معماری
LDL-C

آزمایش LDL

نام اختصاری:  LDL-C

سایر نام ها: LDL کلسترول، Cholesterol in Low-Density Lipoproteins (LDL)، LDL Direct، Soft-LDLD،LDL Cholesterol, S

بخش مورد انجام : بیوشیمی

نوع نمونه قابل اندازه گیری: سرم یا پلاسمای EDTA دار

حجم نمونه مورد نیاز:   3 mL

شرایط نمونه گیری:  14-12 ساعت ناشتا – نوشیدن آب یا داروهای ضروری مجاز است.

ملاحظات نمونه گیری:

  1. از فلوئور ، اگزالات، سیترات و هپارین نباید به عنوان ضد انعقاد استفاده شود.
  2. اجتناب از مصرف الکل 24 ساعت قبل از نمونه گیری ضروری است.

3 . سن و جنس بیمار در برگه آزمایش یادداشت گردد.

موارد عدم پذیرش نمونه: نمونه های شدیداً لیز و ایکتریک مورد قبول نمی باشد.

شرایط نگهداری:  در دمای 4 درجه سانتی گراد به مدت  10 روز پایدار است.

کاربردهای بالینی: بررسی لیپوپروتئین با چگالی کم (LDL-C) در بیماران مبتلا به این آزمایش بطور اختصاصی برای تعیین میزان خطر بیماریهای عروق کرونر قلب بویژه آترواسکلروز بکار می رود. همچنین در تشخیص هیپرتری گلیسریدمی، هیپرلیپیدمی/ دیس بتا لیپیدمی تایپ III، غلظت بالای لیپوپروتئین (a) و یا لیپوپروتئین با دانسیته متوسط (IDL)، دیابت شیرین و هیپرتیروتیدی کاربرد دارد.

روش مرجع: اولترا سانتریفوژ

روش ارجح: سنجش LDL با متد رسوبی

سایر روشها: LDL-C هوموژن (ایمونواسی)

مقادیر طبیعی:

مقادیرLDL-C  بر اساس دستورالعمل برنامه آموزش ملی کلسترول (NCEP) برای بالغین 18 سال به بالا:

ایده آل:       <100 mg/dl

مطلوب:               100-129 mg/dl

بینابینی:     130-159 mg/dl

بالا:           160-189 mg/dl

خیلی بالا:   ≥190 mg/dl

 

مقادیرLDL-C  بر اساس دستورالعمل برنامه آموزش ملی کلسترول (NCEP) برای کودکان و نوجوانان 17-2 سال:

مطلوب:        <110 mg/dl

بینابینی:     110-129 mg/dl

بالا:           ≥130 mg/dl

 

تفسیر: افزایش  LDL-C بطور اختصاصی در بیماران قلبی عروقی از قبیل تصلب شرایین (آترواسکلروز) و بیماری کرونری قلبی (CHD) روی می دهد. مارکر  LDL-C در شرایط ذیل افزایش و یا کاهش می یابد.

افزایش سطح : لیپوپروتئینمی خانوادگی LDL، سندرم نفروتیک، بیماری فون ژیرکه، هیپرتیووئیدی ، مصرف الکل ، هپاتیت و سیروز کبدی، هپاتوم، گاماپاتی ها، هیپرکلسترولمی خانوادگی نوع II a ، سندرم کوشینک، کمبودapo CII  ، پورفیری، نارسایی مزمن کلیوی، دیابت شیرین

کاهش سطح : هیپوبتالیپوپروتئینمی خانوادگی، سوء جذب پروتئین ، سوختگی شدید، سوء تغذیه، هیپرتیروئیدی.

مقادیر بسیار کم و یا غیر قابل شناسایی ممکن است نشان دهنده آبتا لیپوپروتئینمی باشد.

واکنش تداخلی:

افزایش دهنده ها:  آسپرین، ضد بارداری خوراکی، فنوتیازین ها، استروئید ها، تیازیدها، سولفونامیدها، برخی از بتا بلوکرها، سیکلوسپورین ها، رژیم های غذایی چرب، کاتکول آمین ها

کاهش دهنده ها: اسید آمینوسالسیلیک، کلستیرامین، HMG CoA ، انترفرون، نیاسین، رژیم غذایی غنی از چربی های اشباع نشده

توضیحات:

  • مقادیر HDL به سن و جنس بستگی دارد.
  • مصرف هرگونه داروی مؤثر بر رژیم غذایی را بر روی برگه آزمایش  یادداشت کنید.

پاسخ دهید