موی طبیعی خود قناعت کرده‌اند و مصرف این رنگ‌های خاص توسط خانم‌ها نیز محدود به مهمانی‌ها می‌شود!
اما در کشورهای دیگر اوضاع کمی متفاوت‌تر است و جوانان‌شان با انواع و اقسام تاتو و آویزان کردن حلقه به گوش و ابرو ارضا نمی‌شوند و در حال حاضر آرایش مو با رنگ‌های عجیب و غریبی مثل نارنجی جیغ، صورتی متالیک و آبی کهربایی، به یکی از پر طرفدارترین انواع آرایش (و البته ابزار جلب توجه!) تبدیل شده‌است.
یکی از تازه‌ترین هشدارهای بهداشتی که مدتی پیش منتشر شد، دقیقا در همین رابطه است؛ محققان و متخصصان امراض پوستی اعلام کرده‌‌اند میزان آلرژی و حساسیت ناشی از مصرف رنگ مو در مصرف‌کنندگان رو به افزایش است و این رقم نسبت به چند سال گذشته، دو ‌برابر شده ‌است.
بر ‌اساس بررسی‌های انجام شده، کاهش سن مصرف ‌کنندگان و افزایش علاقه به رنگ کردن موها از عواملی است که باعث بروز این مشکل (افزایش حساسیت‌های پوستی) می شود. بر اساس تحقیقاتی که سال ۱۹۹۲ در ژاپن با مطالعه و بررسی سن مصرف‌کنندگان و میزان استفاده از لوازم رنگ مو انجام شد، مشخص شد ۱۳ درصد دختران دبیرستانی، ۶ درصد زنان و ۲ درصد مردان ۲۰ تا ۳۰ ساله از محصولات رنگ کردن مو استفاده می‌کنند.
اما فقط چند سال بعد، نتایج تحقیق مشابهی در سال ۲۰۰۱ در این کشور، باعث تعجب و نگرانی متخصصان امراض پوستی شد که نشان می داد ۴۱ درصد از دختران دبیرستانی، ۸۵ درصد زنان و ۳۳ درصد مردان ۲۰ تا ۳۰ ساله از این محصولات استفاده می‌کنند.
تحقیق دیگری در دانمارک بر روی ۴ هزار فرد بزرگسال، حکایت از آمار ۱۸درصدی مردان و ۷۵ درصدی زنان مصرف کننده رنگ مو و مواد آرایشی مشابه داشت که بیش از ۵ درصد آنان تا کنون حداقل یک‌بار دچار حساسیت‌ها و سایر مشکلات پوستی شده‌اند.
نکته جالب توجه در مورد افرادی که در اثر رنگ مو دچار حساسیت یا مشکلات دیگر می شوند، این است که فقط ۱۵درصد این افراد برای معالجه به مراکز درمانی مراجعه کرده‌اند.
یکی دیگر از اتفاقاتی که باعث شد توجه محققان به تاثیرات رنگ مو و مضرات آن جلب شود، اتفاقی است که سال گذشته رخ داد؛ اکتبر سال ۲۰۰۶، گزارشی از حساسیت پوستی در ۸ نوجوان ۱۲ تا ۱۵ ساله در کوپنهاگ به دست مسوولان رسید. تاثیر رنگ مو روی ۵ نفر از این نوجوانان به قدری شدید بود که در بیمارستان بستری شدند و یکی از آنها نیز تحت مراقبت ویژه قرار گرفت.
اما دلیل بروز چنین مشکلی حین رنگ کردن موها، مربوط به ماده‌ای به نام «پارا‌فنیلن ‌دیامین» است که در ترکیبات رنگ مو وجود دارد. این ماده در اثر استفاده‌ی طولانی مدت و مداوم از محصولات رنگ‌کردن مو، باعث ایجاد حساسیت‌های پوستی می‌شود و گاهی این آسیب‌‌های پوستی به حدی شدید است که می‌تواند فرد را راهی بیمارستان کند.
پارا‌فنیلن ‌دیامین همان «PPD» است که روی بسته‌بندی دو سوم رنگ موها نوشته شده و نوع حساسیتی که در استفاده از رنگ موی حاوی این ماده ایجاد می‌شود، به صورت تاول روی پوست صورت، به خصوص درناحیه خط رویش موها، بروز می‌کند.
PPD ماده‌ای است که باعث آسیب‌های جدی به پوست می‌شود و به همین دلیل در قرن ۲۰ میلادی ، به دلیل افزایش این مشکل، مصرف این ماده در ترکیبات آرایشی مو در کشورهای آلمان، سوئد و فرانسه ممنوع شد.
بر اساس تحقیقی که توسط متخصصان امراض پوستی در لندن انجام شده، مشخص شد واکنش منفی پوست نسبت به PPD نه تنها در لندن، بلکه در تمام کشورهای جهان رو به افزایش است و آمار گزارش شده از میزان حساسیت به این ماده در شش سال گذشته، دو برابر شده و به ۱/۷ درصد رسیده است و با اینکه خطرات ناشی از مصرف این ماده به اثبات رسیده است، اما بسیاری از کارخانه‌های تولیدکننده محصولات مختلف رنگ مو، نسبت به این موضوع بی‌توجه هستند و روی بسته‌بندی این محصولات، هیچ هشداری نسبت به عواقب استفاده از این مواد درج نمی‌کنند.
البته این مشکلات فقط برای گروه سنی جوانان پیش نمی‌آید و کودکان زیادی تا کنون با این مشکل دست پنجه نرم کرده‌اند؛ بسیاری از کودکان تحت شرایطی خاص، مجبور به رنگ کردن موهای خود می‌شوند. البته نه اینکه فکر کنید، موهای آنها را با ضرب و زور، رنگ می‌کنند، نه! اما در آیین و رسوم خاصی که در برخی کشورها برگزار می‌شود، موی کودکان شرکت‌کننده در مراسم را رنگ می‌کنند و همین امر می‌تواند باعث بروز حساسیت‌های پوستی در کودکان شود.
البته در حال حاضر، مقدار مشخصی PPD برای استفاده در رنگ موها و سایر محصولات این‌چنینی، از سوی اتحادیه اروپا تعیین شده است و بر این اساس تولیدگنندگان این لوازم آرایشی مجازند حداکثر تا ۶ درصد از PPD در تهیه مواد آرایشی استفاده کنند.
اگر شما جزء کسانی هستید که رنگ مو مصرف نمی کنید، از دردسرهای ناشی از مصرف رنگ مو هم در امان هستید؛ در غیر این صورت دست کم توصیه های ایمنی را جدی بگیرید! تست کردن رنگ مو روی قسمت کوچکی از پوست دست (۴۸ ساعت قبل از رنگ کردن موها)، می‌تواند از هرگونه اتفاق ناگواری در این زمینه جلوگیری کند.

