تغییرات سلولی در اثر ماندن خون

هر چه خون بیشتر بماند، شروع به تغییرات مختلف مورفولوژیکی و عملکردی میکند و این تغییرات در دمای اتاق به مراتب بیش از تغییرات در دمای یخچال میباشد.معموالًا شروع تغییرات از یک ساعت بعد از خونگیری در دمای اتاق آغاز شده و طی 3 ساعت پس از آن به حالت محسوس و مشخص در می آید و پس از 12 ساعت تغییرات فاحش و حتی تخریب سلولی نمایان میشود

هسته برخی نوتروفیلها نسبت به سلولهای تازه بصورت یکنواخت تری رنگ می گیرد. لوب های هسته ممکن است از یکدیگر جدا شده و حاشیه سیتوپلاسم واضح و روشن دیده نشود.

حضور واکوئل در سیتوپلاسم نوتروفیلهای خون مانده، ممکن است با واکوئل دار بودن نوتروفیلهایی که در سپتی سمی ها مشاهده می گردد، اشتباه شود.

ممکن است در سیتوپلاسم منوسیتها، حفرات کوچکی دیده شود و یا اینکه هسته تحت فشار زیاد، شروع به خرد شدن میکند.

ممکن است ذراتی در سیتوپلاسم لنفوسیتها دیده شود و یا هسته شروع به جوانه زدن کند و در نهایت بصورت دو یا سه لوبه درآید. لوبوله شدن لنفوسیتها در این حالت ممکن است با لنفوم سلولهای T که در آن هسته بصورت گلبرگ در می آید، اشتباه شود.

نوتروفیلهای خون مانده با هسته های فشرده، ممکن است با NRBC اشتباه شوند. بقایای گرانولهای سیتوپلاسمی نوتروفیل در این حالت باعث تمایز از NRBC میشود.

گلبولهای قرمز بعد از 6 ساعت در حرارت 18-25 درجه تحت تأثیر قرار گرفته و گذشت زمان باعث کنگره دار شدن (به شکل اکینوسیت)و کروی گشتن آن ها (به شکل اسفروسیت)می شود.

با گذشت زمان، RBCها متورم شده و میزان MCV بطور کاذب بالا می رود (به ازای هر 12 ساعت، تا 3-4 fL تغییر در MCV)

تورم گلبولهای قرمز در اثر ماندن خون، از ایجاد پدیده Rouleax در هنگام آزمایش ESR جلوگیری میکند و سرعت رسوب را کاهش می دهد. آزمایش ESR باید تا 2 ساعت پس از خونگیری انجام شود.

شکنندگی اسمزی و PT به آرامی افزایش می یابد.

شمارش WBCو پلاکت، تدریجاً کاهش می یابد و MPV پلاکت افزایش پیدا میکند.

شمارش رتیکولوسیت پس از 6 ساعت کاهش یافته، ضمن اینکه پس از 1-2 روز ماندن خون، NRBCها بالغ گشته و از خون ناپدید میشوند.

بشرط آلوده نبودن خون، میزان هموگلوبین تا چند روز ثابت و پایدار باقی می ماند.

نگهداری خون در دمای 4 درجه سانتیگراد، تغییرات قابل توجهی در MCV و سایر اندکس ها ایجاد نمیکند.

بنابراین با توجه به موارد فوق، تهیه هر چه سریعتر گسترش توصیه میشود. در گسترش های تهیه شده از خون تازه بدون ضدانعقاد، تجمع پلاکتی مشاهده میشود و بنابراین برای کنترل شمارش و یا تخمین تعداد پالکتها، نمونه مناسبی محسوب نمیشود.

اهمیت و تأثیر مخلوط کردن خون قبل از انجام آزمایش و بخصوص زمانی که نمونه از قبل نگهداری شده، باید مورد تأکید قرار بگیرد. آنالیز نمونه سرد، هیستوگرام های ناهنجار ایجاد میکند و از این رو بایستی نمونه خون ابتدا به دمای اتاق برسد و سپس آنالیز شود. برای آنالیز نمونه هایی که دارای آگلوتینین سرد هستند، نخست باید خون را به دمای 33 درجه رساند و سپس به آنالیزور داد.

 

منبع: http://telegram.me/EXPERTLAB

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده