معماری

تاریخچه اشعه ایکس

بی شک سرعت و اهمیت روزافزون الکترونیک درپیشرفت تمام شاخه های علمی به ویژه علم پزشکی چشمگیر بوده و در این بین شاخه رادیولوژی در بین شاخه های علوم پزشکی به دلیل داشتن زمینه های مساعد در جهت قبول تغییرات، بیش از سایر رشته ها در مسیر تحول قرار گرفته و بیشترین سود و بهره وری را از جریان اپیدمی الکترونیکی  شدن داشته است.
در همین راستا در این مقاله سعی داریم پس از مروری بر قرن رادیولوژی و سیر تحول کاربرد های اشعه ایکس، چند تکنولوژِی جدید و تائیر گذار در زمینه دستگاه های پزشکی مبتنی بر اشعه ایکس معرفی شود.

مروری بر قرن رادیولوژی
کشف اشعه ایکس در نوامبر سال ۱۸۹۵ یکی از مهم ترین وقایع علمی و پزشکی بود.اما کشف برای بیش از صد سال پیشرفت و توسعه در رادیولوژی تازه سرآغاز راه بود. سال های ۱۸۹۵ تا ۲۰۰۵ با توجه به تحولات و پیشرفت های شگرف در علم تشخیص و درمان توسط اشعه ایکس، قرن رادیولوژی لقب گرفته است. آنچه در زیر می آید نکات مهم و برجسته این علم از ابتدا تا به امروز است که توسط کالج آمریکائی(American College Radiology-ACR ) فراهم شده است.

سال ۱۸۹۵
پروفسور و فیزیکدان آلمانی ویلیام کنراد رونتگن اشه ایکس را در هشتم نوامبر در آزمایشکاه خود در ورزبورگ کشف کرد.
در ۲۸ دسامبر، رونتگن کشف خود را طی یک مقاله علمی اعلام نمود. این مقاله درباره نوع جدیدی از اشعه در مقیاس وسیعی منتشر شد. اولین رادیوگرافی از انسان، از دست خانم BERTHA، همسر رونتگن، در ۲۲ دسامبر ۱۸۹۵ به عمل آمد.

سال ۱۸۹۶
در ۲۳ ژانویه رونتگن اولین سخنرانی خود را درباره اشعه ایکس انجام داد و گزارشی از تحقیقات اولیه خود و اولین تصویر X-RAY به دانشگاه های اروپا فرستاد که باعث شور و هیجان خاصی شد.
کشف رونتگن در مورد لوله های کروک (CROOKE) شور و هیجانی در آزمایشگاه های سراسر جهان به وجود آورد.
نظرپژوهشگران در مورد عملکرد اشعه ایکس و امکان طراحی تیوب های اشعه ایکس تغییر می کند ولی محتوی و اساس آن تا ۱۹۱۳ یکسان باقی می کند.
* در ژانویه سال ۱۸۹۶ اولین دستگاه فلورسکوپی توسط دانشمند ایتالیایی انریکو سالویونی (ENRECO SALVIONI) ساخته شد در حالی که در همین زمان مخترع امریکایی توماس ادیسون نیز روی اشعه ایکس و دستگاهی مشابه با فلورسکوپی کار می کرد. دستگاه فوق از یک جعبه تشکیل شده بود که در یک طرف آن چشم به طور مناسب قرار گرفته و در انتهای دیگر ان صفحه فلورسنتی تعبیه شده بود.اساس دستگاه های فلورسکوپی در حال حاضر نیز بر همین پایه است.
در ماه مارس عکس رادیولوژی که رونتگن گرفته بود به عنوان مدرک و شاهدی در دادگاه مونترال مطرح شد. متهم بدون دلیل خاصی به مردی که در دادگاه حاضر بود شلیک کرده بود. اشعه ایکس وجود گلوله را در بدن او ثابت کرد که حتی در جراحی و معاینه به آن پی نبرده بودند.
دستگاه های اشعه ایکس در بیمارستان ها به وسیله افرادی که صلاحیت پزشکی داشتند و یا نداشتند به کار گرفته شد. یکی از اولین پزشکانی که به عنوان یک حرفه تخصصی اشعه ایکس را به کار برد، دکتر فرانسیس هنری ویلیام از بوستون بود. او کاربرد اشعه ایکس را برای تشخیص پزشکی تشریح کرد که شامل استفاده از فلورسکوپی به منظور تحقیق در رگ های خون است. امروزه آن را به نام آنژیوگرافی می شناسیم.

