معماری
مزوتراپی

کاربرد مزوتراپی و پی آرپی در درمان و زیبایی

مزوتراپی (Mesotherapy) یک روش درمانی کاملا جدید و پیشرفته است که روز به روز به حیطه عملکرد درمانی آن افزوده میشود. این روش به دلیل پاسخدهی بسیار سریعتر نسبت به دیگر روشهای درمانی مثل داروهای خوراکی و کمبودن عوارض آن به دلیل مصرف بسیار اندک دارو و اثرات کاملا موضعی آن، روز به روز مورد استقبال بیشتر از سوی مردم و پزشکان قرار گرفته است.

تاریخچه مزوتراپی

این تکنیک برای اولینبار سال ۱۹۵۲ میلادی در فرانسه توسط دکتر مایکل پیستور ابداع شد. در آن زمان از داروهای گیاهی و ویتامینها برای تقویت  شرایط پوستی به کمک تکنیک مزوتراپی استفاده میشد. ده سال بعد اولین انجمن مزوتراپی در دنیا شکل گرفت و از آن تاریخ به بعد این تکنیک پیشرفتهای بسیاری کرد و مزوتراپی مدرن که امروز از آن استفاده میشود به وجود آمد.
از سال ۱۹۸۶ مزوتراپی توسط آکادمی ملی پزشکی فرانسه به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از طب سنتی شناخته می شود. در سال ۲۰۰۰ برای اولین بار این تکنیک توسط خبرنگاران بخش علمی و پزشکی به کشور آمریکا وارد شد و بعد از آن در سال ۲۰۰۵ مزوتراپی کمکم در دیگر کشورها مورد توجه و استقبال قرار گرفت. هر روز، هزاران تن از پزشکان سراسر جهان استفاده از مزوتراپی برای کمک به ده ها هزار نفر از بیماران استفاده می کنند. کشور ایران نیز جزء کشورهایی بود که تکنیک مزوتراپی در سال ۲۰۰۵ به آن وارد شد و بسرعت در همه شاخه ها پیشرفت و رشد کرد و مورد استفاده قرار گرفت.
مزوتراپی یک درمان غیر جراحی در حیطه پزشکی زیبایی است و در حقیقت استفاده از دوزهای کم دارو با تزریقهای مکرر، در ناحیه مورد نظر است. داروهای مورد استفاده در مزوتراپی شامل داروهای هومیوپاتی، عصاره های گیاهی، ویتامین ها، مواد معدنی و آمینواسیدها است. گلوله های دارویی بسیار کوچک به طور مستقیم به داخل مزودرم (لایه میانی پوست) وارد می شود. این لایه از پوست دارای خواص بسیار ویژه درمانی است. مزوتراپی میتواند برای از بین بردن سلولیت، افزایش سرعت کاهش وزن، جوان سازی و درمان چاقی موضعی استفاده شود. مزوتراپی یک روش بدون درد و بدون نیاز به بیحسی است و با زندگی روزمره بیماران تداخلی ندارد. یعنی فرد بعد از انجام آن، نیازی به استراحت در منزل ندارد و میتواند مثل تمام روزهای عادی به فعالیتهای خود بپردازید.

روشی برای درمان موضعی بیماریها

مزوتراپی در واقع یک تکنیک و روش استفاده از دارو است که برای درمان موضعی ابداع شده و برای درمان بیماریهای عمومی و کل بدن به کار نمیرود. با توجه به محل مورد درمان و داروی خاص موارد استفاده آن با توجه به نتایج موثر و عوارض ناچیز مزوتراپی تاکنون کاربردهای متعددی برای این تکنیک شناخته شده و روز به روز به کاربردهای آن اضافه میشود.
بیشترین کاربرد مزوتراپی هماکنون در شاخه زیبایی است در حالی که میتواند در همه شاخهها مثل ارتوپدی (تزریق دارو به مفصل) یا در درمان بیماری سالک (در گذشته آنتیبیوتیک در محل سالک تزریق می شد) کاربرد داشته باشد ولی امروز بیشترین کاربرد آن در درمان ریزش مو، جوانسازی صورت و درمان چاقی موضعی وبیماری عفونی است.

مراحل انجام مزوتراپی
قبل از آغاز جلسات مزوتراپی، پزشک معالج قسمت هایی را که نیاز به درمان و تزریق دارد مشخص و علامت گذاری می کند. محدوده علامت گذاری با توجه به علت درمان علامت گذاری میشود. بطور مثال برای کاهش وزن عمومی، پزشک معالج باید منطقه بزرگتری برای تزریق انتخاب کند تا چربی های موجود در تمام بدن شکسته و حل شوند. سپس محل های علامت گذاری شده با الکل ضدعفونی شده و بیمار بر روی تخت قرار می گیرد و آماده تزریق می شود. برای انجام این تزریقات، از سوزن هایی بسیار کوتاه و نازک استفاده شده و داروهای هومیوپاتیک (homeopathic)، ویتامین ها، مواد معدنی و آمینو اسید به دفعات در محل های مشخص شده تزریق میشوند. بر خلاف جراحی های زیبایی، مزوتراپی بدون درد است و هیچ نیازی به پانسمان های سنگین یا کرست ها و گن های مخصوص ندارد و شخص می تواند بلافاصله پس از هر جلسه مزوتراپی به زندگی عادی خود برگردد.

مزایای استفاده از مزوتراپی

هزینه درمان آن نسبت به بسیاری از روش های موجود از جمله لیزر اندک است.
داروهای مصرفی غیرسمی و با عوارض جانبی اندک هستند.
داروهای تزریقی باعث تحریک واکنش های داروئی عمومی نمی شود.
داروهای مورد استفاده نیازی به عبور از دستگاه گوارش یا کبد ندارند.
زمان مورد نیاز برای بازگشت به فعالیت های روزمره پس از انجام مزوتراپی کوتاه است.
با استفاده از دستگاه مخصوص مزوتراپی (مزوگان) روشی تقریبا بدون درد و در عین حال سریع محسوب شده و می توان حجم تزریق را در حد میکرولیتر هم تنظیم کرد و دارو را در فواصل مساوی به ناحیه درمان شده رساند و براحتی تا بیش از صد تزریق را انجام داد.

