داستان نویسی و قصه گویی به کودکان را با این راه کارها اموزش بدهید

آموزش داستان نویسی به کودکان

شما به عنوان یک پدر و مادر مسؤول، آیا فرزندانتان را به داستان نویسی ترغیب می کنید؟ پاسخی که این روزها داده می شود، این است: «به ندرت یا هرگز». امروزه زندگی ها سخت شده، پدران و مادران جوان باید برای تأمین معاش خانواده هر دو کار کنند، ابزارهای فناوری، گوشی های هوشمند و بازی های کامپیوتری تمام وقت مردم را پر کرده اند و هنر داستان گویی جای خود را در زندگی کودکان و بزرگسالان گم کرده است.

داستان ها یکی از مفیدترین ابزارهای آموزش به کودکان هستند. بسیاری از والدین این سنت قدیمی را از دوران کودکی خود به یاد می آورند و بخشی از خاطرات گذشته آن ها مربوط به داستان هایی است که از پدران و مادرانشان شنیده اند.

بسیاری از کودکان داستان دوست دارند و ممکن است در خانه، مدرسه یا در وقت آزاد خود داستان بنویسند. با گفتن یا نوشتن داستان، کودکان یاد می گیرند، افکار خود را سازماندهی کرده و با خوانندگان به روش های گوناگون ارتباط برقرار کنند.

مزایای داستان خوانی و داستان نویسی چیست؟

داستان خوانی و داستان نویسی مزایای بی شماری برای کودکان، نوجوانان و بزرگسالان دارند. مهمترین این مزایا عبارتند از:

1.رشد دانش، اطلاعات و هوش
داستان ها حاوی گنجینه ای غنی از اطلاعات هستند. کودکان از طریق داستان ها می توانند درباره روش های حل مسأله، سازماندهی، برنامه ریزی، تفکر هدفمند، رفتارهای درست و نادرست، فرهنگ ها، نژادها، سرزمین ها و رسوم مختلف، ابزارها، مشاغل و … اطلاعات مفیدی به دست آورند.

2. رشد حافظه
داستان گویی، داستان خوانی و داستان نویسی یکی از بهترین روش های رشد و تقویت حافظه و تمرکز است. با کمک ایده های هوشمندانه، شما می توانید از داستان ها برای افزایش حافظه کودکان خود استفاده کنید. به عنوان مثال، هنگامی که داستانی را برای کودکتان خواندید، در پایان همان روز از او بخواهید آن را برای شما تعریف کند یا حتی می توانید بعد از خواندن هر قسمت از داستان با پرسیدن سؤال های مختلف، متوجه شوید که آیا او وقایع داستان را به حافظه خود سپرده است یا خیر.

3. رشد مهارت گوش دادن، تمرکز و توجه
اکثر کودکان معمولاً دامنه توجه کوتاهی دارند و به سختی می توانند بر روی چیزی برای مدت طولانی تمرکز کنند. علاوه بر اینکه، آن ها معمولاً بیشتر دوست دارند به جای گوش دادن کار خودشان را انجام دهند. داستان گویی برای کودکان، تضمین می کند که آن ها نه تنها توجه بیشتری نشان می دهند، بلکه به گوش دادن و درک آنچه می شنوند مشتاق تر هستند.

4. رشد مهارت های کلامی، خواندن و نوشتن
مهارت های داستان گویی، داستان خوانی و داستان نویسی به کودکان کمک می کند که به زبان مادری خود مسلط شوند. علاوه بر این داستان ها بهترین ابزار برای یادگیری ضرب المثل ها، اصطلاحات و کلمات جدید، تلفظ درست آن ها و شیوه های صحیح صحبت کردن هستند.

گاهی اوقات، کودکان برای پرسیدن یک سؤال مردد هستند، حتی اگر ذهنشان برای پیداکردن جواب آن سؤال به شدت کنجکاو باشد. داستان گویی، داستان خوانی و داستان نویسی به کودکان در یادگیری هنر سؤال پرسیدن کمک کرده و به آن ها یاد می دهد چگونه یک مکالمه کامل را شروع کنند. خواندن منظم، گوش دادن و نوشتن می تواند کودکان را به سخنوران و نویسندگانی توانا تبدیل کند.