سال ۱۸۹۸
در ماه دسامبر، ماری و پیرکوری درپاریس، رادیوم را کشف کردند که عنصر جدیدی بود و میزان تشعشع آن ۲۰۰ میلیون بار بیشتر از اورانیوم است.
در سال ۱۹۰۳ کوری و آنتونی هنری بکرل، مشترکا جایزه نوبل را به خاطر تحقیق در رادیو اکتیو دریافت کردند.
پرفسور نانسی نایت (NANCY KNIGHT) مورخ و رئیس مرکز تاریخ رادیولوژی آمریکا چنین می گوید: کشف رادیوم مثل کشف اشعه ایکس توجه جهانیان را به خود جلب کرد، دانشمندان می دانستند که تشعشع اشعه ایکس و رادیوم مشابه هم هستند، اما رادیوم نوع طبیعی اشعه بود.
در سراسر جهان مردم معتقد بودند که رادیوم خصوصیات پزشکی عجیبی دارد. گفته می شدکه برای درمان یبوست، فشار خون پایین، بی خوابی عصبی، کرم های پوستی و خمیر دندان ها کاربرد دارد. مردم برای استفاده ار آب های معدنی حامل رادیو اکتیو ازدحام می کردند به طوری که یک مرد احمق در اثر نوشیدن آب محتوی رادیو اکتیو در یک مهمانی رادیو اکتیو (RADIUM COCKTAIL PARTY ) جان خود را از دست داد.

سال ۱۹۰۰
داشمندان آلمانی FRIEDRICH GIESEL و WOLKHOOF FRIEDRICH کشف کردند که امواج رادیولوژی برای پوست خطر ناک است. پیرکوری عمدا یک تکه اورانیوم را به مدت ده ساعت بر روی پوست بازوی خود گذاشت که در نتیجه منجر به سوختگی پوست شد. هنری بکرل هم نمونه ای را در جیب خود حمل کرد که آن هم موجب سوختگی در شکم وی شد.
رادیولوژی که به عنوان علم پزشکی پدیدار شد و ثابت کرد که استفاده ار اشعه ایکس نیاز به مهارت و تخصص و دانش کافی در فیزیک دارد.

سال ۱۹۰۱
تصویر اشعه ایکس از قفسه سینه و برای تشخیص سل برای عموم بیشتر از تشخیص سرطان مورد توجه قرار گرفت . تابش های بالای قفسه ، با ۱۰ الی ۲۰ راد مورد استفاده قرار گرفت.
رونتگن در دهم فوریه ۱۹۲۳ درگذشت.
اولین آنژیوگرافی مدرن در ۱۹۲۷ به وسیله پزشک پرتغالی EGAZ MONIZ انجام گرفت. وی موفق به تصویر برداری از سیستم گردش خون در مغز یک انسان زنده شد. او فن آنژیوگرافی وریدی را توسعه می دهد و با تزریق ماده حاجب در ورید جریان انتقال آن را تا مغز مشخص می کند. دکتر GRAHAM EVARTS و دکتر WARRE . H . COLE از دانشگاه سنت لوییز واشنگتن با استفاده از ماده حاجب و اشعه ایکس موفق به مشاهده کیسه صفرا شدند که کشف مهمی در تشخیص بیماری های کیسه صفرا است. این کشف نقش شانس را در علم نشان داد. پزشکان برای مدت چهار ماه و نیم هر روز صبح ماده حاجب را به سگ ها تزریق می کردند. و عصرها کیسه صفرای سگ ها را جهت تاثیر آن با گرفتن تصاویر اشعه ایکس مورد مطالعه قرار می دادند، ولی چیزی مشاهده نمی کردند. تا اینکه یک روز بر حسب اتفاق تصویری از یک سگ گرفتند که با همه متفاوت بود. پس از تحقیقات مشخص شد که آن سگ بر خلاف سگ های دیگر آن روز تغذیه نشده است یعنی ناشتا بوده است و این آغاز کشف از نحوه عملکرد صفرا بود.