عوارض جانبی مزوتراپی
تمام روش های درمانی دارای عوارض جانبی هستند، اما اگر درمان توسط افراد مجرب و متخصص انجام بگیرد، بطور حتم عوارض جانبی کمتری نیز خواهد داشت. عده بسیاری از کارشناسان عقیده دارند که مزوتراپی جزء کم خطر ترین روش های درمانی است. این درمان نیازی به بیهوشی ندارد و بر روی فرد کاملا هوشیار انجام می گیرد. به این ترتیب اگر تزریق در محیطی کاملا استریل و با ابزار صحیح و ضد عفونی شده انجام بگیرد، در این مرحله از درمان مشکلی به وجود نخواهد آمد.
به دلیل استفاده از داروهای بسیار رقیق و در مقادیر اندک، عوارض ناشی از دارو های تزریقی نیز بسیار کم و محدود است. با این وجود خطر حساسیت به داروهای مزوتراپی وجود دارد. اما به دلیل رقت دارو، نشانه های آلرژی باید در حداقل میزان خود باشند.
در موارد بسیار استثنایی استفاده از سوزن برای تزریق می تواند در محل تزریق موجب عفونت های جزئی شود. از جمله عوارض دیگر تزریق می توان به خون مردگی خفیف و سطحی، سرخی یا التهاب محل تزریق اشاره نمود. به طور معمول این عوارض در عرض یکی دو روز به کلی برطرف خواهند شد.
عده ای از بیماران مدت کوتاهی پس از درمان دچار خارش در محل تزریق می شوند که به سرعت برطرف می شود. عده ای از پزشکان برای سرعت بخشیدن به روند درمان داروهای خوراکی، کرم های پوستی یا لوسیون های موضعی تجویز می کنند.

اقدامات قبل از تزریق

حداقل سه روز قبل از عمل از آسپیرین و داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی استفاده نشود.
اگر ضایعه پوستی وجود داشته باشد، تا زمان بهبودی کامل آن درمان به تعویق می افتد.
بهتر است قبل از انجام عمل از انجام لایه برداری (میکرودرم ابریژن) خودداری شود.
به علت وجود احتقان عروقی در دوره پریود ماهانه، بهتر است در این زمان عمل انجام نشود.

اقدامات بعد از تزریق
در روز اول پس از عمل از حمام کردن خودداری شود.
از آفتاب گرفتن و برنزه کردن پوست اجتناب شود.
از الکترولیز و انجام لایه برداری در زمان درمان خودداری شود.

کاربرد مزوتراپی در شاخه های مختلف پزشکی

امروزه مزوتراپی علاوه بر کاربرد زیبایی در کلینیکهای درد و پزشکی- ورزشی مورد استفاده قرار میگیرد در بخش ورزشی برای برگرداندن هرچه سریعتر ورزشکار به میدان ورزش از این تکنیک استفاده میکنند، مثل آسیبهایی که در عضلات و تاندون ورزشکار به وجود میآید. پزشک با تزریق دارو در نواحی آسیبدیده به ورزشکار کمک میکند تا هرچه زودتر بهبود یافته و فعالیتهای ورزشیاش را از سر گیرد. مزوتراپی در بیماران روماتیسمی و عفونی با تزریق دارو در محل به بهبود هرچه سریع تر بیمارکمک زیادی می کند. در ضایعات عروقی نیز از این شیوه می توان استفاده کرد. اخیرا در کشورهای اروپایی و آمریکایی در کلینیکهای ترک سیگار از تکنیک مزوتراپی استفاده میکنند و از موادی که بتوان جایگزین نیکوتین کرد، کمک میگیرند.
در بیماری های پوستی مثل ریزش موی سکهای، کورتون را در ناحیه مورد نظر تزریقمیکنند و باعث رویش مجدد مو در آن قسمت میشوند. همچنین مزوتراپی برای جوانسازی پوست و درمان ترکهای ناشی از حاملگی و درمان لک کاربرد دارد. اما با همه کاربردهای فراوانی که ذکر شد در هیچکدام از آن ها نباید انتظار اثر معجزهآسا و غیرمعقول از مزوتراپی داشت. مزوتراپی تنها یک روش کمک درمانی محسوب میشود.

مزوتراپی و درمان ریزش مو
در درمان ریزش مو به وسیله این تکنیک، دارویی که بیمار باید به صورت خوراکی مصرف کند، به صورت موضعی و در محل مورد نظر به فولیکولهای مو تزریق میشود. در ریزش موی هورمونی و ریزش موی آقایان چون عامل این بیماری برای همیشه باقی میماند و از بین نمیرود، در این افراد از روش مزوتراپی به عنوان روش کمکی در کنار دیگر روشهای درمانی میتوان کمک گرفت ولی در ریزش مو ناشی از رژیم طولانی مدت یا اعمال جراحی که جذب دارو مختل میشود (مثل جراحی روده که بخشی از روده را از مسیر جذب خارج میکنند و به همین علت بعد از مدتی دچار کمبود ویتامین به علت عدم جذب میشوند و از راه خوراکی قابل جبران نیست) مزوتراپی میتواند به این دسته از بیماران کمک بسیار زیادی در جلوگیری از ریزش مو کند چون علت به وجود آورنده ریزش مو قابل درمان است.
این روش یکی از روش های نوین درمان ریزش موی سر برای آقایان و خانم ها مزوتراپی مو است که شامل تزریق ترکیبی از داروها نظیر: فرم تزریقی ماینوکسیدیل، کافئین، فیناستراید و انواع مواد تقویتکننده رشد مو به ویژه ویتامینهای گروه C و B C داروهایی که باعث افزایش جریان خون میشوند و نیز هورمون (فقط در آقایان) است. در این روش به هیچ عنوان از کورتون استفاده نمیشود. متخصصان مزوتراپی مو معتقدند خانمهایی که بر اثر زایمان دچار ریزش مو میشوند هم میتوانند بعد از دوره شیردهی از این شیوه درمانی استفاده کنند.
این روش تزریقی با استفاده از دستگاه مخصوص آن و کنار ریشه مو انجام می گیرد. به دلیل این که تزریق ها کنار بافت مورد هدف تزریق می شود نتایج آن سریع تر قابل مشاهده است. تزریق ها با کمک دستگاه مزوتراپی مو و کنار ریشه های مو انجام می شود. اثرات آن شامل افزایش جریان خون به ریشه موها و در نتیجه کمک به قطع ریزش مو و افزایش ضخامت ساقه موها است.

