معماری
دانش آموز دیابتی

نکاتی درباره دانش آموزان دیابتی

نکاتی درباره دانش آموزان دیابتی،مربیان و والدین باید در باره دانش آموزان دیابتی این نکات را رعایت کنند.
۱٫ دیابت نوع۱، بیشتر در کودکان دیده می‌شود، دیابتی که وابسته به انسولین است و برای کنترل باید به‌طور منظم به کودک انسولین تزریق و قندخون اندازه‌گیری شود. با ورود کودک به مدرسه شاید کنترل او کمی دشوارتر شود. لازم است خانواده، مربیان مدرسه و خود کودک آموزش‌هایی را در این زمینه ببینند.
۲٫ هیچ محدودیتی برای کودکان دیابتیک در مدرسه وجود ندارد و این کودکان می‌توانند همه فعالیت‌های درسی، ورزشی و… را مانند همکلاسی‌های خود انجام دهند و مانند یک دانش‌‌آموز معمولی باید با آنها برخورد شود.
۳٫ دانش‌‌آموزان حتما باید مثل هر روز صبحانه بخورند، انسولین تزریق کنند و میان‌وعده‌ای که والدین در کیف می‌گذارند را در ساعت تفریح‌شان میل کنند. بهتر است آنها از مواد خوراکی موجود در بوفه مدرسه کمتر استفاده کنند زیرا میزان کالری این مواد نامشخص است.
۴٫ به کودکان دیابتیک باید آموزش داد تا بتوانند با دستگاه گلوکومتر قندخون را اندازه بگیرند و راه‌های مقابله با آن به‌خصوص افت قندخون را بدانند و بلافاصله میان‌وعده‌ مثل کیک، شیرینی و… مصرف کنند. مربیان مدرسه نیز باید اندازه گرفتن قندخون را بلد باشند.
۵٫ قبل از انجام ورزش باید قندخون کودک بررسی شود. اگر میزان آن کمتر از ۱۰۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر باشد، حتما باید ماده خوراکی حاوی کربوهیدرات یا مواد قندی را مصرف و بعد ورزش کند. در فواصل ورزش‌های سنگین هر ۲۰ تا ۳۰ دقیقه یکبار قندخون کودک را اندازه بگیرند و اگر امکان آن وجود ندارد باید میان‌وعده کوچکی به او داده شود.
۶٫ در صورتی که قندخون بیشتر از ۲۵۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر باشد، باید از ورزش اجتناب شود. در این مواقع انسولین باید تزریق شود و بعد از متعادل شدن قندخون می‌توان ورزش کرد.
۷٫ مربی بهداشت، معلم و مدیر باید از بیماری کودک مطلع باشند. اگر معلم نداند دانش‌‌آموز به دیابت مبتلاست ممکن است مانع رفتن دانش‌‌آموز به دستشویی و خروج از کلاس شود یا ممکن است متوجه اختلالات هوشیاری، رفتارهای عجیب، اضطراب و لرزش و… کودک که ناشی از نوسانات قندخون است، نشود و به موقع اقدام نکند.
۸٫ افت هوشیاری علامت خطرناکی در بیماران دیابتیک است زیرا این افراد نمی‌توانند از راه دهان ماده خوراکی مصرف کنند و به اقدام‌های اورژانسی و تخصصی نیاز است. بعضی از دانش‌‌آموزان سابقه تکرار چند بار افت قندخون را دارند.

بعضی از آنها نیز علائم اولیه افت قندخون مانند تپش قلب، لرزش دست و تعریق را ندارند ولی ناگهان دچار اختلال در هوشیاری می‌شوند.در این مواقع برای کودک آمپول گلوکاگون تجویز می‌شود که باید همراه او باشد یا به مربی بهداشت تحویل بدهد تا درصورت اختلال در هوشیاری بلافاصله تزریق و به اورژانس اطلاع داده شود.

آمپول گلوکاگون را می‌توان از روی شلوار نیز به عضله ران کودک تزریق کرد. اختلال هوشیاری نباید زیاد طول بکشد زیرا ممکن است تاثیر منفی روی مغز کودک بگذارد.