سال ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۹
در سال ۱۹۳۴ اولین برد تخصصی رشته رادیولوژی رسماً توسط مجمع پزشکی آمریکا تشکیل شد.
در سال ۱۹۳۶ اولین تصویر مقطعی از بدن باتوموگرافی توسط اشعه ایکس در یک جلسه رادیولوژی به نمایش گذاشته شد. در این روش انقلابی، تیوب اشعه ایکس در یک صفحه مشخص در زاویای مختلف به دور بدن بیمار می چرخید و تصویربرداری می کرد. تصویر به دست آمده به این ترتیب دارای وضوح بسیار خوب از اجزاء بدن در همان مقطع بود. این روش همچنین IMINOGRAPHY نامیده می شود که بعداً در دهه ۱۹۷۰ پایه و اساس سی تی اسکن را تشکیل داد.
با افزایش ولتاژ، اشعه ایکس توسعه بیشتری می یافت ولی از نظر کلینیکی پیشرفتی حاصل نمی کرد تا اینکه در اوایل مارس ۱۹۳۲ آزمایشات و درمان های کلینیکی آغاز شد. در نتیجه مطالعات اشعه تولید شده در ولتاژهای ۷۰۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰۰۰ ولت برای سرطان های نای استفاده شد. دانشمندان گزارش دادند که نتایج مشابه می تواند با استفاده از افزایش ولتاژ و دوز بالاتر حاصل شود که موجب ناراحتی کمتری برای بیمار می شود. این نتایج محققان را بر آن داشت با وجود محدودیت ها، ساخت تجهیزات با ولتاژ بالاتر را توسعه دهند. با افزایش میزان عوارض ثانویه برای خود بیمار و تاثیر در تومورها و میزان درمان به طور جدی تعداد شرکت های بیمه با طرح های پزشکی برای پوشش خدمات اشعه ایکس هر روز افزون تر می شد.

سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۹
بتاترون به عنوان یک شتاب دهنده چرخشی الکترون توسط دکتر دونالدکریست از دانشگاه ایلی نویز (ILLIONOIS) در فاصله سال های ۱۹۴۳-۱۹۴۰ ساخته شد. این دستگاه با چرخش و سرعت دادن به الکترون توسط یک کاتد گرم در لوله شیشه ای و در درون یک مگنت بزرگ انرژی بیش از ۲۰ میلیون ولت ایجاد کرد.

سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۹
توسط دکتر W. GOODWIN کاربرد اشعه ایکس در نفروستومی با استفاده از ستون و کاتتر درمان سرطان و سنگ کلیه معرفی شد. این دو روش باعث می شد که برخی از بیماران بدون جراحی درمان شوند.(درمان غیر تهاجمی )
رادیوایزوتوپ ها به عنوان منابع اشعه گاما برای رادیوتراپی معرفی شدند. به عنوان کبالت مضر ۶۹ به کبالت ۶۰ تغییر داده شد و اشعه گاما عمق و نفوذ بیشتر بدون آن که به پوست آسیب برساند برای درمان سرطان استفاده می شد. دستگاه های کبالت به آسانی و سریع تر و ارزانتر نسبت به بتاترون تولید شده و جایگزین آن شد. ( گاما نایف و سپس سایبر نایف )
با توجه به گسترش عمیق ماورا صوت در جنگ جهانی دوم به منظور ردیاب صوتی (سونار) در ناوبری هوایی و دریانوردی استفاده از آن در تشخیص پزشکی مورد توجه قرار گرفت و تصاویری از اکوی بافت های بدن ایجاد شد. پزشک از سیم نازک استفاده کرد که به کاتتر کمک می کند که راحت وارد رگ بشود. گاید وایر وارد رگ شده و سپس موقعیت آنرابافلوسکوپی مشاهده کرد.

سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۶۰
در سال ۱۹۶۰ دکتر روبروت ایگان از دانشگاه تگزاس و فوق تخصص موسسه ANDERAON TUMOR  از هوستون با حمایت خدمات بهداشت عمومی آمریکا نتایج سه سال تحقیق ماموگرافی را منتشر کرد. گرچه از مدت ها قبل مطالعات اشعه ایکس از پستان انجام شده بود ولی تحقق ایگان تاثیر ماموگرافی را در تشخیص سریع پستان نشان داد. دکتر ایگان بدون اینکه هیچ آزمایش فیزیکی انجام دهد و یا هیچ دانشی درباره تاریح پزشکی زمان داشته باشد آزمایش وجود سرطان را انجام داد. ایگان نشان داد که سرطان پستان با دقت ۹۹-۹۷ درصد قابل تشخیص است و با توسعه دستگاه های ماموگرافی نتایج با دقت بیشتری حاصل شد. دکتر چارلز داتر اولین گزارش آنژیوپلاستی را برای باز کردن رگ های مسدود شده و حذف پلاک ها را بدون عمل جراحی تهیه کرد. آن ها گاید وایر یا سیم راهنمای جراحی را به باریکترین رگ ها وارد کرده و با گاید وایرهای جراحی کوچک و باریک تر شروع و کم کم با گاید وایرهای جراحی بزرگ تر ادامه می دهد. پلاک ها به دیوارهای داخلی رگ چسبیده و باعث تنگی می شدند که با فشار کاتترها پخش شده و رگ باز می شد.
مطالعات انجام شده در خدمات بهداشتی عمومی آمریکا نشان می دهد
۴۸ درصد مردم هر ساله اشعه ایکس را دریافت می کنند. شهرنشینان با ۵۳ درصد بیشترین و کشاورزان با ۳۱ درصد کمترین اشعه را دریافت کرده اند.

سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۹
سی تی اسکن یا برش نگاری کامپیوتری با تصویربرداری مقاطع بدن با استفاده از کامپیوتر و اشعه ایکس معرفی شد. همانند اولین دستگاه توموگرافی در سال ۱۹۳۶ تیوب به دور بیمار می چرخد و در هر زاویه تصویری برداشته می شود. با قرار گرفتن بدن در میدان مغناطیسی، پروتون های اتم های هیدروژن مولکول آب، بطور یکنواخت در جهت میدان قرار می گیرند. با تابش سیگنال رادیویی با فرکانس بالا پروتون هسته این اتم تهییج می شود که موجب چرخش پروتون های اتم هیدروژن یک می شود. با قطع امواج رادیویی پروتون ها به حالت اولیه برگشته و امواج ضعیفی ایجاد می کنند که با دریافت آن ها و پردازش توسط کامپیوتر، تصاویر ام آر آی ایجاد می شوند.
با استفاده از مولدهای ولتاژ بالا و قابل کنترل با پالس از میزان تابش اشعه در فلورسکوپی کاسته شد و با پردازش آن ها و استفاده از تصاویر دوربین های ویدیویی امکان ضبط تصاویر فلورسکوپی پیش آمد.
کاربردپزشکی  POSITRON EMISSION TOMOGRAPHY( PET ) آغاز شد و با تزریق مواد رادیواکتیو در بدن، اجزای آن به صورت یک منبع تشعشع پوزیترونی در آمده و با استفاده از تصاویر PET تشعشع حاصل از سلول ها دریافت شد . با استفاده از تصاویر PET سرطان قابل تشخیص است.