انواع ریزش مو و درمان با مزوتراپی مو
تمام موهای بدن دارای ۳ فاز رشد هستند:
آناژن: که فاز رشد مو است و در این فاز موهای سر و بدن رشد می کنند و طول مدت این فاز در موهای سر حتی به ۳ سال نیز می رسد.
کاتاژن: در این فاز موها به مرحله بینا بینی می رسند و کم کم آماده فاز بعدی یعنی تلوژن می شوند.
تلوژن : در این فاز موها دچار ریزش می شوندو فولیکول مو به فاز استراحتی خود فرو می رود. احتمالا شنیده اید که ریزش تا صد تار مو در روز طبیعی است که این جمله بیانگر همان فاز تلوژن موها است. وقتی مو وارد فاز تلوژن یا ریزش شد تا زمانی که دوباره به فاز اول یا آناژن برگردد ۹-۶ ماه طول می کشد.
در برخی از علل ریزش مو مثل استرس و بیماری های حاد و شدید یا کاهش وزن ناگهانی موها بطور ناگهانی از فاز آناژن (رشد) وارد فاز تلوژن (ریزش) می شود که با مزوتراپی مو می توان دوباره موها را به فاز آناژن وارد کرد. در علل ریزش موی هورمونی باید درمان هورمونی لازم انجام شود و در کنار آن از روش مزوتراپی برای کنترل ریزش مو و رویش مجدد موها استفاده کرد. در علل ریزش موی ارثی و ژنتیکی در آقایان نیز مزوتراپی به حفظ و تقویت موهای باقیمانده کمک می کند.

از بین بردن چربی های بدن بوسیله مزوتراپی
بسیاری از افراد دچار توده ها و برآمدگی هایی از چربی های بد شکل و یا سلولیت در بدن خود هستند. در حال حاضر، یک راه حل برای این مشکل وجود دارد. در آب کردن چربی ها به وسیله مزوتراپی، چربی های موضعی و سلولیت به صورت موضعی مورد هدف قرار می گیرد. این روش نسبت به لیپوساکشن بسیار کم تهاجم است و به آرامی بافت چربی را با استفاده از ترکیبات حلال چربی آب می کند. بدن به طورطبیعی پس مانده های چربی را در طی ۳ تا ۴ هفته دفع می کند.

مزایای استفاده از این روش
با استفاده از تزریق مواد حل کننده چربی در مناطق هدف،  می توان بدون جراحی های وسیع، به تناسب اندام دست یافت.
نیاز به بیهوشی وجود ندارد
دوره استراحت کوتاه مدت، بازگشت سریع به کار و فعالیت های طبیعی
مقرون به صرفه در مقایسه با جراحی

نحوه عملکرد مزوتراپی
مزوتراپی شامل تزریقات کوچکی از مواد آلی، معدنی و آنزیمی است که برای حل کردن بافت چربی موضعی مقاوم در برابر رژیم غذایی و ورزش بسیار موثر است. درمان از یک سری تزریق های کوچک به بافت های چربی موضعی تشکیل شده است.

نتایج
مزوتراپی روشی بسیار عالی برای صاف کردن پوست و از بین بردن چاقی های موضعی است. فرد می تواند نتایج را معمولا بعد از ۳ تا ۸ جلسه درمانی مشاهده کند. این عمل در مدت زمان خیلی کم در مطب انجام می گیرد و هر گونه عوارض جانبی مانند مختصر کبودی، خارش و درد خفیف گذرا خواهد بود. در بیشتر بیماران بین ۳ تا ۷ سانتی متر از سایز کمرشان کم خواهد شد.

تاریخچه درمان

مزوتراپی بیش از نیم قرن سابقه دارد و در طول ۱۰ سال گذشته، پزشکان آمریکای جنوبی، آفریقای جنوبی و اروپا با موفقیت روش مزوتراپی را در صدها هزار نفر از بیماران استفاده کرده اند.
مناطق درمان
مناطقی که به این نوع درمان بهترین جواب را می دهد (البته در کسانی که اضافه وزن خیلی زیادی ندارند) بافت های چربی مقاوم در برابر رژیم غذایی و ورزش است. این مناطق شامل شکم، پهلوها، پشت بازوها، خارج ران ها و محل بال (منطقه پشت، درست در کنار زیر بغل)  است. مزوتراپی همچنین برای بهبود و صاف کردن پوست و کوچک کردن لیپوم (غده های چربی) کاربرد دارد.

