معماری
بازی کودک

آنچه بزرگترها باید درباره بازی با کوچکترها بدانند

بازی به مجموعه فعالیت‌هایی گفته می‌شود که کودک در آن افکار، احساسات و هیجاناتش را بیان می‌کند و حل مشکلات را می‌آموزد. همان‌طور که بزرگسالان به کمک کلمات احساساتشان را ابراز می‌کنند کودکان این کار را به واسطه بازی انجام می‌دهند. در عین حال بازی وسیله‌ای برای تشخیص مشکلات کودکان توسط بازی‌درمانگر و روشی برای درمان مسائل هم است.

کودکان قدرت‌طلب همیشه در بازی رهبر می‌شوند و کودک پرخاشگر در بازی با ماشین‌ها، تصادف‌بازی را انتخاب می‌کند یا عروسک‌هایش را کتک می‌زند. درمانگر فقط با دیدن بازی این کودکان می‌تواند متوجه مشکلات رفتاری کودک شود و به واسطه بازی راهکارهای درمانی ارائه دهد و کنترل هیجانات کودک را در دست بگیرد.

هدف در بازی‌درمانی، کاهش و تخلیه هیجانات کودک است. بازی‌درمانی برای کودکان مبتلا به انواع اختلالات اضطرابی، وسواس، بیش‌فعالی، افسردگی، اوتیسم و لجبازی، کاربرد زیادی دارد.

مثلا در کودک بیش‌فعال که کنترل کمی بر حرکات بدنی خود دارد، بازی‌درمانگر به کمک بازی‌های آرامبخش و بازی‌هایی که نیاز به نشستن، توجه و تمرکز دارد، کمک می‌کند تا کودک تنش خود را کمتر کند.

بازی‌ درمانی در مواردی که کودک دچار حادثه‌ای شده، مثلا تصادف کرده یا در معرض آزار جسمی، کودک‌آزاری یا حتی تعرض جنسی یا عاطفی قرار گرفته، می‌تواند اضطراب مرتبط با آن اتفاق را تخلیه کند. با بازی‌های تکراری، اتفاقی که افتاده، در عالم بازی بازسازی می‌شود.

 

پاسخ دهید