معماری

متابوليسم رتيكولوسيت

متابوليسم انرژي رتيكولوسيت به مراتب فعال تر از اريتروسيت هاي مسن تر مي باشد.فعاليت انزيم هايي كه در تنظيم سرعت گليكوليز مهم هستند،در رتيكولوسيت ها افزايش مي يابد.شواهد حاكي از ان است كه با بلوغ رتيكولوسيت ها يك كاهش ناگهاني در تعداد انزيم هاي گليكوليتيك اتفاق مي افتد.اين مشاهدات مغاير با نقطه نظر قبلي مبني بر وقوع كاهش تدريجي فعاليت هاي انزيم هاي گليول قرمز در خلال طول عمرشان بود.اساس اين مطلب،فرضيه افزايش مداوم و كافي دانسيته اريتروسيت ها در جريان خون،با گذشت سن ان ها بود كه جداسازي هاي معنا دار گلبول قرمز را در گروه هاي سني مختلف به وسيله سانتريوفوژ كردن بر اساس دانسيته،ممكن مي ساخت.ولي به نظر نمي رسد در عالم واقعيت اين اتفاق بيفتد.
رتيكولوسيت ها علاوه بر توانايي خود در انجام گليكوليز در يك سرعت نسبتا بالا،داراي ميتوكندريهايي با مكمل هاي كاملي از انزيم هاي ميتوكندري مي باشند.اين امر انها را قادر مي سازد كه گلوكز را نه تنها از راه embden-meyerhof pathway و شنت هگزوز منو فسفات،بلكه از طريق چرخه كربس نيز متابوليزه نمايند.
ميزان مصرف اكسيژن رتيكولوسيت ها 60 برابر و ميزان مصرف گلوكز انها 7.5 برابر گلبول هاي قرمز بالغ مي باشد.
چنين ظرفيت متابوليكي،اين سلول ها را از توانايي فسفريلاسيون ADP جهت تشكيل ATP،در سرعت هاي بالا و تامين س.كسينات براي سنتز Heme برخوردار مي سازد.

پاسخ دهید