مزوتراپی جایگزینی برای لیپوساکشن
مزوتراپی در زمینه تناسب اندام به عنوان جایگزین مناسبی برای اعمال جراحی مثل لیپوساکشن میتواند به کار برود. با مزوتراپی میتوان چربی شکم، چربیهای موضعی کنار ران و پهلو و غبغب را از بین برد. با کشف دارویی که حلکننده چربی است محققان دریافتند با تزریق آن در بافت چربی، چربی حل میشود و ازبین می رود ولی برای رسیدن به نتیجه مطلوب باید دوزهای زیاد از این ماده استفاده شود که بالطبع عوارض زیادی به دنبال خواهد داشت. بنابراین فقط در نواحی کوچک باید مصرف شود. معمولا افراد چاق به دنبال روشهایی آسان و بیزحمت برای کاهش وزن هستند. این روش تاثیرغیرمعقول و معجزهآسا برای کاهش وزن ندارد بلکه یک تاثیر منطقی و محدود دارد.
مساله بسیار مهم در کاهش وزن به روش مزوتراپی این است که بیمار باید شاخص توده بدنی (BMI) زیر ۳۰ داشته باشد تا بتواند از مزوتراپی در زمان چاقی موضعی استفاده کند. چنانچه این عدد زیر ۲۵ باشد، یعنی فرد وزن طبیعی دارد و نیازی به رژیم غذایی ندارد و اگر این عدد بین ۲۵ و ۳۰ باشد بیمار باید در کنار رژیم غذایی از روش مزوتراپی استفاده کند.
در کاهش چربی به کمک این روش کوچک کردن غبغب معمولا بهتر از دیگر نقاط بدن جواب میدهد. باتوجه به نوع کاربرد مزوتراپی در درمان، مدت زمان لازم برای مشاهده آثار درمان فرق میکند، مثلا در ریزش موی مردانه معمولا با شروع درمان مزوتراپی در کنار دیگر روشهای درمانی پس از ۶ ـ ۵ ماه نتایج قابل مشاهده خواهد بود که این نتایج شامل رویش موی جدید نیست در واقع در درجه اول نقش پیشگیری از ریزش مو را دارد و در حدود ۳۰ ـ ۲۰ درصد روی روند استحکام مو، رشد مو و حالتگیری مو تاثیر خواهد داشت. همچنین میتواند چربی زیاد موی افراد را کاهش دهد.
نتایج درمان در افرادی که ریزش موی آن ها ناشی از رژیمهای غیراصولی و سخت است، ماندگار خواهد بود، چون علت ریزش مو برطرف شده ولی چنانچه این ریزش بر اثر عواملی باشد که همیشه با بیمار باشد و از بین نرود باید تا آخر عمر از روش مزوتراپی استفاده کند تا ریزش مو شروع نشود، مثل ریزش موی هورمونی. در کاهش چربیهای اضافه بدن معمولا آثار درمانی بعد از حدود ۱۰ ـ ۵ جلسه قابل مشاهده خواهد بود و نتایج درمانی در کاهش وزن تا زمانی باقی خواهد ماند که فرد رژیم غذایی خود را ادامه دهد.

مزوتراپی راهکاری برای طراوت و شادابی پوست
علاوه بر تاثیر عوامل جوی مثل نور خورشید، تغذیه، سن و ارث در بروز چین و چروک صورت نقش مهمی دارند. با افزایش سن میزان کلاژن پوست به طور طبیعی کاهش پیدا میکند و همین امر باعث چروک و شکستگی پوست صورت میشود. در این وضعیت شاید فرد به فکر استفاده از کرمها و لوسیونهای ضدچروک یا درمانهای موضعی بیفتد، اما این کرمها قادر به کمکردن عمق چروکها نیستند و فقط میتوانند از بروز چروکهای جدید جلوگیری کنند.
برای رفع این چروکها یا باید از عمل جراحی استفاده کرد که یک عمل تهاجمی با عوارض خاص خود است یا اینکه از روش مزوتراپی که یک عمل غیرتهاجمی است، استفاده کرد. البته در کنار مزوتراپی باید از سایر روشها مانند میکرودرم ابرژین (لایهبرداری مکانیکی ظریف) و بوتاکس نیز بهره برد.
درمانهای ترکیبی در رفع چروکها و آسیبهای پوستی نتیجه مطلوبتری خواهند داشت. برای درمان چروکهای پیشانی و کنار چشمها (مناطقی که حرکت عضلانی ضروری نیست) میتوان از بوتاکس استفاده کرد تا از پیشرفت آن ها جلوگیری کرد و بعد با مزوتراپی به کشیدگی پوست و رفع چین و چروکها کمک کرد.
برخی داروهایی که به وسیله تزریق در مزوتراپی وارد پوست میشوند عبارتند از: انواع آمینواسیدها، ویتامینها (به طور مثال ویتامین C برای روشن شدن پوست)، آنتیاکسیدانهای ضدپیری و اسید هیالورونیک. به عنوان مثال برای فردی که به دلیل آکنه، پوستی ناصاف و پر از فرورفتگی دارد، ابتدا از روش میکرودرم ابریژن استفاده میشود و بعد از لایهبرداری با تزریق دارو در مزودرم (لایه میانی پوست)، مزوتراپی انجام میشود. مزوتراپی باعث آغاز فعل و انفعالاتی مانند تولید مثل سلولها در پوست میشود و به این شکل سلولهای جدید تولید شده و سلولهای قدیمی به صورت لایهای مرده با روش میکرودرم ابرژین برداشته میشوند.

Zang181_7.jpg

عوارض ناشی از مزوتراپی
تمام روشهای درمانی دارای عوارض جانبی هستند. شایعترین عارضه برای مزوتراپی، عارضه حساسیت نسبت به داروی مورد استفاده است بهطور کلی عوارض ناشی از مزوتراپی به دو دسته کوتاه مدت و بلند مدت تقسیم میشوند.
برخی عوارض بعد از مدت کوتاهی برطرف میشود و معمولا پایدار نیستند و خطری جدی محسوب نمیشود. بعداز انجام مزوتراپی ممکن است این علائم در فرد به وجود آید: ورم، قرمزی، خارش، کبودی، سرگیجه، احساس کسالت، درد و حتی عفونت در محل تزریق. البته عفونت در صورتی به وجود میآید که تزریق در محیطی کاملا استریل و با ابزار صحیح و ضدعفونی شده انجام نگیرد.
از دیگر عوارض میتوان به ایجاد اسکار (گوشت اضافه یا جای زخم) مادامالعمر در افرادی که استعداد تشکیل گوشت اضافه دارند، اشاره کرد. ولی به طور کلی عوارض عمومی مزوتراپی نادر است، چون اساس درمان استفاده از دوزهای کم دارو است.

