معماری
پرورش بوقلمون

پرورش و نگهداری بوقلمون

بوقلمون,نگهداری شترمرغ, تغذیه بوقلمون,جفت گیری بوقلمون,پرورش و مکان زندگی و غذای بوقلمون,مزایا و سوددهی مزرعه بوقلمون

بوقلمون

نکاتی در خصوص پرورش صنعتی بوقلمون

برای پرورش بوقلمون به روش صنعتی نیاز است که پاره ای از موارد مد نظر قرار گیرد تا با اعمال آنها نتیجه مطلوبی عاید سرمایه گذاران گردد . در این مقاله سعی شده تا به پاره ای از این نکات که جهت شروع پرورش مفید و ضروری هستند اشاره شود :

آشیانه بوقلمون :

پرورش گله های کوچک باید در ماه های گرم سال آغاز شود تا نیاز به وسایل پر خرج برای گرم کردن به حداقل برسد . آشیانه جوجه ها باید چنان بنا شود که به سهولت و بدون هیچگونه ناراحتی بتوان آنرا تهویه نمود .اگر یک ساختمان خوب و کوچک قابل حصول نباشد می توان در یک سالن بزرگ یک آشیانه کوچک ساخت . کف آشیانه باید بگونه ای ساخته شود که بسهولت قابل تمیز کردن باشد . محل پرورش بوقلمونهای جوان باید به حد کافی گرم و فاقد رطوبت اضافی باشد . همچنین یک آشیانه با امکانات تهویه خوب و به خوبی عایق بندی شده در مناطق با شرایط اقلیمی سرد از اهمیت خاص برخوردار است . پنجره آشیانه جوجه ها باید چنان باشد که وقتی باز می شود به طرف پایین سر بخورد و یا چنان از پایین لولا شود که هنگام باز شدن ، هوای تازه و احتمالا سرد مستقیما روی بدن جوجه ها نوزد بلکه پس از برخورد به سقف وارد آشیانه شود که این امر بهترین نوع تهویه را ممکن می سازد . پنجره ها باید در جلو و عقب آشیانه مستقر شوند . برای هر متر مربع آشیانه یک دهم متر مربع پنجره منظور می شود . بعضی پرورش دهندگان محوطه پرورش را با پرچینی محصور می کنند و از آشیانه بعنوان سر پناه استفاده می کنند . همچنین می توان از سایه بانها نیز استفاده نمود. هنوز هم تعدادی از پرورش دهندگان از سایه بان استفاده می کنند که اغلب به آشیانه یا سر پناه متصل اند. کف سایه بانها از نرده های تخته ای یا سیم ساخته می شود و با فاصله کمی از زمین مستقر می گردند تا مدفوع زیر آن و بر روی زمین بریزد که این امر تمیز کردن آنرا آسان می کند . البته توجه داشته باشید که بوقلمونهای نژاد درشت را در سایه بانهایی با کف نرده ای و سیمی نباید نگهداری کرد زیرا دچار طاول و پینه و همچنین اختلالات کف و ساق پا می شوند که این عوارض در بوقلمونهای نژاد سبک بروز نمی کند .

در واحدهای بزرگ از روش پنجره بسته (windowless ) استفاده می کنند که این گونه آشیانه ها باید کاملا عایق بندی شوند . باید در هر دقیقه حدود ۰۳/۰ متر مکعب هوا با فشار حدود ۵/۰ سانتی متر بر هر کیلو وزن بوقلمونهای بالغی که در معرض تهویه هستند وارد شود .

وسایل دانخوری :

در اولین روزها می توان غذای جوجه ها را در ظرف های ساده قرار داد ولی چون اشکالاتی در درک دارند و حیوانات کودنی به حساب می آیند ، بهتر است در کنار هر آبخوری و دانخوری ، وسیله و مواد بی ضرر و براق قرار داد تا توجه جوجه ها را به خود جلب کند . ریختن مقدار جزئی آرد یا ریزه های سنگ خارا روی دان روزی دوبار برای سه روز اول زندگی ، بوقلمونها را تشویق به خوردن می نماید . نباید دانخوری ها را مملو از دان کرد زیرا دان روی بستر می ریزد و جوجه ها به هوای دان روی بستر آنرا می خورندمگر اینکه روی بستر را با کاغذ بپوشانند . برای جوجه های هفت روزه تا سه هفتگی دانخوری کوچک به اندازه حدود ۷-۵ سانتی متر برای هر جوجه مناسب است . از سن ۳ هفتگی به بالا تا سن عرضه به بازار از دانخوری های با سایز بزرگ استفاده می شود به طوریکه عمق دانخوری ۱۰ سانتی متر و طول دانخوری ۸-۷ سانتی متر برای هر قطعه بوقلمون مناسب است . اگر دانخوری عریض باشد و بتوان از دوطرف آن استفاده کرد بدین ترتیب یک متر از این دانخوری را دو متر محسوب می کنیم .