اثرات نرم کننده،ژل و تافت بر موها
بیشتر آدم‌ها از این که موهایشان بعد از حمام حالت وز به خود می‌گیرد و به سختی شانه می‌شود، شاکی هستند و دوست دارند بعد از حمام کردن، موهایی نرم، صاف و درخشنده داشته باشند. شاید شما هم جزء همین افراد باشید و شاید تا به حال، راه‌های زیادی را امتحان کرده باشید. به هر حال به نظر می‌رسد استفاده ازنرم‌کننده و حالت‌دهنده (کاندیشنر) می‌تواند یکی از آسان‌ترین و بی‌دردسرترین راه ‌حل‌ها باشد.

نرم‌کننده
حالت‌دهنده یا کاندیشنر از موادی تشکیل شده که در ساختار مولکولی آن بار مثبت وجود دارد. خنثی شدن بار الکتریکی مو توسط حالت‌دهنده باعث مسطح شدن پولک‌های مو و صاف شدن آن‌ها و در نتیجه حالت‌پذیری، درخشش و سهولت شانه زدن در حالت خشک و مرطوب می‌شود.
هر چه جنس مو خشک‌تر باشد، نیاز بیشتری به حالت‌دهنده دارد. طوری که برای موهای خیلی خشک و آسیب‌دیده، از حالت‌دهنده‌هایی با نفوذ ‌عمقی ‌استفاده می‌شود.
به طور کلی، حالت‌دهنده‌ها دو دسته هستند:
دسته اول آن‌هایی‌ هستند که بعد از شامپو زدن استفاده می‌شوند و قبل از خشک کردن نیاز به آبکشی دارند، بنابراین مقدار کمی از آن روی مو باقی می‌ماند.
دسته دوم از حالت‌دهنده‌ها، نیاز به آبکشی ندارند، بنابراین تا دفعه بعد که شامپو زدن انجام می‌شود، به طور کامل روی موها باقی می‌مانند.
بر خلاف آبکشی شامپو که هر چه بیشتر باشد بهتر است، برای آب‌کشی حالت‌دهنده زیاد افراط نکنید. چون همان‌طور که گفته شد، باید مقداری از حالت‌دهنده روی سطح موی شما باقی بماند.برای این منظور، حالت‌دهنده را زمانی استفاده کنید که قصد دارید از حمام خارج شوید.
نکته دیگری که باید تأکید کنم، این است که تنها مقدار کمی از حالت‌دهنده باید روی موی شما باقی بماند، در حدی که هنوز احساس کنید سطح مو لیز است، زیرا باقی گذاشتن مقدار زیادی از حالت‌دهنده، نه تنها باعث نرمی ‌و حالت‌پذیری بیشتر مو نمی‌شود، بلکه باعث احساس سنگینی و کدورت مو شده و آن را بد حالت می‌کند. البته روی موهای زبر و ضخیم، ناچارید مقدار بیشتری از حالت‌دهنده به جا بگذارید تا اثر کند.
حالت‌دهنده
شکل دادن به مو تاریخچه‌ای بسیار طولانی به قدمت دوران باستان دارد. در آن دوران، از استوانه‌های فلزی، روغن‌ها و مواد معطر برای این کار استفاده می‌شد، اما الان فرآورده‌های گوناگونی تولید شده که بخشی از درآمد ما صرف خریداری آن‌ها‌ ‌می‌شود.
شما با این فرآورده‌ها چقدر آشنایی دارید؟ ژل، اسپری، موس، فوم، کرم، واکس و … و این که هر کدام چه فایده و ضررهایی دارد.
موادحالت‌دهنده ی مو، همگی از نظر شیمیایی، پلیمرهای حل شده در حلال مایع هستند. از نظر ترکیب شیمیایی، ژل، موس‌ و فوم، پلیمرهایی بر پایه ی آب هستند و اسپری بر پایه ی الکل است (در نتیجه بهتر است در استفاده از اسپری حتما مباحث شرعی را رعایت کنید) و کرم‌ها بر پایه ی روغن.
وظیفه پلیمرهای موجود در این ترکیبات، این است که رشته‌های مو را به هم وصل کند، ضمن این که پوشش پلیمری محیط بر تارهای به هم چسبیده ی مو، باعث افزایش حجم کلی آن‌ها می‌شود.