تخصص در انجام مزوتراپی

کسی که عمل مزوتراپی را انجام میدهد حتما باید پزشک باشد و باید دوره خاص و تخصص این عمل را گذرانده باشد. اخیرا مشاهده شده که افراد غیرمتخصص در این رشته وارد شدهاند و به دلیل نداشتن اطلاعات کافی باعث بروز مشکلات بسیاری برای مراجعان خود شدهاند. همچنین داروهایی که در مزوتراپی مصرف میشود باید داروهایی باشد که مورد تایید وزارت بهداشت بوده و استاندارد باشد و پزشک حتما باید به تاریخ انقضای آن ها توجه کند.
بیماران بعد از عمل مزوتراپی باید مواردی را رعایت کنند از آن جمله فرد بعد از عمل مزوتراپی تا ۲۴ ساعت از شنا کردن بپرهیزد و چنانچه مزوتراپی در ناحیه صورت انجام شده حتما باید از ضد آفتاب مناسب استفاده کند. با مشاهده هر گونه عارضهای باید به پزشک خود مراجعه کند که شایعترین عوارض پس از مزوتراپی واکنشهای آلرژیک و حساسیتی است. پزشکانی که از این شیوه درمانی استفاده میکنند حتما باید پاسخ و واکنش به درمان را در بیمار بررسی کنند و چنانچه فردی نتیجه مطلوب را از مزوتراپی نگیرد، نباید درمان را ادامه دهد.
پزشک معالج قبل از شروع درمان باید از سوابق بیماری یا احتمالا سابقه حساسیت در فرد مطلع شود و برای اطمینان از عدم حساسیت بیمار به داروی مورد استفاده، تست پوستی انجام دهد. برای برخی داروها این تست اجباری است و چنانچه التهاب ناشی از مزوتراپی در جلسه گذشته هنوز برطرف نشده باید جلسه درمانی بعدی به تعویق بیفتد تا کاملا التهاب از بین برود.
گروههای زیر نباید از مزوتراپی استفاده کنند:
خانمهای باردار
بیماران قلبی ـ عروقی
افرادی که دچار سرطانهای پیشرفته هستند.
کسانی که دارای سوابق آلرژی و حساسیت به داروهای خاص هستند.

افرادی که در حال استفاده از داروهای ضدانعقاد هستند ( در این افراد احتمال ایجاد هماتوم و خونریزی زیاد است).
افراد دیابتی بخصوص آن هایی که دیابت کنترل نشده دارند ( زیرا سطح ایمنی این افراد پایین
است و ممکن است دچار عفونتهای شدید شوند).
افرادی که دارای بیماری نوروپاتی هستند.
اشخاصی که دچار بیماری پسوریازیس (صدف) هستند.

پی آرپی (PRP )و کاربردهای آن

PRP یا Platelet Riched Plasma در واقع پلاسمای غنی از پلاکت است که تزریق آن در زیر پوست همراه ایجاد تغییرات قابل توجهی در محل تزریق شده است. این تکنیک درمانی از سال ۱۹۹۰ وارد حوزه پزشکی شد و در ابتدا در جراحی های ترمیمی و زیبائی ناحیه ی چشم و صورت و جراحی های زیبائی، قلب و سوختگی ها به کار رفت. آخرین مورد کاربرد پیآرپی در حوزه پوست و مو بود. در روش پی آرپی ابتدا خون فرد به حجم مورد نیاز از وریدهای سطحی او خارج شده و پس از سانتریفوژ کردن آن در شرایط استریل و با سرعت دور و زمان متناسب، پلاکت ها که یکی از اجزای تشکیل دهنده ی خون هستند، از پلاسما جدا می شوند.

پی آرپی و پزشکی ورزشی
درمان صدمات بافت نرم و آسیب مفاصل اغلب با توجه به دوره بهبودی طولانی و ناقص، دچار  پیچیدگی هایی میشود. بسیاری ازفاکتورهای رشد در تعمیر و بازسازی غضروف، تاندون ها و رباط ها دخالت دارند.
منافع بالقوه در افزایش روند ترمیم، منجر به علاقه گسترده در استفاده از درمان با پی آرپی شده است. به همین دلیل، بیش از دو دهه است که درمان با پی آرپی در بسیاری از تخصص های مختلف پزشکی مورد استفاده قرار میگیرد، اما سابقه کاربرد این روش در پزشکی ورزشی محدود به چند سال اخیر است. با موفقیت بالایی که پی آرپی در درمان ورزشکاران حرفه ای به دست آورد، این عمل توجه جامعه پزشکی و عموم مردم را به خود جلب کرد.
تمایل به استفاده از پی آرپی برای آسیب های پزشکی در ورزش و همچنین برای صدمات اسکلتی عضلانی، این است که به لحاظ نظری، این روش می تواند به وفور فارکتورهای ترمیم کننده را در محیط طبیعی بدن فراهم کند.

مزایای  استفاده از پی آرپی
ساده
عدم وجود عوارض جانبی قابل ملاحظه
بی خطر

پی آرپی  چگونه  کار می کند
تئوری پی آرپی این است که ممکن است ترمیم بافت از طریق فاکتورهای رشد آزاد شده  از پلاکت ها باشد. به دلیل مزایای ذکر شده در بالا، پزشکان در حال حاضر از تزریق پی آرپی برای درمان صدمات تاندون، رباط، ماهیچه، غضروف و آرتروز استفاده می کنند.
مطالعات اخیر نشان داده اند که درمان با پیآرپی می تواند (و یا لااقل این قابلیت را دارد) در درمان بسیاری از شرایط ارتوپدی مزمن مفید واقع شود. این شرایط مربوط به پزشکی ورزشی عبارتند از:
آرنج تنیس بازان، فاشئیت پلانتار، التهاب تاندون پاتلا، التهاب تاندون آشیل، التهاب تاندون عضله سه سر، التهاب تاندون همسترینگ، التهاب تاندون عضله دوسر، التهاب تاندون پشت بازو، پارگی ناقص روتاتور کاف، التهاب تاندون روتاتور کاف،  بورسیت تروکانتریک، رگ به رگ شدن و کشیدگی ها، پارگی  ACL، پارگی مینیسک.