نور رسانی :

در دو هفته اول زندگی نور باید به قدر کافی در اختیار جوجه ها باشد تا بتوانند آب و غذا را ببینند . لامپهای ۲۰۰ واتی با فواصلی در حدود ۳ متر مستقر شوند . یک چراغ ۱۵-۷/۵ واتی باید در داخل و زیر هر دستگاه مادر قرار داده شود . پس از دو هفته اول می توان نور را کاهش داده تا در این سن از بروز استرس ، روی هم ریختن جوجه ها و اضطراب جلوگیری شود .

تغذیه :

برای پرورش بوقلمون دو برنامه غذایی اساسی باید در نظر گرفته شود . یکی غذای تمام نرم یا آردی و دیگری دانه ای یا پلت . نیازهای تغذیه ای بوقلمون بر اساس سن متغیر است . همچنانکه بر سن بوقلمون افزوده می شود ، نیازهای پروتئین ، ویتامین و مواد معدنی این پرنده کاهش می یابد و بر نیاز آن به انرژی افزوده می شود . مواد غیر قابل حل مانند سنگ ریزه ( گرانیت ) باید در سنین ۱۰-۸ هفتگی به غذای بوقلمون اضافه شود . دان بوقلمون باید حتما حاوی یک ماده مقابله کننده با کوکسیدوز باشد و همچنین وجود یک ماده پیشگیری کننده بیماری سیاه سر ( black head ) نیز در غذای بوقلمون ضروری است . باید همیشه غذا و آب در اختیار پرنده باشد . غذای غیر نرم یعنی با ذرات درشت ( pellet ) را می توان ار هفته چهارم زندگی برای جوجه های بوقلمون در نظر گرفت . می توان برای تغذیه بوقلمون از یونجه تازه و ترد ، شبدر خوب ، علوفه سبز تازه یا جوانه سبز غلات که به خوبی خرد شده و فاقد رشته های بلند باشد استفاده کرد . همه اینگونه مواد را می توان روزی یک یا دوبار به بوقلمون های جوان داد . هرگز نباید علوفه پژمرده یا خشکیده و سایر مواد غذایی مشابه را در اختیار پرنده گذاشت . در فرمول غذایی بوقلمون می توان از کنجاله سویا ، ذرت آسیاب شده و مشابه آنها استفاده و دان تهیه کرد . غذای بوقلمونهای در حال رشد را از سن هشت هفتگی تا عرضه به بازار باید در اختیار بوقلمون های جوان قرار داد . پروتئین موجود در آرد سویای پوست کنده برای بوقلمون های بالغ بسیار قابل هضم ولی مواد هیدروکربنه موجود در آن زیاد قابل جذب نیست .

میزان غذای بوقلمون :

جوجه بوقلمون تا ۲۴ ساعت و یا حتی بیشتر احتیاج به خوردن و آشامیدن ندارند زیرا از زرده ذخیره بدن استفاده می کنند ولی بعد از این مدت باید غذا و آب کافی در اختیار آنها قرار داد . مقدار غذایی که توسط جوجه بوقلمونهای در حال رشد خورده می شود در اولین ماه زندگی ۴۶۰-۴۵۰ گرم است . اصولا بوقلمون حیوانی است که مخصوص گوشت پرورش داده می شود از اینرو بیشتر انتخاب در بوقلمون از نظر تبدیل غذایی صورت می گیردبدین ترتیب که هر چه بوقلمون در ازاء غذای کمتر گوشت بیشتری تولید کند بهتر است . بوقلمون از نظر ضریب تبدیل پرنده خوبی به شمار می رود زیرا به طور متوسط میزان ضریب تبدیل غذایی در آنها در اوایل زندگی حدود ۳ به ۱ است . در برخی مزارع از غذای تمام آردی و در برخی دیگر از غذای آردی- دانه ای استفاده می شود اما در گروهی از مزارع نیز تا ۸ هفتگی غذای تمام آردی و از ۸ هفتگی به بعد غذای دانه ای – آردی در اختیار پرنده قرار می دهند . اگر بوقلمون به طریقه محدود نگهداری شود ، اضافه نمودن علف سبز به جیره غذایی جوجه ها سبب بهتر شدن رشد می شود . ۴ هفته پیش از رسیدن بوقلمونها به سن عرضه به بازار باید مواد بودار مانند روغن ماهی یا پودر ماهی را حذف کرد تا گوشت بوی نامطبوع نگیرد . غذای بوقلمونهای تخمگذار شبیه مرغهای تخمگذار است ولی باید توجه داشت که بوقلمونهای تخمی را نباید بیش از حد غذا داد زیرا سبب چربی گرفتن آنها می شود و تولید تخم را پایین می آورد . جوجه ها را پس از خارج شدن از تخم به مدت ۲۴ ساعت باید در استراحت غذایی قرار داد و سپس به تغذیه آنها در ۲۰ – ۱۵ روز اول توجه کرد .