معماری
آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید و درمان آن

آرتریت روماتوئید يك بيماري سيستميك خود ايمني است.((سيستميك))يعني اين كه تمام دستگاهاي بدن را درگير مي كند. بيماريهاي خود ايمني نیز بيماريهايي هستند كه در آنها سيستم دفاعي بدن عليه خود ما فعال مي شود در این ‌ بيماري‌ طولاني‌ مدت‌ مفصل‌ به‌ همراه‌ عضلات‌، غشاهاي‌ پوشاننده‌ و غضروف‌ متأثر مي‌شوند. در این بیماری گاهي‌ چشم‌ و رگهاي‌ خوني‌ نيز درگير مي‌شوند. اين‌ بيماري‌ سه‌ برابر در زنان‌ شايعتر است‌ و معمولاً بين‌ سنين‌ 60-20 سالگي‌ رخ‌ ولی یک نوع آن به نام Juvenile Rheumatoid Arthritis در کودکان هم دیده می‌شود.حداکثر بروز آن‌ در سنين‌ 50-35 سالگي‌ است‌ به گفته متخصصان؛ در حال حاضر بیش از 100 نوع آرتریت شناخته شده است كه شایعترین انواع آنها اوستئوآرتریت، آرتریت روماتوئید و نقرس هستند. در واقع هر نوع التهاب مفصلی شكلی از آرتریت محسوب می‌شود.
آرتریت روماتوئید
علائم مفصلی:
درد، تورم، گرمي، درد در هنگام حرکت و محدوديت حرکت مفصل‌ و درد به‌ هنگام‌ لمس و خشکي‌ صبحگاهي‌ در مفصل مبتلا‌ بروز مي‌کند. این بیماری معمولا مفاصل محيطي را با توزيعي متقارن در گير مي‌کند و التهاب به مرور زمان باعث تخريب غضروف مفصلي و ساييدگي استخوان و بدنبال آن تغيير شکل مفصل مي‌شود. البته سير آن مي‌تواند کاملا متغير باشد و ممکن است فقط يک بيماري خفيف و درگيري تعداد اندکي از مفاصل و يا يک التهاب پيشرونده شديد وجود داشته باشد.در این بیماری بيشتر مفاصل‌ بين بندي انگشتان و مفاصل کف دست‌، مچ‌ دست‌، آرنج‌، پا، و مچ‌ پا درگير مي‌شوند. گاهي اوقات مهره‌هاي گردني نيز درگير مي‌شوند. خصوصیات ابتلا مفاصل در این بیماری این است که مفاصل بصورت دوطرفه درگیر میشوند مثلا مچ هر دو دست یا انگشتان هر دو دست.

علائم خارج مفصلي:
بيماران ممکن است علائم سيستميک مانند تب، ضعف، خستگي زودرس، بي‌اشتهايي و کاهش وزن داشته باشند. گاهي برآمدگي‌هاي‌ زير پوست‌ به نام ندول يا گرههاي روماتوئيد ديده مي‌شود و گاهي درگيري عروق و اعصاب پوست و يا ساير اعضاء بدن مثل کليه، ريه، طحال، کبد، بيضه‌ها و غيره و درگيري چشمي و خوني وجود دارد.

در مجموع نشانه‌های آرتریت روماتوئید از این قرار  هستند:

سفتی صبحگاهی مفاصل

تورم مفاصل

درد مفصلی

ضعف و خستگی

ندول‌های روماتوئید

علت:
علت دقیق روماتیسم مفصلی ناشناخته‌است ولی در ایجاد این بیماری ایمنی سلولی و ایمنی هومورال هر دو نقش دارند. البته به نظر می‌رسد که گلو درد چرکی در ایجاد آن نقش به سزایی دارد. افراد مبتلا به روماتیسم مفصلی، نسبت به دیگران شانس ابتلای بیشتری به بیماریهای مزمن مانند پوکی استخوان، آلرژی، بدخیمی‌ها، عفونت‌ها، بیماری‌های گوارشی، بیماریهای قلبی-عروقی و فشارخون دارند.

تشخیص:
– تشخیص آرتریت بر اساس تست‌های خون و رادیولوژی صورت میگیرد.
– تست لاتکس یا RA (روماتوئید آرتریت) یا تست بررسی پروتئین خاصی در خون به نام Rheumatoid factor یا RFاین تست در تشخیص آرتریت روماتوئید اختصاصی است و در دو سوم بیماران مبتلا به روماتیسم مفصلی مثبت میشود. البته این آزمایش در یک بیستم افراد طبیعی هم مثبت میشود پس وجود آن علامت قطعی وجود بیماری نیست.
– تست آزمایشگاهی جدیدتر برای این بیماری بررسی وجود آنتی بادی خاصی در خون به نام cycliccitrullinated peptide یا CCP است که بیشتر از تست قبلی اختصاصی بیماری روماتیسم مفصلی است.
– بالا بودن تست ESR و CRP که نوعی آزمایش خون هستند.
-بررسی مایع مفصلی که معمولا تعداد گلبول های سفید در آن به بالای 10 هزار ( با ارجحیت گلبول های سفید تک هسته ای) میرسد.

درمان:
هیچ معالجه قاطعی برای روماتیسم مفصلی وجود ندارد با این حال درمان هایی که پزشک انجام میدهد برای کاهش درد و مشکلات بیمار است.

داروهایی که مسیر بیماری را تا حدودی تغییر میدهند:

1-Disease-modifying antirheumatic drugs
این داروها هم موجب کاهش علائم بیماری شده و هم تا حدودی تخریب مفصلی را کم میکنند. این داروها با تاثیر روی واکنش های شیمیایی بدن موجب مهار روند التهاب در مفاصل میشوند.
مهم ترین این داروها عبارتند از متوترکسات methotrexate ، سولفاسالازین sulfasalazine ، طلا gold ، پنی سیلامین penicillamine ، لفلونومید leflunomide ، هیدروکی کلوروکین hydroxychloroquine ، آزاتیوپرین azathioprine ، سیکلوسپورین cyclosporine .

2- داروهای Anti-TNF-alpha
این دسته از داروها نسبتا جدید هستند. TNF-alfa یا tumor necrotizing factor- alpha ماده ای است که در بدن بیماران مبتلا به روماتیسم مفصلی موجب بروز التهاب مفصلی میشود و این دسته دارویی اثر این ماده را در بدن مسدود کرده یا تغییر میدهند. این داروها التهاب را کاهش داده و موجب کاهش آسیب مفصلی می شوند. مهمترین این داروها عبارتند از etanercept, infliximab, adalimumab and certolizuma .

مهمترین اهداف پزشک در درمان این بیماری عبارتند از:
کم کردن فعالیت بیماری و به دنبال آن کاهش تخریب مفاصل
کاهش درد و محدودیت مفصل
کاهش ناتوانی هایی که به علت درد،آسیب مفصل یاتغییرشکل اندام ایجاد میشود
درمان عوارض و مشکلات همراه بیماری

پاسخ دهید