درمان ریزش مو با پیآرپی
پلاسمای غنی از پلاکت که اغلب به پیآرپی موسوم است، پلاسمای تغلیظ شده خون (گرفته شده از خون) است که دارای حدود پنج برابر تعداد پلاکت موجود در گردش خون طبیعی است.
به غیر از سلول های قرمز خون و سلول های سفید خون، خون هر شخص حاوی سلول های شناخته شده ای به نام پلاکت ها است. عملکرد پلاکت ها، تسریع بهبود و کمک به لخته شدن خون در محل زخم است. پلاکت ها حاوی فاکتورهای رشدی هستند که باعث بازسازی سلول ها در بدن می شود. پیآرپی از دو دهه گذشته در پزشکی استفاده می شود. خواص پلاکت ها به خصوص در بازسازی بافت ها به طور گسترده ای در پزشکی، شناخته و پذیرفته شده است، اما استفاده از آن وضعیت های پزشکی در حال حاضر در حال مطالعه است. استفاده از پی آرپی برای درمان ریزش مو که دارای پتانسیل لازم برای تغییر راه درمان است، آن را به عنوان انقلابی در درمان ریزش مو در سراسر جهان تبدیل کرده است.
کمک کردن پلاکت ها در لخته شدن خون، رمز توانایی بدن در بهبود زخم است. ایده پشت درمان پی آرپی این است که با افزایش تعداد پلاکت ها در یک منطقه زخمی، ظرفیت التیام بافت در آن منطقه شتاب خواهد یافت.
تزریق پلاسمای غنی از پلاکت تکنیکی است که برای بهبود بدن، از خون خود بدن استفاده می شود. پزشکان از این تکنیک برای رشد موی کم پشت شده، پیوند مو و بهبود زخم استفاده می کنند. بسیاری از بیماران از این نوع درمان بهره مند شده اند.

چگونگی درمان ریزش مو به کمکPRP
وقتی فولیکول های مو و یا ریشه موها سالم است، رشد موها نیز طبیعی است .فولیکول های مو به دلیل تغذیه شان توسط خون زنده می مانند. وقتی پلاکت ها توسط پی آرپی به محل فولیکول آسیب دیده مو وارد می شود، مکانیسم ترمیم زخم به صورت طبیعی تقویت می شود. برخی پزشکان در سراسر جهان بر این باورند که پیآرپی می تواند برای تحریک رشد فولیکول های مو، جهت جلوگیری از ریزش مو مورد استفاده قرار گیرد.

روش کار
درمان با پی آرپی در سه مرحله انجام می شود.
ابتدا حدود ۸۰-۳۵ سی سی از خون فرد گرفته می شود. این کار بسیار شبیه به یک آزمایش خون معمولی است. خون جمع آوری شده در داخل کیت مخصوص پی آرپی ریخته می شود. سپس کیت، در دستگاهی به نام سانتریفوژ قرار می گیرد و در دو مرحله حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه چرخانده می شود. نیروی گریز از مرکز دستگاه، اجزای خون را از هم جدا می کند. پلاکت های تغلیظ شده هم از بقیه خون جدا می شوند. حالا پی آرپی که شامل پلاسما، پلاکت و عوامل رشد فراوان است، آماده به استفاده در پوست سر است. هدف از این فرایند، افزایش اثرات درمان پی آرپی در ریزش مو است.
در مرحله بعد پلاسمای غنی از پلاکت توسط یک سوزن بسیار ظریف به داخل پوست سر تزریق می شود. این کار توسط تزریقات متعدد در نقاط مختلف پوست سر و با عمق کم (۳ تا ۴ میلی متر) انجام می پذیرد. از آنجایی که حجم پی آرپی در هر تزریق کم است و سوزن استفاده شده بسیار نازک است لذا میزان درد و سوزش هنگام کار معمولا خفیف خواهد بود که البته با استفاده از بی حس کننده های موضعی این حالت ناخوشایند باز هم کمتر شده و یا اصلا وجود نخواهد داشت. توصیه می شود محل عمل پی آرپی تا روز بعد شسته نشود. بعد از انجام پی آرپی نیاز به هیچ گونه استراحت وجود ندارد و فرد می تواند به فعالیت های عادی خود بپردازید.
استفاده از پی آرپی در جهت رشد مو، منافع زیادی دارد. نشان داده شده است که فاکتور های رشد تغلیظ شده پلاکتی در رشد موهای جدبد و پر پشت کردن موهای قبلی و همچنین در ضخیم و تقویت موهای پیوندی بسیار موثر است.
با این حال، همه نامزد ایده آلی برای انجام این روش نیستند. بیمارانی که عفونت فعال در پوست سر، سابقه عفونت های ویروسی مثل زونا، دیابت، هرگونه اختلال لخته شدن خون و یا بیمارانی که در حال مصرف داروهای ضد انعقاد خون مانند آسپرین هستند و یا داروهای سرکوب گر سیستم ایمنی مانند سیکلوسپورین مصرف می کنند، برای این روش کاندید نیستند.
همچنین، اگر فولیکول های مو به طور کامل از دست رفته باشد، این روش کمتر احتمال دارد که بتواند به بیماران کمک کند. این گروه ممکن است نیاز به عمل جراحی پیوند مو داشته باشند.
آماده سازی و انجام عمل پیآرپی بر روی سر حدودا یک ساعت به طول می انجامد. در صورت درد و سوزش خفیف پس از عمل مصرف استامینوفن بلامانع است ولی توصیه می شود از داروهای ضد التهاب مانند ایبوبروفن، دیکلوفناک و … به دلیل احتمال تداخل اثرات درمانی پرهیز شود.

عوارض ناشی از پی آرپی
محل تزریق ممکن است تورم، درد خفیف و یا حساسیت در لمس موضعی داشته باشد. تورم احتمالا بعد ازچند ساعت برطرف خواهد شد ولی حساسیت خفیف در لمس ممکن است تا دو روز بماند. احتمال عفونت موضعی با توجه ضد عفونی کردن موضع قبل از عمل، بسیار بسیار کاهش می یابد.

ایمنی
در پی آرپی هیچ خطر واکنش آلرژی، حساسیت بیش از حد، یا جسم خارجی مطرح نیست پس یک انتخاب مطمئن برای بسیاری از بیماران است.

پیش آگهی
پیش آگهی عموما خوب است، اما از فردی به فرد دیگر متفاوت است. بسیاری از کلینیک ها بعد از استفاده از این روش درمانی، میزان موفقیت را حدود ۹۰ درصد گزارش کرده اند.