5. تسهیل یادگیری آکادمیک
داستان گویی پله ای برای یادگیری آکادمیک است. بسیاری از کودکان عادت به یادگیری طوطی وار و بدون درک موضوع دارند؛ اما داستان گویی به عنوان یک فعالیت منظم، می تواند به کودکان در لذت بردن و درک و یادگیری بهتر درس هایشان کمک کند. گاهی اوقات، آموزش دروس مدرسه در غالب یک داستان جالب (به عنوان مثال، یک درس تاریخ یا علوم خسته کننده را می توان به یک داستان جالب تبدیل کرد) می تواند به درک بهتر آن ها کمک کرده و کنجکاوی شان را برانگیزند.

6. آموزش قوانین و مقرارت
بسیاری از والدین و معلمان می توانند از داستان گویی برای آموزش دستورات و قوانینی که کودکان در خانه یا مدرسه از انجام آن ها شانه خالی می کنند، کمک بگیرند.

7. تقویت نیروی تخیل و خلاقیت
داستان نویسی به کودکان کمک می کند تا شخصیت ها، مکان ها و رفتارها را در ذهنشان تصور کنند. حتی اگر آن ها به مرحله خواندن و نوشتن نرسیده باشند، می توانند این وقایع و شخصیت ها را در ذهن خلاق خود ترکیب کرده و شخصیت ها و حوادث جدید خلق کنند. به طورکلی، تصویرسازی ذهنی از طریق داستان ها، باعث افزایش خلاقیت، رشد قوه تخیل، تولید ایده، گسترش دامنه دید و بازشدن دریچه های تفکر در کودکان می شود.

8. رشد شخصیت و یادگیری فضایل اخلاقی
کودکان در سراسر دنیا عاشق گوش دادن به داستان ها هستند. آن ها دوست دارند در مورد شخصیت های مورد علاقه خود بیشتر بدانند و اغلب سعی می کنند از آن ها تقلید کنند. معمولاً این داستان ها حاوی یک پیام تأثیرگذار و مهم هستند؛ بنابراین شما از طریق آن ها بهتر می توانید فضایلی مانند حکمت، شجاعت، صداقت، وفاداری، همکاری، کمک، تعهد و عشق را در سنین پایین به کودکان خود یاد بدهید.

9. کمک به آسان تر مواجهه شدن با شرایط دشوار
شرایط و موقعیت های دشوار اغلب حس گیج شدن و تمایل به فرار را در کودکان بر می انگیزانند؛ اما داستان ها، مملو از شخصیت هایی هستند که با صبر و تکیه بر توانمندی های خود، با این موقعیت های دشوار و چالش برانگیز مقابله می کنند. بنابراین، کودکان از طریق داستان ها بهتر می توانند مفهوم «مقابله» را درک کنند. برای کودکانتان داستان هایی آموزنده تعریف کنید تا یاد بگیرند درد و رنج به اندازه شادی و تفریح، بخشی از زندگی ما انسان ها هستند. داستان های مناسب به کودکان یاد می دهند که هنگام مواجه با موقعیت های چالش برانگیز زندگی، با اعتماد به نفس، ایده های ناب تولید کنند.

ویژگی های یک داستان خوب چیست؟

به همان اندازه که داستان ها نقش مهمی در زندگی کودکان بازی می کنند، ویژگی و شیوه های بیان داستان ها نیز مهم است. به همین منظور، در ادامه نکات مهمی را معرفی می کنیم که رعایت آن ها تأثیرگذاری نقش داستان ها بر کودکان را برجسته تر خواهند کرد.

1. عنوان مناسب داشته باشد.
اولین شرط اساسی برای نوشتن یک داستان خوب، داشتن عنوانی مناسب است؛ بنابراین، شما با خواندن داستان های مختلف برای کودک تان باید به او یاد بدهید که هر داستان یک عنوان دارد. این عنوان باید کوتاه و مرتبط با متن داستان باشد و هدف نویسنده را از نوشتن آن به ما نشان دهد.

2. طول داستان مناسب باشد.
داستان هایی که برای کودکان تعریف می کنید نه خیلی کوتاه و نه خیلی بلند باشند. یک داستان خیلی کوتاه قادر نیست پیام مهمی را به کودک منتقل کند و یک داستان خیلی بلند، خسته کننده به نظر می آید. حتی اگر یک داستان طولانی و دنباله دار برای کودکتان می خوانید، طول آن را برای هر جلسه متناسب با تحمل و علاقه کودکتان به شنیدن تنظیم کنید.

