معماری

آزمایش نیتروژن اوره خون (BUN)

علل افزایش BUN: نارسایی حاد کلیه، بیماری مزمن کلیه، خون‏ریزی‏های فوقانی لوله گوارش، درمان دارویی با کورتیکواستروئیدها و تتراسایکلین، اختلالات هیپرکاتابولیک (نظیر عفونت‏ها، تروما، پس از اعمال جراحی، داروهای سیتوتوکسیک، نکروز بافتی، سوختگی‏ها) کاهش حجم مایعات بدن، انسداد ادراری، نارسایی احتقانی قلب، افزایش دریافت روزانه پروتئین.

علل کاهش BUN: سوء تغذیه شدید، بیماری کبد، کاهش دریافت روزانه پروتئین، سندرم ترشح نامناسب هورمون ضد ادراری یا آنتی‏دیورتیک، حاملگی، آنابولیسم در خلال بهبودی از بیماری، هیدراتاسیون شدید.

اصول اولیه:

  • اوره محصولی نهایی در کاتابولیسم پروتئین‌ها بوده و در کبد ساخته می‏شود.
  • اوره بصورت آزاد در کلیه فیلتر شده و تقریباً 50% آن به وسیله توبول‏ها بازجذب می‌شود که مقدار بازجذب آن متغیر بوده و بستگی به وضعیت حجمی بدن دارد.

راهکار تشخیص بیمارانی که افزایش BUN دارند:

  • اولین گام اندازه‌گیری سطح سرمی كراتينين می‏باشد. در صورتی که هر دو متناسب با یکدیگر افزایش یافته بودند، اتیولوژی احتمالی آن نارسایی کلیوی خواهد بود.
  • اگر BUN نسبت به كراتينين افزایش بیشتری داشت باید به عوامل خارج کلیوی( نظیر حالات هیپرکاتابولیک، درمان‌های دارویی، خون‏ریزی فوقانی لوله گوارش، افزایش دریافت روزانه پروتئین) و علل کلیوی (به‏ویژه ازتمی قبل از کلیوی و انسداد کلیوی) توجه نمود.
  • اگر علت افزایش BUN مشخص گردید، باید پس از درمان به منظور اطمینان از بازگشت BUN به سطح طبیعی، میزان آن را مجدداً اندازه‏گیری کرد.