پیدایش رادیولوژی در ایران
پروفسور حسابی پدر علم فیزیک و مهندسی نوین ایران، برای آنکه بتوانند، پدیده های نوین را، به دانشجویان خود تدریس کند، و آنان  را با دست یافته های جدید جهانی، آشنا کند، اولین دستگاه پرتو  ایکس را در آزمایشگاه دانشسرای عالی (دارالمعلمین وقت)، با ابعاد بسیار کوچک، در سال ۱۳۰۹ هـ ش. راه اندازی کرد.
به گفته دکتر سیّد محمد حسابی، وی حدود یک سال فقط به امر مطالعه، پژوهش، طراحی و محاسبه این دستگاه پرداخت و در این زمینه، از پروفسور ژانه، پروفسور میشل، یعنی اساتیدش در اکول سوپریور دو الکتریسیته (پلی تکنیک فرانسه، که مدرسه مهندسی برق او در پاریس بود)، و نیز از راهنمایی های پروفسور فابری(استاد او در دانشگاه سوربن)، راهنمایی مهمی را دریافت کرد. حتی آنها هر یک چند قطعه از وسایل مورد نیاز ساخت دستگاه رادیولوژی را، از دانشگاه های خود برای استاد هدیه فرستادند. وی به خاطر می آورد که برای پیچیدن بوبین هایی که در ساخت ترانسفورماتورها برای تولید برق با ولتاژ بالای این دستگاه به کار می رفت  ماه ها در تنها تراشکاری  آن روز تهران و با کمترین امکانات و تجهیزات اقدام به ساخت این سیم پیچ ها کرد.
دکتر حسابی تصمیم به ساخت یک دستگاه رادیولوژی بیمارستانی(کاربردی) در کشور در ابعاد غیر آزمایشگاهی گرفت. به همین منظور برادرش را برای گذراندن یک دوره تخصصی رادیولوژی به مدت یک سال به فرانسه (دانشگاه پاریس) فرستاد. زیرزمین بیمارستان گوهرشاد که طول آن تقریباً ۴۵ متر و عرض آن تقریباً ۴ متر بود برای انجام پروژه ساخت اولین دستگاه رادیولوژی کاربردی بیمارستانی در نظر گرفته شد. جرقه هایی که بین مقره های به کار رفته در این زیرزمین جهش می کرد به طول تقریبی ۷۰ سانتیمتر و با صدای بسیار زیاد بود که به واسطه وجود ولتاژ بالا بین سیم ها می جهید که از شدت نور و صدای آنها کسی جراًت نمی کرد وارد این زیرزمین شود.

عوارض اشعه ی ایکس
اگرچه کاربرد اشعه ایکس در مراحل اولیه پس از کشف این اشعه با نتایج شگفتانگیزی در علم پزشکی همراه بود، اما به تدریج برخی کاربران متوجه ایجاد تغییراتی در پوست شدند که ناشی از کاربرد این اشعه بود. ادامه یافتن روند تابش اشعه می تواند به سلول آسیب جدی وارد کند و حتی منجر به مرگ سلول شود. از جمله این عوارض می توان به تهوع، استفراغ، بی اشتهایی، سردرد، تب و اریتم در ساعات اولیه و در مراحل بحرانی مشکلات سیستم گوارش و مغزی، اختلال در هوشیاری و علایم عصبی، کاهش برخی سلول های خون و … اشاره کرد.وقتی که از اشعه ی ایکس به طور نامناسب استفاده شود می تواند موجب ایجاد سوختگی های شدید، سرطان، سرطان خون و آب مرواریدی شود. اشعه ی ایکس می تواند روند پیر شدن را سرعت بخشد، ایمنی در برابر بیماری ها را کاهش دهد و موجب تغییرات فاجعه آمیزی در سلول های مولد شود. پوشش های سربی صفحات لاستیکی با سرب اشباع شده و شیشه های سرب اندود برای محافظت از بیماران و تکنسین ها در برابرتشعشات ناخواسته، استفاده می شود.