3. محتوای داستان مناسب با سن، جنس و علاقه کودک باشد.
سعی کنید داستان هایی را برای فرزندانتان انتخاب کنید که با سن، جنس، معلومات و علاقه آن ها هماهنگ باشند. به این ترتیب بیشتر شاهد تغییرات ویژه در رفتار و زندگی آن ها خواهید بود.

4. محتوا و دستور زبان داستان مفید و مناسب باشد.
سعی کنید کودکان خود را با داستان هایی آشنا کنید که حاوی واژگان و اصطلاحات مناسب با سن، دانش، فرهنگ و پیام های اخلاقی و آموزنده در زمینه های مختلف باشند تا علاقه، انگیزه و نیروی تفکر و خلاقیت آن ها را درگیر کنند. یک داستان خوب آن است که خواننده نتواند به راحتی پایان آن را حدس بزند و در تمام مراحل خواندن یا شنیدن داستان با ذهنی پویا درحال تفکر و بررسی باشد.

5. شخصیت پردازی در داستان رعایت شده باشد.
یکی از ویژگی های ضروری هر داستان، شخصیت پردازی است، اما نویسنده این اجازه را دارد که این شخصیت ها و رفتارهای آن ها را به دلخواه خود بیافریند. آن ها می توانند انسان ها، حیوانات یا اشیایی باشند که ویژگی های انسانی به خود گرفته اند و با اعمال و رفتارشان هدفی را در کل داستان دنبال می کنند.

6. انسجام در کل داستان رعایت شده باشد.
معمولاً هدف نویسنده از نوشتن داستان، انتقال یک پیام مهم به خواننده است. متنی که او می نویسد باید از نظر آغاز، میان و پایان یکپارچه و منسجم باشد و کلیت آن برای خواننده قابل تصور باشد.

ویژگی ها داستان گویی چیست؟

بهتر است قبل از شروع داستان گویی برای کودکتان، شرایطی را مهیا کنید تا بهتر بتوانید انگیزه و رغبت را در او به وجود آورید. برخی از این شرایط عبارتند از:

1. مکان داستان گویی مناسب باشد.
برای داستان گویی یک مکان آرام و راحت انتخاب کنید. اگر بتوانید اتاقی را انتخاب کنید که تصاویر، چیدمان و تزئینات آن با محتوای داستان ارتباط داشته باشند، بهتر می توانید انگیزه کودکتان را در حین شنیدن داستان بالا ببرید.

2. گوینده داستان از حرکات و بیان مناسب استفاده کند.
اگر شما درحال خواندن داستان برای کودکتان هستید، باید این نکته را بدانید که نوع بیان شما بر توجه، علاقه و نگرش او به داستان موردنظر، بسیار مؤثر است. در حین تعریف داستان، مطمئن شوید که از حرکات دست، سر و صورت به طور مناسب استفاده می کنید. همچنین تلاش کنید تا کودک خود را با استفاده از عبارات مختلف یا با طرح پرسش هایی مانند «آیا می دانید؟ به نظر شما؟ شما چه فکر می کنی؟ و …» در جریان تعریف داستان درگیر کنید.

3. تن صدای گوینده داستان مناسب باشد.
مطمئن شوید که تن صدای شما برای خواندن یا تعریف داستان مناسب است. تن صدای شما نه باید آنقدر بلند باشد که گوش کودک را آزار دهد و نه باید آنقدر آرام باشد که او نتواند قسمت هایی از داستان را متوجه شود یا احساس بی حوصلگی و کسالت کند. به طورکلی نوع لحن و تن صدا برای داستان های مختلف متفاوت است، اما بهتر است فردی که داستان را برای کودک تعریف می کند، رسا بودن صدا، تأثیرگذاری، مکث های مناسب و نمایش احساسات را در حین داستان گویی به درستی رعایت کند.

روش آموزش داستان گویی و داستان نویسی به کودکان

به همان اندازه که داستان گویی و داستان نویسی می تواند برای کودکان سرگرم کننده و مفید باشد، از سوی دیگر تسلط بر این مهارت نیز می تواند برای آن ها به یک چالش بزرگ تبدیل شود.

برای آموزش مهارت داستان گویی یا داستان نویسی به کودک تان، روش های زیر را دنبال کنید.

