معماری
خشم کودک

آموزش خودكنترلى و خويشتندارى به كودكان از طريق بازي

مشكلات خودكنترلى يكى از مهم‌ترين نگرانى‌هاى مربيان و والدين است. وقتى بچه‌ها بسيار عصبانى، تكانشگر، بى‌توجه و بى‌انضباط‌اند، ما چنين فرض مى‌كنيم كه آنها انگيزه يا شايد توانايى برآوردن انتظارات رفتارى ما را ندارند.

بچه‌هايى كه مشكلات رفتارى مرتبط با خودكنترلى دارند، به نوعی از فرآيندهاى شناختى متناسب با سن بى‌بهره‌اند و نمى‌توانند خودشان را با محيطشان سازگار كنند و بر آن اثر بگذرانند؛ مثلا مهارت‌هاى شناختى از قبيل حل مساله، برنامه‌ريزى، سازماندهى، تصميم‌گيرى و… كمى دارند.

اين بچه‌ها ممكن است مشكلاتى نيز در درك و بيان احساسات خود، درك احساسات ديگران و سازگارى با مقررات و انتظارات بزرگ‌ترها داشته باشند.
بسيارى از مهارت‌هاى مربوط به خودكنترلى قابل‌آموزش هستند و بازى يكى از موثرترين روش‌هاى آموزش اين مهارت‌هاى روان‌شناختى است.

برای مثال چند نفر از همكاران من تاثير شن‌بازي را به‌عنوان يك روش بازي‌درماني روي پسران پايه پنجم منطقه ٥ تهران مورد بررسي و تحقيق قرار دادند. آنها متوجه شدند رفتارهای پرخاشگرانه پسران ١١ ساله شرکت‌‌کننده در  اين آزمايش و بررسي به طرز معناداري کاهش‌یافته است.

١٤ نفر از دانش‌آموزان پرخاشگر انتخاب شدند و به طور تصادفي در گروه كنترل و آزمايش قرار گرفتند و براي گروه آزمايش ٦ جلسه شن‌بازي  در نظر گرفته شد.

نتايج بررسی واقعا جالب است؛ در اين آزمايش كودك به صورت انفرادي دنياي خود را شامل عروسك‌ها، خانه‌ها و… در سيني شن خلق مي‌كند و درمانگر بدون كلام، تماشاگری صامت است تا از روی شيوه بازي كودك مشكلات او را كشف و درمان کند. تاثیر بازي‌درماني روي كنترل رفتارهاي هيجاني و تعادل واكنش‌هاي تكانشي در بسياري از بررسي‌هاي داخلي و خارجي اثبات شده است.

پاسخ دهید