معماری
التهاب روده

بیماری التهاب روده و درمان آن

بيماری‌هاي التهابی روده که با التهاب در جدار روده ها مشخص می‌شوند به دو دسته بزرگ كوليت اولسراتیو و كرون تقسيم می‌گردند. بيماران ممكن از درجاتي از هريك از بيماري‌ها را با هم داشته باشند كه به آن كوليت نامعين گفته مي‌شود.

1- کولیت اولسراتیو

کوليت اولسراتيو  یک بيماری التهابی روده است که معمولاً درمحدوده سني پانزده تا سی سالگی و پنجاه تا شصت سالگی بروز می کند. اين بيماری هر دو جنس زن و مرد را به طور مساوی تحت تاثير قرار می دهد.    علت این بيماری، ناشناخته است ولی زمینه ژنتيکی، اختلال خود ايمنی و عفونت ها از جمله دلايل بیماری محسوب می شوند.عوارض کوليت اولسراتيو می تواند شامل بزرگ شدن بيش از حد روده بزرگ به همراه تب و کم خونی (به دليل خونريزی از روده بزرگ) باشد. در درصدی از موارد در صورت مزمن شدن بیماری، بدخیمی نیز بروز می کند اما برای کاهش علایم و کمک به درمان میتوان از روشهای زیر نیز استفاده کرد:

1. کاهش حجم وعده های غذایی

2. مصرف زیاد مایعات (هر بار حجم کمی آب مصرف کنید ولی دفعات آن را افزایش دهید.)

3. از مصرف غذاهای چرب و سرخ شده خودداری کنید.

4. از مصرف غذاهای فیبردار خودداری کنید.

التهاب روده

در ضمن استرس نیز به مقدار زیادی دفعات حمله بیماری را بالا میبرد لذا سعی کنید از برنامه های آموزشی کنترل استرس استفاده کنید.همچنین برای این بیماران که سابقه بیماری شدید بیش از 8 تا 10 سال یا سابقه 10 تا 15 ساله کولیت سمت چپ دارند کولونوسکوپی سالانه یا دو سال یکبار همراه با بیوپسی توصیه میشود.

2- کرون

در بيماري كرون برخلاف كوليت السرو، همه لوله گوارش از دهان تا مقعد گرفتار مي‌شود، ولی بيشتر قسمت انتهايی روده باريك يا ايلئوم و  قسمت ابتدايی روده بزرگ يا سكوم گرفتار می‌شود. بيماری كرون می‌‌تواند لايه‌های عمقی جدار لوله گوارش را گرفتار کرده و زخم‌های بسيار عميق با دهانه بسيار كوچك به نام گرانولوما ايجاد كند. درد شکمی‌ همراه‌ با دل‌ پیچه‌ خصوصاً پس‌ از غذا ایجاد می شود این درد گاهی‌ در قسمت‌ پایینی‌شکم‌ در سمت‌ راست‌ است‌ که‌ با آپاندیسیت‌ ممکن‌ است‌ اشتباه‌ شود.از دیگر علایم این بیماری می توان به کاهش‌ اشتها و وزن‌، حساس‌ بودن‌ شکم‌ به‌ هنگام‌ لمس‌؛ وجود توده‌ شکمی‌ که‌ شاید لمس‌ شود، گاهی‌ اجابت‌ مزاج‌خون‌ آلود وعقب‌ماندگی‌ رشد در کودکان اشاره نمود.بيماري کرون همچنين مي‌تواند باعث به وجود آمدن فيسور، زخم، آبسه و فيستول در ناحيه اطراف مقعد شود. همچنين بيمار ممکن است به علائم خارج روده‌اي از قبيل راش‌هاي پوستي، درد مفاصل، التهاب چشم، و با شيوع کمتر اختلالات کبدي مبتلا شود. بیماری کرون علاوه بر تأثیر روی عمل هضم غذاها، باعث پوکی استخوان، مشکلات چشمی، درد کمر، التهاب مفاصل، مشکلات کبدی، سنگ کیسه صفرا، ناراحتی های پوستی و افسردگی می شود

بیماری کرون روی بسیاری از قسمت های چشم تأثیر می گذارد مثل قرنیه، مجاری اشک و پرده بیرونی سفیدی چشم ملتحمه وقتی شعله های بیماری کرون کنترل شوند؛ بیشتر مشکلات چشمی بهبود پیدا می کنند.

شایع ترین مشکلات پوستی این بیماران عبارتند از:

– اریتما نودوزوم: برآمدگی قرمز پوستی که در طی شعله ور شدن بیماری کرون رخ می دهد.

– پیودرما قانقرنوزوم: زخم های پوستی که بیشتر روی ساق و قوزک پا بروز می کنند.

– فیستول های انترا کاتانئوس:مجراهای غیرطبیعی که از روده ها به سمت پوست تشکیل می شوند.

عوامل تشدید کننده بیماری   

سابقه‌ آلرژی‌ غذایی

سابقه‌ خانوادگی‌ بیماری‌ کرون‌

شاید سیگار کشیدن‌ هم‌ یکی‌ از عوامل‌ خطر باشد

پاسخ دهید