معماری
انتقال بیماری در کودکان

جلوگیری از انتقال بیماری‌های واگیر در مدرسه

ورود به مدرسه تغییرات زیادی در زندگی کودک ایجاد می‌کند. البته آغاز پاییز و تغییرات آب و هوایی، رویش درخت‌ها و گیاهان و بارندگی و… را هم باید در نظر گرفت که دانش‌‌آموز را با حساسیت‌های جدید روبرو می‌کند.

کودکان باید زمان بیشتری در محیط خارج از منزل باشند یا مدتی در خیابان و ماشین بمانند که نتیجه آن مواجه شدن با دود و آلودگی هواست، بنابراین بعضی از مسائل، محیطی هستند که گریز از آنها امکان‌پذیر نیست.

ویروس‌های آنفلوانزا و سرماخوردگی نیز در این فصول فعال‌ترند. هوا سردتر می‌شود و افراد مجبورند برای گرم ماندن در محیط‌های بسته قرار گیرند. کلاس‌های درس هم معمولا تهویه مناسبی ندارند و اگر کودکان آموزش‌های لازم را در این زمینه نبینند، احتمال انتشار سریع ویروس به همکلاسی‌ها وجود دارد.

در این میان ممکن است عفونت‌های باکتریال مثل عفونت‌های سینوس‌ها، گوش‌ها و ریه و… هم دیده شود. البته همه این عوامل بیماریزا در طول سال به فراوانی دیده می‌شوند. مشکل زمانی است که این عوامل، به‌ویژه ویروس‌ها، به‌صورت راکد در محیط بسته قرار می‌گیرند.
کودکانی که از نظر جسمی ضعیف‌‌تر هستند، باید شناخته شوند. بچه‌هایی که در سال‌های قبل دچار بیماری‌های ویروسی متعدد شده‌اند، سیستم ایمنی‌شان ضعیف است یا حساسیت دارند حتما باید با برنامه قبلی وارد مدرسه شوند.

مثلا اگر پزشک توصیه می‌کند هنگام ورود به مدرسه از ماسک استفاده کنند حتما این کار را انجام دهند. البته گاهی لازم است بعضی از داروها با ورود کودک به مدرسه و با نظر پزشک تغییر کنند.
همه کودکان باید آموزش ببینند تا بتوانند زنجیره انتقال بیماری‌های ویروسی را قطع کنند؛ مثلا شیوه شستشوی دست‌ها را به‌خصوص قبل از اینکه خوراکی را به طرف دهان ببرند، بدانند و از کودکانی که دچار سرماخوردگی هستند، دوری کنند.
اولیای مدارس باید هوشیار باشند و به کودکان دچار سرماخوردگی اجازه استراحت در منزل بدهند.
کودکان باید هنگام سرفه و عطسه حتما دستمال تمیزی را جلوی دهان و بینی خود بگیرند و بعد از استفاده بلافاصله آن را در سطل زباله در‌دار بیندازد.
مدارس یا رسانه‌ها حتما باید بروشورها و دفترچه‌هایی با تصویرهای ساده‌ای تهیه کنند و از همان روزهای اول مسایل بهداشتی را به کودکان آموزش دهند.
یک روش بسیار مفید برای جلوگیری از بیماری‌های عفونی وجود دارد؛ اینکه بیرون از هر کلاسی ماده ضدعفونی‌کننده دست قرار داده شود تا دانش‌‌آموزان قبل از ورود و بعد از خروج از کلاس از آن استفاده کنند. این کار به سادگی می‌تواند جلوی بروز بیماری‌های عفونی و تنفسی و… را تا حد بسیار زیادی بگیرد. خانواده‌ها می‌توانند خودشان هزینه تهیه این مواد را برعهده بگیرند.
کودکان واکسن آبله‌مرغان دریافت نمی‌کنند و به همین دلیل برنامه دقیقی برای پیشگیری از آبله‌مرغان وجود ندارد. متاسفانه این ویروس قدرت انتقال بالایی دارد و اگر کودکی در یک کلاس به آن آلوده شود، مقدمه‌ای است برای ابتلای دانش‌‌آموزان دیگر و آنها نیز طی یکی‌دو هفته به این بیماری مبتلا می‌شوند.
خانواده‌ها باید دقت کنند تا وقتی دانه‌های آبله‌مرغان خشک نشده، کودک نباید به مدرسه برود. اگر سیستم ایمنی کودک سالم باشد، آبله‌مرغان بیماری خطرناکی محسوب نمی‌شود.
تزریق واکسن آنفلوانزا برای کودکان مبتلا به بیماری ‌قلبی، ریوی(آسم)، ایمنی، سابقه تب تشنج و… الزامی است. برای کودکانی که هیچ مشکلی ندارند هم بهتر است واکسن آنفلوانزا تزریق شود ولی ورود واکسن به کشور محدود است بنابراین دولت مجبور است اولویت‌بندی کند و معمولا سعی بر این است تا افراد نیازمند این واکسن را دریافت کنند. بهترین زمان تزریق هم از همان اوایل شهریور ماه است.