داستان گویی و داستان نویسی با ترکیب داستان های دیگران
سه داستان کوتاه برای کودکتان (با توجه به سن و درک و فهم او) انتخاب کنید. قبل از تعریف آن ها به او بگویید: «من به ترتیب سه داستان کوتاه برای تو تعریف می کنم. تو باید به آن ها خوب گوش دهی و زمانی که داستان سوم تمام شد، به سه سؤال من پاسخ بدهی». درحالی که این سه سؤال را پای تابلو می نویسید، بگویید:

چه شخصیت هایی در این داستان وجود داشت؟
در ابتدای داستان چه اتفاقی افتاد؟
نتیجه داستان چه شد؟

بعد از اینکه داستان ها را برای کودکتان خواندید، از او بخواهید به این سه سؤال برای هر داستان پاسخ دهد، اگر کودکتان در دادن پاسخ مشکل داشت با جملات مناسب او را هدایت کنید، اما اجازه دهید پاسخ های درست را خودش پیدا کند. تمام پاسخ ها را بر روی تابلو بنویسید. در مرحله بعد به او بگویید حالا به این پاسخ ها خوب فکر کن و سعی کن داستانی را بنویسی که 3 ویژگی داشته باشد:

شخصیت های داستان تو برگرفته از شخصت های این سه داستان باشد.
شروع و پایان داستان تو متفاوت از این سه داستان باشد.

شما از طریق این تمرین ساده به بهترین وجه می توانید مهارت های حافظه، تمرکز، توجه، حل مسأله، ترکیب و خلاقیت را در کودکانتان پرورش دهید.

داستان گویی و داستان نویسی از طریق کارت های تصویری قصه گو
یکی دیگر از روش های مناسب برای آموزش داستان گویی به کودکان، داستان گویی از طریق کارت های تصویری قصه گو است. شما می توانید این کارت ها را از کتاب فروشی های مخصوص کودکان خریداری کرده یا خودتان آن ها را درست کنید.

کارت های تصویری قصه گو، برای کودکان 3 سال به بالا مناسب هستند و فعالیت های سرگرم کننده مختلفی را شامل می شوند. روال بازی به این صورت است که از کودک خواسته می شود با توجه به تصاویری که روی کارت ها وجود دارد، یک داستان بسازند. از طریق این کارت ها، شما به دو شیوه می توانید مهارت داستان گویی و داستان نویسی را به کودکتان آموزش دهید.

اگر هدف شما صرفاً ارزیابی درک و فهم کودک تان است، کارت هایی را در اختیار او قرار دهید که موضوع داشته باشند. سپس از وی بخواهید با نگاه کردن به تصاویر بگوید که چه اتفاقاتی در آن رخ داده و سپس داستانش را تعریف کند.
اگر هدف شما پرورش خلاقیت در کودکتان است، به او بگویید با نگاه کردن به این کارت تصویری، یک داستان از ذهن خودت بساز. در این روش، کودک با افکارش درباره تصاویر دیده شده داستانی تخیلی می سازد و اوست که تصمیم می گیرد چه عنوان، آغاز و پایانی برای این داستان انتخاب کند.

به طورکلی از کارت های تصویری قصه گو می توان برای افزایش خلاقیت، هوشیاری، تقویت مهارت های برنامه ریزی و مهارت های ارتباطی در کودکان استفاده کرد.

داستان گویی و داستان نویسی از طریق تنظیم تصاویر
یکی دیگر از روش های آموزش داستان گویی به کودکان استفاده از کارت های زنجیره واری است که داستانی را نقل می کنند، مانند کارت های تصویری قصه گو. شما می توانید این کارت های زنجیره وار را خریداری کرده یا خودتان آن ها را درست کنید. در این شیوه داستان گویی، یک داستان به بخش های مختلفی تقسیم شده و هر قسمت آن به صورت تصاویر، روی یک کارت ترسیم می شود.

کودک باید با نگاه کردن به این تصاویر مانند قطعات پازل، آن ها را به گونه ای کنار هم قرار دهد که ترتیب شان یک داستان را منتقل کند. این شیوه داستان گویی مهارت های توجه، تمرکز، حافظه تصویری، سازماندهی و مهارت کلامی را در کودکان تقویت می کند. برای پرورش قدرت خلاقیت و مهارت داستان سازی در کودک خود می توانید از او بخواهید داستان هایی را که خود می سازد روی کارت های جداگانه ای نقاشی کند و هنگام تعریف داستان خود از این تصاویر استفاده کند.

