معماری

تزریق خون و لنفوسیت‌های مونوکلونال B در اهداکننده

پیشرفت آنالیزورهای چندپارامتری فلوسایتومتری این امکان را فراهم ساخته است تا بتوان تعداد اندک از لنفوسیت‌های مونوکلونال B را در گردش خون افراد سالم که هیچ‌گونه علائم بالینی ندارند مشخص کرد. لنفوسیتوز مونوکلونال یا MBL (Monoclonal B Lymphocytosis) بر اساس آستانه شمارش ۵۰۰ عدد لنفوسیت مونوکلونال B در میلی‌متر مکعب، در دو دسته H-MBL 500/ µl) (> و L-MBL (<500/ µl) طبقه‌بندی می‌گردد. حروف H و L به مفهوم Highو Low می‌باشند.

MBL با شمارش پایین را نیز لنفوسیتوز مونوکلونال اسکرین (Screening MBL) می‌نامند. گزارش‌ها از شیوع MBL بسیار متغیر است و از ۲% در افراد ۴۰ تا ۶۰ سال و ۶ تا ۸ درصد در افراد بالای ۶۰ سال در جمعیت نرمال گزارش شده است. شیوع MBL در اقوام درجه‌ یک فرد مبتلا به لوسمی مزمن لنفوسیتیک ۱۲ تا ۱۸ درصد حتی در سنین بین ۱۶ تا ۴۰ سالگی نیز گزارش شده است. MBL در سه دسته به شرح زیر طبقه‌بندی می‌گردد:

  • شبیه به CLL (لوسمی مزمن لنفوسیتیک) با مارکرهای CD5+، CD23+،

۲- شبیه به لوسمی مزمن لنفو سیتیک آتیپیک با مارکر CD5+

۳- شبیه به سلول‌های لنفوم مارژینال با مارکر CD5

گفتنی است که H-MBL (Clinical MBL) شبیه لوسمی مزمن لنفوسیتیک در مرحله صفر طبقه‌بندی Rai قرار می‌گیرد و درواقع یک پیش‌بدخیمی به‌سوی تبدیل به CLL است. گرچه استــــفاده از خون فیلتر شده (LR-RBC) انتقال لنفوسیت‌های مونوکلونال را به بیمار کاهش می‌دهد ولی گزارش‌ها از شیوع بیشتر لوسمی مزمن لنفوسیتیک و لنفوم غیرهوچکین در گیرندگان خون این مسئله را مطرح کرده است که آیا اسکرین اهداکنندگان ازنظر MBL ضروری است یا خیر؟ آیا انتقال لنفوسیت‌های مونوکلونال B به افراد با ضعف ایمنی پرخطر است؟ آنچه منطقی به نظر می‌رسد این است که L-MBL ممکن است روند طبیعی سیستم ایمنی در رابطه با سن باشد، ولی گرفتن پیوند از شخص با H-MBL یا پذیرفتن آن‌ها به‌عنوان دهنده‌ی خون یا سلول مادر خون‌ساز طبق جدول زیر سفارش نمی‌شود.

پاسخ دهید