خطرات سلامتی شنا کردن در آب ها

هنگامی که شنا می کنید، ممکن است با باکتری ها، ویروس ها و مواد شیمیایی روبرو شوید که می توانند سلامتی شما را به خطر بیندازند. آب اقیانوس ها، رودخانه ها، دریاچه ها و برکه ها ممکن است از طریق نشت فاضلاب ها یا آلودگی های حیوانات یا روان آب هایی که از آب باران نشأت می گیرند، آلوده شوند. همچنین توجه داشته باشید که کلر آب می تواند اکثر میکروب هایی را که در مکان هایی مانند استخرها وجود دارند، بکشد، اما این کار نیاز به زمان دارد.

مشکلات گوارشی

ممکن است آب هایی که در آن شنا می کنید، آلوده به میکروب هایی باشند که باعث ایجاد بیماری های گوارشی می شوند. ممکن است انگل هایی مانند کریپتوسپوریدیم یا ژیاردیا در این آب ها وجود داشته باشند. همچنین ممکن است با نورویروس ها یا باکتری هایی مانند ایکولای یا شیگلا آلوده باشند. برای محافظت از خود، هنگامی که در این آب ها شنا می کنید، آن ها را نبلعید. برای حفاظت از دیگران، اگر مبتلا به اسهال هستید، سعی کنید در آب شنا نکنید.

مشکلات گوش شناگران

نام رسمی این مشکل اوتیت است. این عفونت هنگامی شما را دچار مشکل می کند که زمان زیادی در آب شنا کنید. پوست تان هنگامی که مرطوب است راحت تر آسیب می بیند و باکتری ها به راحتی می توانند در آن نفوذ کنند. برخی داروهای بدون نسخه نیز می توانند به شما کمک کنند، اما در صورتی که مشکل جدی تری برای شما ایجاد کند باید نزد پزشک بروید.

بیماری لژیونر

اگر یک باکتری به نام لژیونلا را تنفس کنید، ممکن است مبتلا به این نوع پنومونی شوید که به آن لژیونولوز هم گفته می شود. این باکتری ها می توانند در یک وان آب داغی که به درستی تمیز نشده باشد، رشد کنند و شما از طریق تنفس غبار یا بخار می توانید این میکروب را وارد بدن خود کنید.

جوش های مربوط به وان آب داغ

ماندن به مدت طولانی در یک وان حمام ممکن است باعث ایجاد لکه های خارش دار و قرمز شود. در اغلب موارد، باکتری که چنین مشکلی ایجاد می کند به نام سودوموناس آئروژینوزا است. تمیز نگه داشتن آب های گرم مانند جکوزی سخت تر از استخرهاست؛ زیرا درجه حرارت بالا، مواد شیمیایی مانند کلر را سریع تر غیرفعال و بی اثر می کند. در این شرایط محیط بسیار مناسبی برای باکتری ها ایجاد می شود. همیشه سعی کنید بعد از شناکردن دوش بگیرید و بدن تان را با شامپو یا صابون تمیز بشویید و لباس شنای خود را نیز به دقت بشویید.

جلبک های سمی

گاهی اوقات گیاهان ساده ای که در آب اقیانوس ها یا آب های شیرین زندگی می کنند، می توانند خارج از کنترل رشد کرده و سم خطرناکی ایجاد کنند. نوعی باکتری به نام سیانوباکتری، می تواند باعث ایجاد اسهال و بثورات در شما شده و مشکلات ریوی ایجاد کند. در مناطقی که به نظرمی رسد آب آن کف آلود است، شنا نکنید و به هشدارهایی که داده می شود، توجه کنید.

خارش شناگران

این مشکل که به آن درماتیت لاروی نیز گفته می شود، ممکن در اثر شنا در آب شیرین یا شور ایجاد شود. این حالت در اثر واکنش به یک انگل کوچک است که روی پوست ایجاد می شود. حلزون های آلوده علت بروز این مشکل هستند و شما هنگامی که در آب های کم عمق ساحل قدم می زنید، ممکن است به آن دچار شوید. بهترین راه برای جلوگیری از این مشکل، اجتناب از قدم زدن در مناطق باتلاقی و مناطقی که حلزون در آن ها زندگی می کند، است. سعی کنید همیشه بعد از شناکردن دوش بگیرید و با دقت بدن تان را بشویید.