داستان گویی و داستان نویسی از طریق ایفای نقش
در این روش شما می توانید از عروسک های مختلف نمایشی یا عروسک های انگشتی استفاده کنید. همچنین می توانید این روش را به صورت گروهی انجام دهید، به این ترتیب که از کودکان بخواهید به کمک عروسک ها یک داستان نمایشی را خودشان با همکاری هم بسازند و آن را اجرا کنند.

همین روش را می توانید از طریق نمایش یک پانتومیم اجرا کنید و بعد از بچه ها بخواهید داستان آن را بنویسند. سپس هر کودک جداگانه یک پانتومیم را فی البداهه اجرا کند و بقیه داستان آن را بنویسند.

مطلب خواندنی دیگر:بازی با کودکان

روش آموزش داستان گویی و داستان نویسی به کودکان

1. داستان گویی و داستان نویسی از طریق خاطرات یا عکس های خانوادگی
از کودک بخواهید در مورد خاطرات خود با خانواده داستان بنویسید. شما همچنین می توانید آلبوم عکس های خانوادگی را به او نشان دهید و بخواهید که وی برای عکس هایی که در آن ها حضور نداشته است، داستانی بنویسد.

2. داستان گویی و داستان نویسی از طریق تغییر شخصیت ها
داستانی را برای کودکتان تعریف کنید و از او بخواهید شخصیت های این داستان را با اشیاء یا حیوانات تغییر دهد و یک داستان جدید بسازد.

3. داستان گویی و داستان نویسی از طریق کلمات.
در این روش، چند کلمه با معنا به کودکتان بدهید که مفاهیم مهمی در برداشته باشند. سپس از او بخواهید داستانی را با استفاده از این کلمات بسازد. برای پرورش خلاقیت کودکتان بهتر است او را در نوشتن آغاز و پایان داستان آزاد بگذارید. او موظف است ویژگی های یک داستان مناسب را در اثر خود رعایت کند (برای مطالعه ویژگی های یک داستان خوب قسمت دوم مقاله حاضر را مطالعه کنید).

4. داستان گویی و داستان نویسی از طریق جملات ناتمام
روش دیگر برای ترغیب کودکان به داستان گویی و داستان نویسی، استفاده از جملات ناتمام است. در شروع آموزش، داستانی را روی یک برگه تایپ کنید و قسمت های مهم آن یا بخش هایی که در آن ها شخصیت ها با هم گفتگو می کنند را خالی بگذارید. از کودکتان بخواهید حدس بزند که بهترین گزینه برای این قسمت چیست. اگر این بازی داستان نویسی را به شیوه گروهی انجام دهید، بهتر می توانید خلاقیت و ایده پردازی را در کودکان تان تقویت کنید. کودکان در این شیوه 5 شرط را باید رعایت کنند:

تا می توانند ایده های جدید ارائه کنند.
تا می توانند ایده های متنوع و متفاوت ارائه کنند.
تا می توانند ایده های خاص و جدید ارائه کنند.
همه باید نظر بدهند.
تمامی ایده ها قابل قبول هستند و هیچ کس حق مسخره کردن ایده دیگری را ندارد.

برای پرورش خلاقیت در کودکان خود می توانید بعد از اینکه آن ها در این تمرین مهارت پیدا کردند، در مراحل بعد این فرایند، داستان نویسی را به گونه ای تنظیم کنید که به یک نتیجه یا اتفاق خاص منتهی نشود و کودکان بتوانند برای هر جای خالی ایده های متفاوت ارائه کند. هر کدام از این ایده ها باید پیامد جداگانه و منحصر به فردی داشته باشند.

5. داستان گویی و داستان نویسی از طریق فیلم
فیلمی را برای کودکتان نمایش دهید. سپس انتهای آن را متوقف کنید و از او بخواهید انتهای آن را خودش خودش حدس بزند و آن را نقاشی کرده و سپس داستانش را بنویسید.