هزینه
هزینه انجام پی آرپی بسته به محدوده جغرافیایی، مرکز درمانی، نوع و تعداد کیت مصرفی متغیر خواهد بود. دو نکته بسیار مهم در عمل پی آرپی  استفاده از کیت های مرغوب و آماده سازی پی آرپی به روش صحیح است تا بالاترین درجه خلوص پلاکت حاصل شده و کمترین آسیب به پلاکت ها وارد شود. به طور متوسط برای هر واحد کیت مصرفی ۱۵۰ دلار متغیر خواهد بود. در هر بار، بسته به وسعت ریزش مو یک تا دو واحد کیت مصرف خواهد شد.

مقایسه کاشت مو با PRP
ابتدا تکنیک های اصلی کاشت مو به طور خلاصه مرور می شود:
FIT (Follicular Isolation Technique)
در این روش ابتدا پیاز های مو، تک تک از پشت سر برداشته می شوند. در مرحله بعد برش های کوچکی بر روی پوست نواحی مقصد (نواحی کاشت مو) ایجاد می شود. در  انتها پیازهای مو در پوست برش داده شده، کاشته می شوند.
FUT  (Follicular Unit Transplantation)
در این روش ابتدا قسمتی از پوست پشت سر به طریقه جراحی جدا می شود. سپس دو سر پوست به هم رسانده شده و بخیه می شود. در مرحله بعد پوست جدا شده، به تکه های کوچک تقسیم می شود، به گونه ای که پیازهای مو از یکدیگر جدا شوند. حال، برش های کوچکی بر روی پوست نواحی مقصد ( نواحی کاشت مو ) ایجاد می شود. در نهایت تکه های کوچک پوست و پیازهای متصل به آن در پوست برش داده شده، کاشته می شوند. بنابراین در کاشت مو، هیچ مویی به فرد اضافه نمی شود بلکه پیاز های مو از ناحیه ای برداشته شده و در منطقه ای دیگر کاشته می شوند.
در روش پی آرپی، با استفاده از تزریق پلاسمای غنی از پلاکت، تحریک رویش مو ایجاد می شود. پی آرپی باعث می شود پیازهای مو از فاز تلوژن (مرحله خواب) خارج شده و رشد نمایند.

پی آرپی برای درمان چین و چروک

پوست پیر شده به دلیل خاصیت ارتجاعی کمتر و توانایی بسیار پایین در حفظ رطوبت، پر چین و چروک به نظر می رسد. روش های موجود امروز برای درمان چین و چروک پوست، همراه خود مجموعه ای از عوارض جانبی و سوالات مربوط به اثر بخشی شان دارند. بازسازی پوست بوسیله پی آرپی نوعی درمان است که برای جوان سازی پوست از خون خود بیمار استفاده می کند. پی آرپی، آخرین درمان بیولوژیک برای جوان سازی پوست است که در بسیاری از کلینیک های زیبایی در سراسر جهان با موفقیت تجربه شده است.
مدت زمان زیادی است که پی آرپی در پزشکی برای خواص التیام زخم آن به رسمیت شناخته شده است. از این رو، به طور گسترده ای توسط چندین تخصص مختلف پزشکی شامل ارتوپدی، معالجه ودرمان امراض پا، دندانپزشکی، جراحی پلاستیک، عروقی ، و ستون فقرات استفاده می شود.
در این روش درمانی با استفاده از اجزای خون به نام پلاکت ها که حاوی فاکتورهای رشد هستند، سلول های بدن فعال و نوسازی میشوند. این فاکتورهای رشد، زمانی که در بدن تولید می شوند، باعث ساخته شدن سلول های جدید در جهت جوان سازی پوست می شوند.
پی آرپی معمولا در نواحی که در آن پوست خاصیت ارتجاعی خود را از دست داده استفاده می شود. این درمانی است که پوست فرد را سفت کرده و می تواند او را جوانتر و سالمتر نشان دهد.  با این حال، هر کسی نمی تواند از این نوع درمان بهره مند شود. بیماران مبتلا به برخی بیماری های پوستی مثل لوپوس، پورفیری و یا آلرژینمی توانند از این روش درمانی استفاده کنند. همچنین بیماران مبتلا به سرطان، شیمی درمانی، اختلالات متابولیک و سیستمیک شدید، و عملکرد غیر طبیعی پلاکت ها (یعنی اختلالات خونی) نمی تواند تحت درمان با پی آرپی قرار گیرند.
سپس پی آرپی پس از یک بی حسی موضعی در محل مورد نظر تزریق می شود. از آنجا که هیچ برش جراحی وجود ندارد، درد پس از عمل بسیار کم و یا اصلا وجود ندارد. کل فرآیند در حدود ۴۵ دقیقه تا یک ساعت طول می کشد و می تواند در مطب انجام شود. نتایج معمولا در عرض ۳ هفته قابل مشاهده و به تدریج با گذشت زمان بیشتر مشهود خواهد بود. اگر بیمار مسن و چین و چروک ها در مراحل پیشرفته باشد، حداقل بهبود دیده میشود. همچنین نتایج به دست آمده به طور کلی در بیمارانی که سوء مصرف الکل و تنباکو دارند خوب نیست.
این روش ساده و راحت است و باعث حداقل ناراحتی میشود. تورم و قرمزی در ۱۲ تا ۲۴ ساعت اول قابل مشاهده است. در برخی از افرادممکن است مختصری کبودی هم وجود داشته باشد. در موارد بسیار بسیار نادر ممکن است عفونت موضعی پوست مشاهده شود که می توان آن را با آنتی بیوتیک و یا کمپرس سرد درمان نمود.  هیچ خطری ناشی از واکنش های حساسیتی یا واکنش های ایمنی بدن، به دلیل استفاده از خون خود بیمار وجود ندارد. عوامل مختلفی این درمان را یک انتخاب بی خطر کرده است و مهم ترین آن عدم وجود برش جراحی است. در جلسه اول، سه تا چهار تزریق برای هر ناحیه تحت درمان انجام می شود. تکرار درمان هر ۲ سال یکبار برای حفظ سلامت پوست و همچنین ثبات نتایج توصیه می شود. پی آرپی دارای مزایای بسیاری نسبت به روش های دیگر درمانی است. مزایای آن شامل ایمنی، راحتی، بهبود سریع تر، مقرون به صرفه بودن، و سهولت استفاده از آن است. از آنجا که انجام پی آرپی تنها با گرفتن ۳۰-۲۰ میلی لیتر از خون در مطب پزشک انجام می شود، بیمار نیاز به متحمل شدن هزینه و دردسر های بیمارستان و یا بانک خون را ندارد.