لپتوسپیروز
ممکن است با باکتری هایی در دریاچه ها و رودخانه ها مواجه شوید که باعث ایجاد بیماری هایی در شما شوند، این نوع باکتری ها از طریق ادرار حیوانات آلوده منتقل می شوند. این میکروب ها از طریق چشم ها، بینی، دهان یا زخم هایی که روی بدن تان دارید، وارد بدن تان می شوند. علائم آن ممکن است شامل اسهال، قرمزی چشم، سردرد، تب و زردی (پوست زرد یا چشم ناشی از مشکل کبد) باشند. این مشکلات در آب و هوای گرم تر بیشتر دیده می شوند و باران های سنگین و سیلاب های اخیر نیز می توانند این مشکل را بدتر کنند.

نِگلیریا فاولِری
این ارگانیسم کوچک که در آب های شیرین و گرم مانند آب رودخانه ها و چشمه های آب گرم یافت می شود، بعدها آمیب مغزخوار نامیده شد. هنگامی که در آب های آلوده شنا می کنید، این آمیب را از طریق بینی وارد بدن خود می کنید. هنگامی که این آمیب وارد بدن تان می شود، بافت های بدن را از بین می برد و تقریباً همیشه مرگبار است. برای کاهش خطر ابتلا به این بیماری، هنگام شناکردن در آب های رودخانه یا چشمه های آب گرم بینی تان را ببندید؛ برای این کار می توانید از کلیپس های بینی استفاده کنید.

ویبرسیوز
اگر خراش، بریدگی یا خالکوبی در بدن تان داشته باشید و در اقیانوس شنا کنید، ارگانیسم های خاصی که در آب های گرم زندگی می کنند، می توانند باعث عفونت زخم تان شوند. نوعی از انواع ویبریو وولنیفیکوس، گاهی اوقات باکتری های گوشتخوار نامیده می شوند. این مشکل بسیار نادر است، اما می تواند باعث زخم های پوستی شده و به مشکلات جدی منجر شود، به خصوص اگر سیستم ایمنی تان ضعیف باشد.

كنژنكتیویت یا التهاب ملتحمه
وقتی این بیماری توسط میکروب ها ایجاد شود، بسیار مسری است. هنگامی که شما در استخری که فرد مبتلا به این بیماری، شنا کرده، شنا می کنید، ممکن است به این بیماری دچار شوید. این وضعیت به عنوان چشم صورتی (pink eye) نیز شناخته می شود. در این شرایط، چشم ها متورم و قرمز شده و ترشحات زرد و آبداری از آن ها خارج می شود. این مشکل ممکن است توسط مواد شیمیایی مانند کلر موجود در استخرها به صورت خفیف ایجاد شود.

مواد شیمیایی
اگر بعد از شناکردن در استخر دچار سرفه، تحریک گلو و قرمزی چشم ها شده اید، احتمالاً این مشکلات توسط کلرآمین ایجاد شده است. این مشکل هنگامی ایجاد می شود که یک ماده شیمایی که برای ضدعفونی آب استخرها استفاده می شود، با موادی که افراد وارد آب می کنند، مانند، ادرار، مدفوع، عرق و پوست مرده مخلوط شده و این ماده شیمیایی را ایجاد کنند. قبل از اینکه وارد استخر شوید، دوش بگیرید و توالت بروید، با این کار می توانید از این مشکل پیشگیری کنید.

قوانینی که می تواند به شما در محافظت از بیماری های ناشی از آب کمک کند:
• اگر اسهال دارید، به استخر نروید.
• با زخم باز شنا نکنید، مگر اینکه آن را با یک باند ضدآب پوشانده باشید.
• قبل و بعد از شنا حتماً دوش بگیرید.
• در آب هایی که بوی قوی شیمیایی دارند، تغییر رنگ داده یا کدر یا کف آلود به نظر می رسند، شنا نکنید.

منبع:

http://www.webmd.com/a-to-z-guides/ss/slideshow-swimming-illness

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده