معماری
کرایو

رسوب کرایو (Cryopversiptate)

كرايو بخشي از پلاسماي تازه بوده كه در سرما غيرمحلول است. براي تهيه اين فرآورده نخست بايد حداكثر ظرف 6 ساعت پس از اهداي خون FFP را تهيه كرد. انجماد كامل واحدهاي پلاسما نبايد بيش از يك ساعت طول بكشد. پلاسماي تازه منجمد در 18- درجه سانتي‌گراد و يا ترجيحاً در 30- درجه سانتي‌گراد نگهداری مي‌شود. حداكثر زمان استفاده از FFP يكسال است. در عرض اين مدت يكسال، در هر زمان مي‌توان از آن كرايو تهيه كرد. واحدهاي FFP كه براي تهيه كرايو بكار مي‌روند بايد حداقل 200 سي‌سي حجم داشته باشند. چنانچه FFP در حرارت 4 درجه سانتي‌گراد ذوب شود، توليد رسوب سفيد رنگي به نام كرايو مي‌كند. پلاسماي ذوب شده در سانتريفيوژ با دماي 4 درجه با دور تند سانتريفيوژ شده و سپس قسمت اعظم پلاسمای فاقد کرایو- CPP Cryo poor plasma را به يكي از كيسه‌هاي اقماري منتقل كرده و تنها 10 تا 15 سي‌سي از آن را روي رسوب كرايو باقي مي‌گذارند.
كرايو را پس از تهيه بايد هرچه زودتر مصرف نمود و يا حداكثر در عرض دو ساعت پس از تهيه در دماي30- درجه سانتي‌گراد منجمد کرد. كرايو بايد از طريق فيلتر 200-170 ميكروني (صافي استاندارد) تزريق شـود. كيســه‌هاي كـرايو و FFP را بـايد به صورت افقي منجمد و آنها را به حالت عمودي نگهداری كرد. فرآورده در دماي 30- درجه سانتي‌گراد و حداكثر تا يكسال قابل نگهداری است.

کرایو

هر كيسه كرايو در برگيرنده اجزای مختلف زير است:
1) فاكتور 8 انعقادي: 120-80 واحد
2) فاكتور فون ويلبراند: 40 تا 70% غلظت اوليه
3) فاكتور 13: به ميزان 20 تا 30 درصد غلظت اوليه
4) فيبرينوژن: 150 تا 250 ميلي‌گرم
5) فيبرونكتين: حدود 55 ميلي‌گرم
ميزان مصرف كرايو معمولاً يك واحد (كيسه) به ازاء هر 7 تا 10 كيلوگرم وزن بدن مي‌باشد. براي مصرف، ابتدا كرايو بايد در 37 درجه سانتي‌گراد ذوب شود و پس از ذوب شدن نبايد دوباره منجمد گردد و لازم است هر چه سريع‌تر مصرف شود. پس از ذوب شدن فقط تا 4 ساعت در دماي اتاق قابل نگهداری و مصرف است و در صورت عدم مصرف به مدت 24 ساعت در يخچال 6-1 درجه سانتي‌گراد قابل نگهداری است.
مهم‌ترين كاربردهاي اصلی كرايو، كمبود فيبرينوژن (اكتسابي يا مادرزادي)، بيماري فون‌ويلبراند، كمبود فاكتور سيزده انعقادي و هيپرفيبرينوژنوليز می‌باشند. كاربردهاي احتمالي کرایو، خونريزي در بيماران اورميك، هموفيلي A (در صورتي كه فاكتور VIII:C كنسانتره در دسترس نباشد) و موارد كاهش شديد فيبرونكتين هستند. فيبرونكتين گليكوپروتئيني است كه به عنوان اپسونين عمل مي‌كند و تصور مي‌شود كه باكتري‌ها را مي‌پوشاند و بدين وسيله باكتري‌ها به راحتي توسط فاگوسيت‌ها از بدن پاكسازي مي‌شوند. در بيماران دچار سوختگي و مبتلا به شوك تروماتيك، فيبرونكتين به شدت كاهش مي‌يابد در نتيجه درمان جايگزين با استفاده از كرايو در بيماراني كه كمبود شديد فيبرونكتين دارند ممكن است به معكوس شدن روند سپتي‌سمي در اين بيماران كمك كند.

پاسخ دهید