6. داستان گویی و داستان نویسی از طریق رفتارهای کودک
اگر روی رفتار خاصی از کودکتان مشکل دارید، داستانی را در غالب کودکی که رفتارهای نادرست انجام می دهد تعریف کنید و در حین تعریف، مدام از کودک سؤال کنید: این جا که این کار را کرد به نظرت درست بود؟ اشتباهاتش چی بود؟ کارهای خوبش چی بود؟ چرا محبوب بود؟ چرا کسی دوسش نداشت؟ …

اجازه دهید کودک شما با پاسخ هایی که می دهد خود ماجرای این داستان را به پایان برساند. شما با این کار، او را تشویق به فکرکردن و حل مسأله می کنید و در نهایت به کودک خود کمک می کنید داستانی قابل قبول و تأثیرگذار بسازد.

وظایف والدین چیست؟

برای تأثیرگذاری بیشتر مهارت داستان گویی و داستان نویسی در کودکان، والدین باید چند نکته مهم را به یاد داشته باشند که عبارتند از:

1. صادقانه پاداش دهید.
زمانی که کودک شما یک داستان نوشت، در گام اول صرف نظر از خوب یا بد بودن محتوای آن، کودک خود را تشویق کنید. به عنوان مثال به او بگویید: «آفرین پسرم/ دخترم، تلاش تو برای من با ارزش است». درصورتی که داستان او ویژگی های یک داستان خوب را داراست به وی پاداش نیز بدهید. در صورتی که داستان کودک شما بی هدف و نامنسجم است، با زبانی دوستانه به ویژگی های یک داستان خوب اشاره کرده و او را هدایت کنید تا آن ها را به یاد آورد. هرگز کودک خود را به خاطر داستان نادرست یا ضعیف شماتت نکنید.

درصورتی که کودک شما با توجه به سن و توانایی ها قادر باشد کار بهتری ارائه کند، هر داستان ضعیفی که می نویسد را فوق العاده بالا نبرید. این رفتار شما باعث می شود که او به همین اندازه تلاش خود قانع شده یا احساس کند شما کیفیت برایتان مهم نیست.

2. برای کودکتان کتاب های داستانی زیاد و متنوع تهیه کنید.
بهترین پاداشی که شما می توانید به کودکان خود بدهید، کتاب های داستانی مناسب است. کتاب های داستانی سبب گسترش دانش و الهام گرفتن از ایده های نویسندگان دیگر می شود.

3. به داستان کودک خود توجه کنید.
زمانی که کودک تان داستانش را برای شما می خواند، به او نگاه کنید و درحال تعریف داستان، صدایش را ضبط کنید. در پایان، تشویق و بازخورد مناسب ارائه کنید.

4. به داستان خوانی اهمیت بدهید.
برای اینکه عادت به داستان خوانی و داستان نویسی را در کودکانتان به وجود آورید، در برنامه روزانه آن ها ساعتی را برای این منظور مشخص کنید. این ساعت باید زمانی از روز باشد که شما و او راحت تر هستید، اما معمولاً بهترین زمان داستان خوانی نیم ساعت قبل از خواب است.

سخن پایانی
والدین عزیزی که عاشقانه برای سلامت و آرامش کودکانتان در تکاپو هستید، همیشه به یاد داشته باشید، هر زمان که می خواهید مهارت یا رفتار جدیدی را به فرزندان خود آموزش دهید، آنچه بیش از همه موفقیت شما را تضمین می کند، «اشتیاق، الگو و پیگیر» بودن خودتان است. همان طور که اشاره کردیم، داستان ها ساده ترین و در عین حال مهمترین ابزاری هستند که شما از طریق آن ها می توانید به بهترین وجه به کودکانتان رفتار درست را آموزش دهید.

برای ترویج فرهنگ کتاب و داستان خوانی می توانید یک کتابخانه در منزل تان درست کنید و به کودکان خود بیاموزید کتاب های داستانی مربوط به سن خود را بخوانند. خودتان نیز در این کار الگو باشید. شما همچنین می توانید چند ماه یک بار کودکتان را به فروشگاه یا نمایشگاه های کتاب ببرید و برای آن ها کتاب های داستانی مناسب بخرید.

برخی کتاب های داستانی مناسبی که شما می توانید برای کودکانتان تهیه کنید، قصه ما مثل شد، داستان های هزار و یک شب برای کودکان بزرگ تر و داستان های کلیله و دمنه هستند.

منبع

دیدگاهتان را بنویسید