معماری
آبسه دندان کودک

آبسه دندان کودکان (علائم،دلیل و درمان)

کودک شما دچار آبسه حاد دندانی شده است! یک مشکل دندانی که شاید تهدیدکننده حیات کودک باشد. می‌دانید که باید اقدام‌های سریع و مناسب صورت بگیرد اما کجا و چگونه؟
آبسه دندانی چگونه به‌وجود می‌آید؟
اگر پوسیدگی دندان‌های شیری یا دایمی کودک درمان نشود بر اثر پیشرفت پوسیدگی عصب دندان دچار التهاب و عفونت می‌‌شود. این عفونت کم‌کم در بافت‌های اطراف دندان انتشار می‌یابد و اصطلاحا باعث آبسه دندانی می‌شود. عفونت ممکن است به بافت‌های نرم صورت و گردن نیز گسترش پیدا کند و باعث تورم در این نواحی شود.
انواع آبسه دندانی
آبسه‌های دندانی می‌توانند به صورت حاد یا مزمن باشند. در آبسه حاد، دندان به لمس حساس و ممکن است بیمار دچار تب و بی‌حالی شود. اگر عفونت ادامه پیدا کند در بافت‌های نرم صورت و گردن منتشر شده و علایمی از قبیل تورم و قرمزی چشم، تورم نواحی گونه، کف دهان، زیر فک پایین و چانه مشاهده می‌‌شود که اصطلاحا به این وضعیت «سلولیت» گفته می‌شود.اما در حالت آبسه‌های مزمن فقط مسیر خروج چرک در ناحیه لثه دندان دچار پوسیدگی مانند یک جوش چرکی مشاهده می‌‌‌شود.
آیا آبسه دندانی خطرناک است؟
بله! عفونت‌های دندانی انتشار یافته به بافت نرم صورت می‌تواند عواقب وخیمی از جمله بسته شدن راه هوایی کودک، اختلال در بلع و حتی نفوذ عفونت به سیستم عصبی مرکزی داشته باشد هم چنین گاهی براثر عفونت مذکور کودک دچار تب شدید و بی‌قراری و بی‌حالی می‌شود که باید هر چه سریع‌تر تحت درمان قرار گیرد در موارد شدید ممکن است عفونت سطح خارجی صورت را باز کرده و باعث تخلیه چرک از این ناحیه و آسیب به پوست صورت شود.

درمان آبسه

• در صورت بروز آبسه‌های حاد و سلولیت، کودک باید هرچه سریع‌تر به‌وسیله دندان‌پزشک معاینه شود.
• مهم‌ترین قدم در چنین مواردی برطرف کردن عامل عفونت که همان دندان پوسیده است.
• این کار با‌توجه‌به شرایط پس از مشاهده رادیوگرافی دندان با عصب کشی یا کشیدن دندان موردنظر انجام می‌شود.
• بیمار با توجه به صلاحدید دندان‌پزشک تحت درمان آنتی‌بیوتیک قرار خواهد گرفت.
• در برخی از موارد اگر کودک تب بالا یا تورم سریع پیشرونده داشته باشد یا تورم به نواحی حساس صورت گسترش یافته باشد باید هر چه سریع‌تر وی را به بیمارستان انتقال داد.
• تجویز آنتی‌بیوتیک‌ها هرگز باعث بهبود کامل وضعیت نمی‌‌شود و پیگیری درمان دندان ضروری است.
• تجویز آنتی‌بیوتیک‌ها باید حتما به‌وسیله دندان‌پزشک یا پزشک مربوطه انجام گیرد و از مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک خودداری شود. آنتی‌بیوتیک حتما باید برای مدتی که تجویز شده مصرف شود و هرگز نباید مدت مصرف دارو به صورت خودسرانه افزایش یابد.
• مصرف بی‌رویه و خودسرانه آنتی‌بیوتیک باعث می‌شود که میکروب‌ها نسبت به آنتی‌بیوتیک‌ها مقاوم شوند و مصرف بسیاری از عوامل ضدمیکروبی بی‌تاثیر شود.
• در صورت بروز آبسه‌های مزمن، اغلب فقط درمان دندان مبتلا انجام می‌شود و ممکن است نیاز به تجویز آنتی‌بیوتیک نباشد.
اگر پوسیدگی دندان‌های شیری یا دایمی کودک درمان نشود، بر اثر پیشرفت پوسیدگی، عصب دندان دچار التهاب، عفونت و آبسه می‌‌شود.

 

 

درباره پیله دندان

از قدیم‌الایام و دیر باز، وجود آبسه و عفونت دندانی که به آن «پیله‌کردن دندان» نیز می‌گفتند یکی از مشکلات و دغدغه‌های سلامت در جوامع مختلف بوده است.

اطبای پیشین برای درمان هرگونه آبسه در همه جای بدن، راه‌حل نشتر زدن یعنی سوراخ کردن آبسه با یک جسم تیز درفش‌مانند را به‌عنوان یکی از راه‌های اصلی درمانی کنار دارودرمانی برمی‌گزیدند. امروزه در علم جدید هم برای درمان هرگونه آبسه در بدن و نیز در ناحیه دهان و فک همین مفهوم باستانی به کار می‌رود که به آن «دِرِناژ» می‌گویند. سازوکار خلقت بدن طوری است که تمایل به محدود کردن و درمان خودبه‌خودی هرگونه عفونت به‌وسیله سلول‌های سفید خون را دارد و به محض به‌وجودآمدن عفونت در ناحیه‌ای خاص سعی دارد با محدود کردن آن جلوی گسترش عفونت در کل بدن را بگیرد.

این رویکرد بدن تا حدی موثر است ولی در صورتی که عفونت وسیع و گسترده باشد، همین سازوکار می‌تواند باعث شود که میکروب‌ها و عوامل مهاجم پشت دیوار محدود‌کننده بدن، سنگر بگیرند و بتوانند تکثیر و تهاجم کنند.

این همان مفهوم به‌وجود آمدن آبسه است و در حقیقت ما با درناژ یک آبسه به قلب سنگر دشمن مهاجم حمله می‌کنیم. این درناژ آبسه‌های دهان و فک، می‌تواند به روش‌های مختلفی صورت پذیرد.

کشیدن دندان به‌وجودآورنده آبسه، انجام درمان ریشه دندان عفونی و برش بافت نرم لثه متورم در ناحیه آبسه، همه مثال‌هایی از انجام درناژ و تخلیه چرک هستند که کنار درمان دارویی با آنتی‌بیوتیک‌های مدرن، می‌تواند قدم اساسی در درمان آبسه باشد. پس در درمان آبسه‌های دهان و فک، تعلل جایز نیست، نِشتر بزنید نشتر.
در صورت انجام معاینه‌های دندان‌پزشکی به طور منظم و کنترل وضعیت دندان‌های کودک پوسیدگی‌ها در مراحل اولیه ترمیم می‌شوند و از پیشرفت التهاب به عصب دندان و عفونی‌شدن آن جلوگیری می‌‌شود.

این مساله برای کودکانی که دچار بیماری‌هایی مانند بیماری قلبی، دیابت، پیوند عضو و نقص سیستم ایمنی هستند، اهمیت بیشتری دارد زیرا عفونت‌های دندانی در این کودکان ممکن است عوارض جبران‌ناپذیری داشته باشد.