مزایا و موارد استفاده از اشعه ی ایکس
اشعه ایکس به دندانپزشکان کمک می کند تا بیماری های دندان را کشف کنند. پزشکان از اشعه ایکس برای پیدا کردن محل گلوله ها و دیگر اجسام خارجی داخل بدن، راهنمایی گرفتن جهت تنظیم استخوان های شکسته و تشخیص سرطان، زخم معده، سنگ های کلیه و دیگر نابهنجاری ها، استفاده می کنند. انواع مختلفی از پویش گرمای (اسکنرهای) اشعه ی ایکس ساخته شده اند، که تصاویر با جزئیات بالا از قسمت های مشخصی از بدن فراهم می کنند. یک نمونه از آن که با عنوان( CT(Computerized tomography
(پرتو نگاری کامپیوتری) شناخته می شود. پرتوهای باریکی از اشعه ی ایکس را تحت زوایای مختلف به درون بدن بیمار می فرستد. اطلاعاتی که از طریق اشعه ایکس بدست آمده است توسط یک کامپیوتر پردازش می شود تا تصویری از یک سطح متقاطع از بدن ایجاد کند. این تصویر جزئیات خیلی بیشتری نسبت به یک عکس معمولی اشعه ایکس نشان می دهد. هم چنین اشعه ی ایکس می تواند رشد سلول های بدن را متوقف کند و حتی آن ها را کاملا نابود کند. بنابراین از آن ها برای نابود کردن تومورهای بدخیم و خوش خیم استفاده می شود. هم چنین از اشعه ی ایکس در درمان سرطان خون و آماس کیسه های مفصلی استفاده می شود.
اشعه X – ساده ترین وآسان ترین روش موجود برای تشخیص مسائل مربوط به استخوان و مفصل است و نه تنها برای استخوان ها بلکه برای دندان ها نیز مورد استفاده قرار می گیرد.
تجهیزات X-ray نسبتا ارزان است و معمولا در دسترس هستند، در اکثر اتاق های اورژانس، مراقبت ویژه، بیمارستان ها، مراکزرادیولوژی و غیره هم برای بیماران و هم برای پزشکان موجود است. تصویر برداری اشعه X  یک فرآیند سریع و ساده است و در طول درمان های اضطراری بسیار مفید است. این شیوه ی تصویربرداری پزشک را قادر می سازد تا به سرعت وبه راحتی به دنبال تشخیص بیماری در داخل بدن باشد و این کار در کمترین شیوه تهاجمی صورت می گیرد. اشعه-X  روش کم هزینه تشخیصی در مقایسه با روش های دیگر تصویربرداری مانند MRI و یا CT اسکن است. هرچند اطلاعات محدودتری نسبت به دو روش ذکرشده به ما می دهد.

استفاده از اشعه ی ایکس درجدیدترین تجهیزات پزشکی
دستگاه RXi
دستگاه RXi  یک دستگاه تصویر برداری با قابلیت کنترل از راه دور است و دارای قابلیت هایی از قبیل :
دقت بالا و دقیق
طراحی ظریف و جمع و جور
کنترل از راه دور بودن سیستم
ارائه تصاویر با کیفیت و برجسته به صورت هم انالوگ و هم دیجیتال
ارائه ی علائم بیمار در جداول مختلف
ارائه دهنده ی طیف عملکرد گسترده ی دستگاه و کاربرد آن در آنژیوگرافی.
قابلیت هایی که این دستگاه را برتر از سایر دستگاه ها می کند استفاده ی آسان این دستگاه توسط کاربر است.
مهم ترین ویژگی این دستگاه جمع و جور بودن و کنترل از راه دور بودن این دستگاه است.

سایبرنایف
سایبر نایف یک نوع ربات رادیوتراپ و شیوهای از پرتودرمانی است که به وسیله دکتر جان آر آدلر، استاد جراحی مغز و اعصاب و پرتودرمانی و همچنین پیتر و راسل شونبرگ بنیان نهاده شد. در این شیوه، خبری از چاقوی واقعی نیست ولی پرتو تابانیده شده مانند چاقویی دقیق و بدون درد، بدون این که نیاز به بیهوشی باشد، عرصه را بر سلولهای سرطانی تنگ میکند. دستگاه سایبر نایف با تنفس بیمار به حرکت در میآید و میتواند تومورهای سرطانی را با دقت بسیار بالا مورد هدف قرار دهد و میزان آسیب به بافتهای سالم را کاهش دهد. حین کار این دستگاه ، دوربینهای مجهز به اشعه ایکس تنفس بیمار را کنترل میکنند و بـرای بـه حـداقل رساندن آسیب به بافتهای سالم، جهت پرتوهای رادیوتراپی را تنظیم میکنند. سـایبرنایف جدیدترین تکنولوژی جراحی رادیویی (رادیوسرجری) در دنیا است که میتواند بسیاری از تومورهای سرطانی را در نقاط حساس بدن همانند ساقه مغز، نخاع ، پانکراس، ریه و … درمان کند. این دستگاه  روباتیک سعی می کند پرتوهای تابشی را به محل دقیق تومور بتاباند و از درگیر کردن بافت های سالم آن خوداری می شود.
به علاوه، تکنولوژی جدید سایبر نایف می تواند هدف های متحرک مانند سرطان ریه را هم به آسانی نابود کند.

