معماری
شن‌بازي کودک

بازی درمانی برای کودک

تاثیر بازی بر روان کودک

گاهی کودک در معرض اتفاقاتی قرار می‌گیرد که در نهایت احساس گناه می‌کند و خود را در آن مقصر می‌داند. در این شرایط کودک به کمک بازی تکراری از حس گناه و ترس رها می‌شود و بر احساساتش غلبه می‌کند.

بر اساس بسیاری از تعاریف، بازی باید اختیاری باشد و هدفمند طراحی شود تا فعالیتی لذتبخش محسوب شود.

بازی‌های مختلفی وجود دارد که هر یک موضوعی خاص را به کودک آموزش می‌دهد، مثلا بازی‌های خلاقانه که در آن از وسایل مختلف استفاده می‌شود، ذهن کودک را فعال می‌کند.

شن‌بازی،نقاشی،پازل آموزشی یا لگو جزو این بازی‌هاست.پازل و لگو، توجه و تمرکز و توانایی حل‌مساله را در کودک تقویت می‌کند. پازل به کودک یاد می‌دهد چطور از جزییات به کلیات دست یابد یا شن‌بازی و خمیر‌بازی به کودک می‌آموزد چطور از مواد برای ساخت وسایل کمک بگیرد و زمانی که شن را با دستانش خراب می‌کند، می‌فهمد برخی مسائل برگشت‌پذیر است.

به چند جلسه بازی‌ درمانی نیاز است؟

دوره بازی‌درمانی حداقل ۱۲-۱۰ جلسه است که باید نزدیک به هم برگزار شود. طی این مدت بازی‌درمانگر سعی می‌کند اضطراب کودک را کاهش دهد و به افزایش اعتماد به‌نفس او کمک کند.

به محض کاهش اضطراب به واسطه بازی، ارتباط کودک با خانواده بهتر می‌شود اما لازم است بازی‌درمانی همچنان تا زمانی که اوضاع آرام نشده،  ادامه پیدا کند.

والدین و مخصوصا مادر می‌تواند آموزش‌های لازم را از بازی‌ درمانگر دریافت کند و آن را در ساعاتی که در منزل است، ادامه دهد. مادرانی که کودکان سالمی دارند نیز لازم است در طول روز حداقل ۳۰ دقیقه را به بازی با کودکان قبل از سن دبستان اختصاص دهند و تا زمانی که هیچ مشکلی وجود ندارد،اداره بازی در اختیار کودک باشد و او رئیس شود اما به محض بروز خشونت مادر باید در بازی دخالت کند و کنترل را دست بگیرد.

بازی‌ درمانی؛ فعال یا غیرفعال؟

بازی‌ درمانی به شیوه‌های مختلفی انجام می‌شود؛ بازی‌درمانی فعال و غیرفعال، گروهی و تقلیدی!

در بازی‌ درمانی فعال تعدادی اسباب‌بازی به کودک داده می‌شود و درمانگر خودش وارد بازی می‌شود تا بازی را برای مساله‌ای که باعث بروز اشکال در کودک شده پیش ببرد، مثلا بسیاری از کودکان بعد از تولد فرزند دوم یا سوم در خانه دچار مشکلات عاطفی- ارتباطی می‌شوند.

بازی‌ درمانی فعال در این حوزه به کودک کمک می‌کند احساسات منفی مانند حسادت و خشم خود را نسبت به فرزند تازه متولد شده بیرون بریزد و بالطبع تنش و حسادت او در طول روز در مواجهه با کودک تازه‌متولد‌شده کمتر خواهد شد.

در بازی‌ درمانی غیرفعال کودک خودش اسباب‌بازی را انتخاب می‌کند و در آن پیش می‌رود اما بازی‌درمانگر نقشی در این میان ندارد. با این حال این نوع بازی‌درمانی هم به رفع اضطراب کودک کمک می‌کند.

در نوعی دیگر از بازی‌درمانی که به آن بازی‌درمانی گروهی گفته می‌شود، کودک وارد گروه می‌شود تا رعایت قوانین، نوبت نگه‌داشتن، نوبت گرفتن، سازگاری. همکاری با گروه و… را بیاموزد و یاد می‌گیرد در بیشتر مواقع موفقیت گروهی بر موفقیت فردی برتری دارد.

در بازی‌درمانی گروهی بازی‌درمانگر هم گاهی وارد بازی می‌شود اما در بیشتر مواقع نقش شاهد را بازی می‌کند و از دور کنترل‌کننده رفتار کودکان است. بازی‌های تقلیدی و نمایشی هم نوع دیگری از بازی است که در آن کودک نقش پدر و مادر یا نقش‌هایی را که در آینده به‌عنوان راننده، پرستار، دکتر و… خواهند داشت را بازی می‌کند.

برخی کودکان همانند کودکان اوتیستیک نمی‌توانند نقش‌پذیر باشند و بازی‌درمانگر در این شرایط برای قرار دادن خود به جای دیگران و درک تفکر انتزاعی به آنها کمک می‌کند.

پاسخ دهید