معماری
زالو

کرم های حلقوی

کرم حلقوی یا آنِلید (به انگلیسی: Annelid)، گرفته شده از واژهٔ لاتین anellus به معنی حلقهٔ کوچک) شاخهٔ گسترده‌ای از کرم‌های بند بند است که دارای بیش از ۱۷،۰۰۰ گونه می‌باشد. کرم خاکی، زالو و کرم صدف نیز در این شاخه جای دارند. این کرم‌ها در منطقه‌های دریایی در ناحیهٔ جزر و مد، دریچه‌های گرمابی، آب‌های شیرین و در خاک‌های مرطوب یافت می‌شوند.

بدن بیشتر کرم‌های حلقوی از بخش‌هایی تشکیل شده که کاملا شبیه هم اند و اندام‌های درونی و کرک‌های (chaetae از واژهٔ یونانی χαιτη به معنی مو) یکسان دارند با این حال دو بخش انتهایی و ابتدایی بدن را نمی‌توان به عنوان یک تکهٔ واقعی در نظر گرفت چون دارای مجموعهٔ استاندارد اندام‌ها نیستند و همان گونه که دیگر تکه‌ها توسعه می‌یابند، رشد نمی‌کنند. بخش جلویی یا prostomium (گرفته شده از واژهٔ یونانی προ- به معنی «جلوی» و στομα به معنی «دهان») دربردارندهٔ مغز و اندام‌های حسی است. بخش پشتی یا pygidium (گرفته شده از واژهٔ یونانی πυγιδιον به معنی «دُم کوچک») دربردارندهٔ مقعد، معمولا در زیرین است. اولین تکه از بدن پس از بند آغزین بدن پریستومیوم peristomium نام دارد (گرفته شده از واژهٔ یونانی περι- به معنی «اطراف» و στομα به معنی «دهان»). برخی از جانورشناسان این بخش را نیز یک بخش واقعی نمی‌دانند اما در برخی گونه‌های polychaeteها این بخش دارای مجموعه اندام‌های لازم برای یک بخش است.

زالو نوعی کرم حلقوی است. زالو حیوانی است از گروه کرم‌های آبزی و از راسته آرواره‌داران بدن جانور قابلیت انقباض و انبساط فراوان دارد، طول بدن بین ۳ تا ۲۵ سانتیمتر و عرض بدن حدود ۱ سانتیمتر است. در جلوی بدن یک بادکش وجود دارد که مرکب از ۲ حلقه‌ است و دهان در این ناحیه واقع شده‌است و در انتهای بدن یک بادکش مدور مرکب از ۷ حلقه دارد که توسط این بادکش خود را به یک نقطه متصل می‌کند و نقطه اتکایی است برای حرکت کردن.

زالو ۳ فک دارد و هر فک ۱۰۰ تا دندان خواهد داشت یعنی یک زالو حدود ۳۰۰ دندان فوق‌العاده ریز دارد.

تاکنون ۶۳۰ نوع زالو شناخته شده که بعضی خونخوار، بعضی گوشتخوار و بعضی سمی‌ اند، زالوی پزشکی تنها یک نوع است و به نام علمی Hirudo medicinalis که از گونه‌های زالوی آرواره دار بی خرطوم می‌باشد.

معروفترین زالوها زالوی پزشکی یا medical leech نام دارد، طول بدن ۵ تا ۱۲ سانتیمتر می‌باشد. رنگ آن زیتونی است که خطهای طولی زرد رنگ دارد.

در زمان زالو درمانی (هیرودو تراپی) باید توجه داشت که حتماً از Hirudo medicinalis استفاده شود چون اگر از زالوهای متفرقه استفاده شود نه تنها اثر درمانی ندارد بلکه ممکن است باعث مرگ نیز شود (زالویی سمی با نام علمی Limnatis nilotica باعث مسمومیت خیلی‌ها شده‌است).

البته زالوهای سمی رنگهای تیره و سر بزرگ دارند و براحتی قابل تشخیص اند.

زالوی پزشکی دارای آنزیمهای فراوانی در داخل دهان خود می‌باشد که همین آنزیمها باعث بهبود انواع بیماریها می‌شود، باید توجه داشت که هدف از زالو درمانی ورود همین آنزیمها به بدن است و در وهله بعد خارج شدن خون.

بیش از ۲۴ نوع آنزیم داخل بزاق زالوی پزشکی است که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از هیرودین، بدلین، آپیراز، اگلین، دستابیلاز، هیالورونیداز، لیپازها و استرازها، آنتی الاستاز، منوکسید نیتروژن سنتتاز و اورگلاز.

زالو

روش صید زالو

معمولاً زالوها را از تالاب‌ها صید می‌کنند به این طریق که فرد لباس پلاستیکی با چکمه‌های بلند می‌پوشد و داخل آب می‌رود و به علت حرارت بدن، زالوها متوجه حضور وی در آب می‌شوند و به سمت وی می‌روند و به چکمه‌ها می‌چسبند و صیادان هر نیم ساعت یکبار از تالاب بیرون آمده و زالوهای چسبیده به چکمه را جدا کرده و در گونی مخصوصی همراه گل‌ها نگه می‌دارند؛ و نیز صید زالو در زمستان و تابستان به علت خواب زمستانی زالوها و استراحت تابستانه زالوها کم می‌شود.

آسکاریس لومبریکوئیدس (Ascaris lumbricoides) نوعی کرم حلقوی بزرگ است که به عنوان انگل در دستگاه گوارشی انسان زندگی می‌کند. آسکاریس شایعترین و بزرگترین نمونه از کرم‌های لوله‌ای (نماتود) است. به وجود این انگل در روده انسان آسکاریازیس گفته می‌شود. شاید یک چهارم مردم دنیا به خصوص در مناطق گرمسیر کشورهای در حال توسعه به این انگل آلوده باشند.

مشخصات

طول آن بیست تا ۳۵ سانتیمتر می‌باشد.طول کرم ماده بیشتر است و حداکثر قطر آن در حدود ۶٫۵ میلیمتر است. اندازه نر کوچکتر و طول آن از ۱۵ تا ۵ سانتیمتر است. نمونه‌های تازه به رنگ زرد تا میخکی است. بدن حیوان لوله‌ای و باریک است و در هر دو انتها نازک می‌شود. پوشش بدن از کوتیکول صاف است که دارای خطوط کوچک می‌باشد. چهار خط طولی سفید رنگ در طول بدن امتداد می‌یابد. دهان در انتهای قدامی میان سه لب مدور باز می‌شود.

مخرج عبارت از یک شکاف عرضی است که نزدیک انتهای خلفی در سطح شکمی قرار دارد. انتهای خلفی کرم نر کاملاً خمیده بوده و دارای دو سیخک تناسلی می‌باشد که از سوراخ تناسلی نر واقع در داخل مخرج بیرون می‌آید. کرم ماده راست تر بوده و منفذ تناسلی آن در وسط سطح شکمی و در فاصله ۱٫۳ از انتهای قدامی بدنش واقع است.

چرخه انسانی

این انگل از طریق خوردن تخمهای انگل با مصرف غذای آلوده یا خاک آلوده به بدن انسان منتقل می‌شود. لارو آن از طریق سوراخ کردن جدار روده‌ها و گردش خون به ششهای انسان راه می‌یابد و سپس دوباره توسط انسان بلعیده و به روده‌ها منتقل می‌شود و پس از بلوغ و تخم ریزی این چرخه تکرار می‌شود.

پاسخ دهید