معماری
Citrate

آزمایش سیترات ادرار

نام اختصاری: Citrate

سایر نام ها:  سیترات، Urinary Citrate Excretion , Citric Acid  Urine

بخش مورد انجام : بیوشیمی

نوع نمونه قابل اندازه گیری: ادرار 24 ساعته / تصادفی (رندم)

حجم نمونه مورد نیاز: 5 ml

شرایط نمونه گیری:

1-    شرایط مربوط به جمع آوری صحیح ادرار 24 ساعته رعایت گردد.

2-     gr 10 اسیدبوریک را به عنوان نگهدارنده در ظروف حاوی ادرار 24 ساعته در شروع جمع آوری ادرار اضافه کنید.

3-    بعد از جمع آوری ادرار 24 ساعته، ظرف نمونه را خوب مخلوط کرده و 5ml  از آن را جدا کنید.

ملاحظات نمونه گیری:

1-    در صورت امکان از مصرف هر دارویی که منجر به اسیدمی یا آلکالمی می شود اجتناب گردد زیرا ممکن است در میزان دفع سیترات تغییر ایجاد کند.

2-    سن بیمار و حجم ادرار 24 ساعته را یادداشت کنید.

موارد عدم پذیرش نمونه:

شرایط نگهداری: نمونه ادرار در C 4 و C20-  به مدت 7 روز پایدار است.

کاربردهای بالینی:

1-    تشخیص عوامل خطرزا در بیماران با سنگ های کلیوی کلسیمی

2-    پایش نتایج درمان بیماران با سنگهای کلسیمی و اسیدوز توبولار کلیوی

روش متداول: سیترات را می توان با روش GC، کاپیلاری الکتروفورزیس یا واکنش با واسطه آنزیمی سنجید.

مقادیر طبیعی:  محدوده طبیعی تعیین نشده است. اما مقادیر بین 150 – 450 mg/L به عنوان محدوده طبیعی در نظر گرفته می شود.

تفسیر:

مقادیر کمتر از میانگین 24 ساعته نشان دهنده یک خطر بالقوه برای شکل گیری و توسعه سنگ کلیه می یاشد. بیماران با سیترات ادراری پایین و بیماران با تشکیل سنگ جدید یا درحال رشد ممکن است از تعدیل در درمان شناخته شده برای افزایش دفع ادراری سیترات بهره مند شوند. سطوح بسیار پایین (mg/24 hours 150> )، بررسی برای تشخیص احتمالی اسیدوز متابولیک مثل اسیدوزتوبولار کلیوی را پیشنهاد می کند.

توضیحات:

1-    داروهای با PH کمتر از PH سیستمیک و پتاسیم و منیزیم پایین تمایل به سنگهای کلسیمی را افزایش می دهند.

2-    داروهای با PH بالاتر از PH سیستمیک و پتاسیم و منیزیم بالا تمایل به سنگ های کلسیمی را کاهش می دهد و در درمان سنگ های کلسیمی به کار می رود.

پاسخ دهید