ژل؛ چرب ‌و چیلی سیخ‌سیخ‌کن
در حال حاضر، ژل‌های مو به دو دسته ی کلی تقسیم‌بندی می‌شوند.ژل‌های روغنی یا میکرو ژل‌ها که به صورت امولسیون‌های شفاف روغن در آب هستند. (قطرات روغن آن‌قدر کوچک‌اند که امولسیون شفاف به نظر می‌رسد.) این نوع ژل‌ها بیشترجهت درخشندگی و گره‌گشایی از مو موقع برس یا شانه کردن استفاده می‌شوند.
ژل باید پوششی سبک، قابل انعطاف و شفاف روی مو بر جا بگذارد و درخشندگی خاصی به آن بدهد. ضمن آن که گره‌ها و الکتریسیته ی ساکن مو را تا حدی کم می‌کند.
هر چه مقدار ماده مصرف شده کمتر باشد، موها شل‌تر خواهند ایستاد. ولی مصرف بیش از حد ژل، موجب کدر شدن موها می‌شود، طوری‌ که این مواد مانند دانه‌های برف یا شوره ی سر روی موها جمع می‌شوند.
ژل‌ها نسبت به موس‌ها قوام سفت‌تر و کم‌انعطاف‌تری به موها می‌دهند و برای آرایش‌ها و مدل‌هایی که نیاز به قوام و انعطاف‌ناپذیری مو دارند، به کار می‌روند.
بیشتر تولیدکنندگان برای موهای معمولی و موهایی که به سختی حالت می‌گیرند، فرمول‌های جداگانه دارند.

موس؛ نرم ونازک مثل کف
موس یا فوم، یکی از محصولات شکل‌دهنده مو است که به شکل کف‌ِ کرم‌مانند، از بطری خارج می‌شود.
مواد تشکیل‌دهنده‌ ی آن شبیه ژل مو است، با این تفاوت که در قوطی‌های تحت فشار است و در ترکیب آن، علاوه بر مواد فعال، مقدار کمی ماده ی پیشران وجود دارد که وظیفه خارج کردن ماده و تولید کف را دارد. این کف با شانه روی مو پخش می‌شود.
موس لایه ی نازک تری نسبت به ژل روی مو به‌ جا می‌گذارد. در عوض، قدرت نگهداری کمتر و توانایی کمتری در شکل دادن مو دارد و آدم در موقع استفاده از موس، نسبت به ژل احساس بهتری دارد. موس‌ها در واقع برای قوام ‌و ضخامت دادن به مو در نظر گرفته شده‌اند و بیشتر به همراه سشوار استفاده می‌شوند.

تافت؛ فیس‌فیس پُر فروش
‌افشانه‌ها یا اسپری‌های مو، محلول‌هایی هستند که وقتی به مو زده می‌شوند، ‌پوشش نازکی با استحکام کافی ایجاد می‌کنند که بعد از تبخیر حلال، مو را در جای خود‌ ‌نگه می‌دارد.
اسپری‌های مو دو دسته‌اند:
– اسپری مدل‌دهنده که برای مدل دادن به موها به کار می‌رود.
– اسپری تثبیت‌کننده که برای تثبیت مدل مو، استفاده می‌شود.
هر چه قطرات اسپری با اندازه ی درشت‌تری پراکنده شوند، موها با قدرت بیشتری به هم متصل می‌شوند، ولی در عوض دیرتر خشک می‌شوند و مو حالت چسبناک به خود می‌گیرد.
هر چه اندازه قطره‌های اسپری کوچک‌تر باشد، قدرت اتصال موها کمتر شده، زودتر خشک می‌شود و با برطرف شدن حالت چسبناک، احساس بهتری هنگام دست کشیدن به موها، بر جای می‌ماند.

پاسخ دهید