دستیابی به تصاویر بافت نرم با استفاده از فناوری جدید اشعه ی ایکس
محققان موفق شدند دستگاه اشعه X جدیدی طراحی کنند که نسبت به سیستمهای موجود مزایایی از جمله قابلیت حمل و نقل، تصویربرداری از بافتهای نرم و نیاز کمتر به تشعشع و مواد حاجب دارد. آنها سیستم جدیدی ساختهاند که اندازهی آن کوچکتر از سیستمهای معمول بوده و قابل حمل است. این سیستم به گونهای طراحی شده است که  بیمار را در معرض اشعهی کمتری نسبت به سیستمهای معمول قرار میدهد و تصاویر بافت نرم در آن به صورت جزئی قابل مشاهده است. به طور معمول سیستمهای اشعه X پرتوهای الکترومغناطیسی را از یک منبع واحد منتشر میکند. سیستم جدید با بهرهگیری از “سطوح نانوساختار با tipهای ریز” عمل کرده و هر یک از این tipهای میکرونی پرتوهای الکترونی خودشان را ساطع میکند. پرتوها از یک صفحه میکرونی عبور میکند و به اشعهی X تبدیل میشود.
گستردگی بیشتر پرتوها همان چیزی است که امکان تصویربرداری از بافت نرم را بدون نیاز مواد حاجب ممکن میسازد. این محلولها برای تزریق و یا رسیدن به هدف به صورت خوراکی، نیاز به زمان دارند. برخی از این مواد میتوانند برای بیمار بسیار مضر باشند.
علاوه بر این، برخلاف سیستمهای تولید اشعه X گرمایونی مرسوم، دستگاه جدید میتواند به سرعت و بدون نیاز به زمان برای تعادل حرارتی سیستم، خاموش و روشن شود. این امر میزان اشعه دریافت شده توسط بیمار را به حداقل میرساند. این سیستم به طور بالقوه قادر است رزولوشن تصاویر را به صورت سختافزاری صد برابر بهتر کند.

دستگاه OPG
دستگاه OPG یکی از تجهیزات پزشکی مورد استفاده در دندانپزشکی است. این دستگاه با چرخیدن دور سر بیمار یک عکس با زاویه۲۰۰ درجه از قسمت چشم ها تا حنجره در اختیار دندانپزشک می گذارد. این قبیل عکس ها ارزش زیادی دارند؛ چرا که دارای  اطلاعات مفیدی از قبیل تعداد کل دندان ها، وضعیت استخوان های هر دو فک، دندان های اضافی و همچنین نهفته و.… است.  OPG مخفف کلمه Ortho Pantomo Gram است. ریشه Ortho به عنوان ارتودنتیک به دندان و ریشه Pan به سیستم نمایش پانورامیک باز می گردد. توموگرام یک تصویر اشعه x است که توسط فوکوس روی یک صفحه منفرد از بدن بیمار ایجاد می شود. دستگاه OPG به صورت خاصی طراحی شده است که تصویر x-ray توموگرافیک- پانورامیک از دندان ها و فک و مفصل TMJ در اختیار قرار می دهد. اساس فیزیکی کار مشابه توموگرام های معمولی است. با این تفاوت که صفحه فوکوس OPG دارای انحنایی مطابق با انحناهای فک است.

پاسخ دهید