معماری
1

اصول طراحی

اصول طراحي :

اولين اصل طراحي، سادگي است. به منظور كاربرد اين اصل، طراح بايد در ابتدا و قبل از شروع به كار در نظر داشته باشد كه ممكن است در محل انجام پروژه پيچيدگي هايي از قبل موجود باشد. براي مثال يك كارفرما داراي يك خانه بسيار آراسته و مزين باشد و يا علاقمند به استفاده از انواع مختلف گياهان، گل ها و مجسمه ها باشد، در اين گونه مواقع وظيفه طراح ايجاد سادگي به نحوي است تا محيط و صورت ظاهري مطلوبي را براي زندگي در فضاي باز ايجاد كند. سادگي ميتواند به چند طريق حاصل شود.

استفاده از يك نوع گياه، مصالح ساختماني و يا رنگ آسان ترين راه ساده نگه داشتن يك طرح مي باشد. برخلاف تصور برخي افراد، براي يك طرح خوب نياز به استفاده كردن از گياهان متفاوت نيست. جمع كردن و تمركز كردن گياهان يك راه ديگر براي ايجاد و خلق كردن سادگي است. اينكار به فضاي سبز هماهنگي و يگانگي مي دهد كه در غير اين صورت ميسر نيست، زيرا گياهان هركدام به تنهايي نبايد براي جلب توجه كردن با يكديگر رقابت كنند.

در يك باغ سادگي به حذف جزئياتي اطلاق مي شود كه در تركيب كلي آن دخالت چنداني ندارد و تاثير چنداني در بهبود يك طرح نداشته باشد.

سادگي در طراحي الزاما اشاره به يك فضاي محدود كسالت آور نيست. طرح ميتواند ساده بوده و در عين حال يك طرح كامل فضاي بيروني با گياهان متفاوت باشد.

توازن يا تقارن

دومين اصل طراحي مي باشد. براي درك اين اصل مي بايست فرض كنيد كه اتاق بيروني از وسط نصف و بر دو كفه ترازو قرار گرفته است. اگر دو قسمت اتاق بيروني به يك اندازه جلب نظر كند، اين طرح در توازن است. به عبارتي همانندي اندازه، فرم و آرايش اجزا در سمت هاي مخالف يك صفحه، خط يا نقطه را تقارن مي گويند.

در طراحي هاي مناطق مسكوني دو نوع توازن مورد استفاده مي باشد : توازن متقارن و توازن غيرمتقارن. در توازن متقارن يك طرف اتاق بيروني دقيقا همانند طرف مقابل، طراحي و كاشته مي شود. در توازن غير متقارن، موضوعات و ويژگي ها را به يك اندازه در دو طرف اتاق بيروني خلق مي كند ولي يك طرف كپي دقيق ديگري نيست. طرح متقارن، نظم و كنترل را ايجاد كرده و سبب سازماندهي منظر از طريق تعادل و تكرارمي گردد.

 

 

1

 

 

عدم تقارن به آساني و زماني كه عنصر باغ در اطراف يک صفحه، خط يا نقطه يكسان نمي باشند را ايجاد مي كند.

 

با وجود اينكه حالت متقارن هنوز در طراحي فضاي سبز مورد استفاده است، گاهي اوقات يك ظاهر به اصطلاح خيلي رسمي و بيروح ايجاد مي كند كه ممكن است نامطلوب باشد، به اين دليل توازن غير متقارن بيشتر متداول مي باشد.

3

تناسب

سومين اصل طراحي است. به اندازهي واقعي يك جسم يا اندازه نسبي آن در مقايسه با جسمي ديگر اطلاق ميشود. هنگام قرار گرفتن دو جسم در كناريكديگر، تناسب به وجود ميآيد. به اندازه يا مقياس يك جسم ” تناسب مطلق” و به اندازه ي مشاهده يا ادراك شده ي يك جسم نسبت به جسمي ديگر در فضا،” تناسب نسبي” گفته مي شود.

 

4

تناسب در رابطه با اندازه موضوعات و ويژگي هاي فضاي سبز است. درختي را بين دو خانه A,B در نظر بگيريد. در كنار خانه ي A درخت ممكن است بسيار بزرگ جلوه كند، در صورتي كه همان درخت متناسب با خانه B باشد. اصل تناسب را ميتوان در مورد گياهان، اشياي مصنوعي (ساخته شده ) و ساختمان ها به كار برد.

