معماری

میکروکایمریسم (microchimerism)

میکروکایمریسم به حالتی اطلاق می‌شود که سلول‌های غیربومی که ژنتیک آن‌ها غیر از شخص است توسط تزریق فراورده‌های سلولی خون یا پیوند بافت و یا حاملگی به‌صورت طولانی‌مدت (حتی تا ۶۰ سال) در بدن باقی مانده و حدود کمتر از ۵ درصد از لوکوسیت‌ها را دربرگیرد. گفتنی است که در دو روز اول پس از تزریق، حدود ۹/۹۹ درصد از لنفوسیت‌های فراورده‌های سلولی از گردش خون بیمار با ایمنی سالم، پاک می‌گردند. بیشترین شیوع ایجاد میکروکایمریسم در بیماران ترومایی در رابطه با تزریق خون گزارش شده است، گرچه در آنمی داسی شکل و تالاسمی هم گزارش گردیده است. تشخیص آزمایشگاهی میکروکایمریسم از طریق یافتن DNA دهنده در میان انبوه DNA بیمار و با روش‌های مولکولی مانند Real Time PCR و یا یافتن کروموزوم Y در خانمی که از اهداکننده مذکر خون دریافت کرده است، می‌باشد. در رابطه با پدیده میکروکایمریسم اگرچه تاکنون عوارضی گزارش نشده است ولی امکان ابتلا به بیماری‌های اتوایمیون در آینده مورد پرسش است. تداخل در آزمایش‌های مولکولی و ژنتیکی با روش‌های حساس آزمایشگاهی، برای مثال یافتن پلی‌مورفیسم‌های اضافی HLA اهداکننده در خون بیمار از این موارد است. به نظر می‌رسد که میکروکایمریسم نوع ناقصی از واکنش گرافت باشد که توسط سیستم ایمنی تحت کنترل درآمده و از تهاجم لنفوسیت‌ها به بافت جلوگیری شده است

پاسخ دهید