معماری

ساختمان بدني اوگلنا

افراد اين شاخه آغازيان آب‌هاي شيرين هستند جزء تاژكداران معمولي و متعدد و مستقل مي‌باشند كه حدود يك سوم از هزار گونه شناخته شده‌ي اين آغازيان كلروپلاست دارند و فتوسنتز كننده هستند و بقيه گونه‌ها كلروپلاست ندارند و هتروتروف‌اند. آن‌ها را مي‌توان در آزمايشگاه به آساني كشت داد و مطالعه كرد و جسم سلولي باريك و دراز و طول آن از 1/0 ميلي‌متر است شكل اوگلنا ثابت و داراي يك انتهاي قدامي كلفت و بي‌نوك است كه معمولاً به طرف جلو حركت مي‌كند انتهاي خلفي نوك‌دار مي‌باشد. انتهاي قدامي يك دهان سلولي يا سيتوستوم دارد كه به گلوي سلولي كوتاه و لوله‌اي منتهي مي‌شود. از سيتونستوم يك تاژك طويل به خارج مي‌رود داراي كله چشمي است كه نسبت به نور حساس است در مركز سلول هسته بزرگي جاي دارد.

اوگلنا

 

 

 

 

 

 
حركت در اوگلنا: تاژك براي كشاندن «اوگلنا» در آب به جلو و عقب مي‌زند. حركت تاژك به صورت چرخش مارپيچي است اوگلنا نسبت به نور واكنش مي‌دهد به طوري كه به سمت نور شنا مي‌كند.
طرز تعذيه: تغذيه جانوري يا آلي در اوگلنا كمياب يا نادر است اوگلنا داراي تغذيه گياهي است. و بدان وسيله بعضي از مواد غذايي را در داخل بدن مي‌سازد. اين عمل از راه فتوسنتز انجام مي‌گيرد. ولي اوگلنا معمولاً يا تغذيه گنديده خواري زيست مي‌كند. اين نوع تغذيه عبارت است از جذب مغذي محلول در آب اطراف.
توليد مثل اين شاخه با تقسيم ميتوز انجام مي‌گيرد.