تمركز يا تاكيد

اصل تمركز بستگي به دانستن اين موضوع دارد كه توجه چشم انسان هنگام ديدن يك منظره، در درجه اول به يك موضوع و ويژگي خاص جلب شود و سپس تدريجاً موضوعات مجاور را مشاهده كند. تاكيد سبب تشخيص مهمترين جسم از كم اهميت ترين جسم مي گردد. يعني از طريق افزايش برتري عناصر خاص و تابع قرار دادن عناصر جزئي حاصل مي گردد. آن ويژگي كه در مرحله اول توجه بيننده را به خود جلب ميكند “كانون تمركز” نام دارد. نقطه يا كانون تمركز مي تواند به خاطر شكل، رنگ، اندازه، بافت يا تركيب، صدا در نقاطي چون نزديك درب ورودي ساختمان، وسط فضاي سبز، نوك قله و … جلب نظر كند. البته مثال هاي كانون تمركز در منظرسازي، شامل گياهان نمونه (گياهان بسيار جذاب وغيرعادي)، گلها، مجسمه ها وچشمه ها مي باشد

 

مهمترين ويژگي در بخش عمومي فضاي سبز، ورودي خانه است (كانون تمركز) يعني كليه اجزا ديگر بايد طوري طراحي شوند كه توجه بيننده را به نقطه تمركز هدايت كنند، نه آنكه با آن رقابت كنند. در بخش هاي ديگر فضاي سبز، طراح مي تواند آزادانه كانون هاي تمركز را خلق كند. اكثر اوقات طراحان وسوسه مي شوند كه نقاط تمركز متعددي طراحي كنند كه بايد توجه داشت كه در هر منظره، فقط يك نقطه تمركز كافي است.6

تنوع

به گوناگوني ويژگي هاي طرح در يك تركيب گفته ميشود.

تنوع، تغيير يا تضاد ميان يك يا دو عنصر طراحي (خط، فرم، بافت و رنگ ) سبب جلب توجه بازديد كننده مي گردد. زيرا تنوع كم باعث ايجاد يكنواختي شده و تنوع زياد سر درگمي پيش مي آورد. تنوع مخالف تكرار است. هم آميزي بافت ها، فرم ها و رنگ هاي مختلف تنوع ايجاد مي كند. طراح بسته به اينكه منظور و مقصودش از طرح چه باشد، حدود تنوع را مشخص ميكند. تنوع با چندين خط كه به خوبي در باغ راه مييابد و يا چند شكل و بافت و رنگ كه ماهرانه در هم تنظيم و مرتب ميشوند واقع مي شود.

توالي يا تسلسل

طرح را به گونه اي كه توجه بيننده به مسيري معين و مشخص جلب گردد، سامان مي دهد و توالي تغيير، حركت يا انتقال يكنواخت طرح مي باشد كه به يك مسير يا به يك مقصد دلخواه منتهي مي گردد.

 

توالي سبب اتصال عناصر طراحي ميگردد.

تكرار يك عنصر در فواصل منظم به وسيله ورود عنصري متضاد شكسته مي شود. اين تغيير در كل تركيب ادامه مي يابد و بسيار موزون است. موفقيت اين توالي به تكرار يكي از عناصر شكسته يا تجزيه شده در فواصل منظم به وسيله عنصري متضاد وابسته مي باشد.

 

هماهنگي يا تعادل

آخرين اصل طراحي، هماهنگي مي باشد. اين اصل براي ايجاد حركت در چشم بيننده مورد استفاده قرار مي گيرد. يك باغچه يا چمنزار مسطح و ملايم و يك تركيب خاص از گياهان به روش پل هاي، شيوه هايي هستند كه توسط آنها حركت چشم بيننده را در يك فضاي باز هدايت مي كنند. تعادل نتيجه ي قرارگيري يك شيئ (گياه) يا اشيائي در امتداد محور واقعي يك تركيب مي باشد. زمانيكه توده اي در هر طرف محور به طور يكسان توزيع گردد، گفته مي شود كه تركيب در حالت تعادل قرار دارد. يك گياه منفرد در يك صفحه در مركز توجه قرار مي گيرد. دوگياه مشابه در يك صفحه سبب تقسيم جذابيت به طور مساوي و برقراري تعادل مي گردند

 

پاسخ دهید