پی آرپی برای درمان آرتروز زانو

درد زانو به علت آرتروز یافته بسیار شایعی در کلینیک های ارتوپدی است. بسیاری از بیماران با استراحت و یا مصرف داروهای ضد التهاب از این درد رهایی می یابند. گاهیاوقات یک تزریق کورتون می تواند در تسکین درد کمک کند، اما این داروها برای همه بی خطر نیستند و دارای عوارض جانبی بالقوه ای هستند. اگر این نوع درمان های محافظه کارانه جواب نمی دهند و درد فرد همچنان ادامه داشته باشد، درمان با پی آرپی (درمان با پلاسمای غنی از پلاکت) ممکن است گزینه درمانی موثر باشد.
از دیدگاه تاریخی، پیآرپی به طور گسترده ای در دندانپزشکی با موفقیت مورد استفاده قرار گرفته است. با این حال، استفاده از آنامروز به میزان زیادی در پزشکی ورزشی و شرایط مختلف ارتوپدی افزایش یافته است. برخی از مطالعات انجام شده، کارآیی پیآرپی در تسکین درد مفصل زانوی دچار التهاب را به اثبات رسانده است. در حال حاضر مطالعات زیادی در حال انجام است که در آن تعداد زیادی از بیماران مبتلا به آرتروز زانو وجود دارند، اما پزشکان در حال حاضر همزمان درمان بیماران مبتلا را با روش پیآرپی برای تسکین درد ناشی از آرتروز زانو انجام می دهند.  پیآرپی، دارای فاکتورهای رشدی به فرم پروتئین است که در روند طبیعی التیام ایفای نقش می کنند. بنابراین تزریق فاکتورهای رشد تغلیظ شده به محل آسیب میتواند منجر به رشد سلول های جدید و بهبود زخم شود.

پس از انجام عمل
داروهای ضد التهابی (مانند ایبو بروفن و دیکلوفناک) نباید به مدت چهار تا شش هفته پس از عمل مصرف شوند، چون هدف از درمان، تنظیم پاسخ التهابی برای کمک به ترمیم است. اگر درد وجود داشته باشد، منطقه را می توان سه تا چهار بار در روز به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه سرد نمود.
درمان با پی آرپی برای التهاب زانو دارای مزایای زیادی است. پی آرپی یک روش سرپایی بوده، و نیاز به بستری شدن در بیمارستان نیست. این روش نیاز به بیهوشی عمومی ندارد. این درمان، نه تنها به فرد تسکین موقتی میدهد، بلکه به دلیل بازسازی بافتی، اثرات درمانی هم دارد. در مقایسه با هزینه های عمل جراحی، پی آرپی بسیار ارزان است. این درمان برای فرد زیاد مسنی که مبتلا به آرتروز فراگیر بدن است، مناسب نیست. هر چند پیآرپی هنوز تکنیک نوپایی است، ولی بسیاری از بیماران در سراسر جهان با آن درمان شده اند و نشان داده است که بهبود قابل توجهی در درد و توانایی انجام حرکات را در زندگی روزمره ایجاد می کند.

ایمنی
پی آرپی  فوق العاده بی خطر است و عوارض آن نادر است. از آنجایی که در این روش از خون خود فرد استفاده می شود، خطر انتقال عفونت یا واکنش های های حساسیتی (آلرژیک) وجود ندارد.

بهترین کیت پی آرپی  PRP Kit
همان طور که گفته شد پی آرپی یا پلاسمای غنی از پلاکت، غلظت بالایی از پلاکت ها در حجم کوچکی از پلاسمای خون است. این غلظت ۶-۲ برابر غلظت پلاکت در خون کامل است.
به منظور تهیه پی آرپی می توان از دو نوع کیت استفاده کرد:
کیت های با پایه ظرف Container Base
کیت های با پایه ژل Jel Base
کیت های با پایه ظرف Container Base معمولا می توانند غلظت های پلاکتی در حدود ۴-۲ برابر را ایجاد کنند.
نکته بسیار مهم:  این میزان از غلظت پلاکت شاید برای مقاصد درمانی مانند تزریق در مفصل کافی باشد ولی برای استفاده در زمینه زیبایی مانند رویش مو و جوان سازی پوست مناسب نیست.
در مورد کیت های با پایه ژل Jel Base باید دقت کرد که این کیت ها، با کیت های تشخیصی اشتباه نشوند، چرا که کیت های تشخیصی از نظر ظاهری، دقیقا مشابه کیت های پی آرپی هستند. کیت های تشخیصی کاربرد آزمایشگاهی دارند و از آن ها برای جدا سازی پلاسما از خون استفاده می شود. میزان پلاکت موجود در پلاسمای تهیه شده از کیت های تشخیصی بسیار پایین است.
در پایان باید متذکر شد که تهیه و استفاده از پی آرپی به روش صحیح بسیار مهم است، چون در غیر این صورت، با وجود استفاده از کیت مناسب، پلاکت ها دچار آسیب می شوند و در نتیجه اثرات درمانی کاهش می یابد.

تفاوت مزوتراپی با پی آرپی
مزوتراپی، استفاده از دوزهای کم دارو با تزریق های مکرر در ناحیه مورد نظر است. اما پی آرپی، پلاسمای خون با پلاکت های تغلیظ شده است و از خون خود بیمار مشتق شده است. در هر دو روش، ماده مورد نظر (دارو یا پلاسمای حاوی پلاکت) توسط تزریقات مکرر به محل رسانده می شود. چون روش تزریق پی آرپی مشابه مزوتراپی است ولی داروی آن از خود بدن گرفته می شود، به آن مزوتراپی بیولوژیک هم گفته می شود.

پاسخ دهید