معماری

گلبول قرمز

ساختاروعملکرد طبیعی گلبول قرمز
گلبول قرمز اکسیژن را به تمام بافتهای بدن میرسانند و در مقابل دی اکسید کربن رابه ریه ها باز می گردانند،گلبولهای قرمز به شکل دیسکهای معقری شکل هستند که این شکل خاص سطح تماس آنها را برای تبادل گاز به حداکثر میرساند،اسکلت سلولی و ساختار غشایی انها هم به گونه ای است که به این سلولها اجازه میدهد برای عبور از عروق بسیار ریز خونی،شکل خود را به اندازه کافی تغییر دهند.
عبور از مویرگ ها یی که قطر انها گاهی یک چهارم قطر پایه اریتروسیت هاست فقط به کمک همکاری متقابل بین پروتئین های غشایی (باند3،گلیکوفورین) و پروتیئن های سیتو پلاسمی که درست در زیر غشا قرار گرفته اند(اسپکترین،انکرین،پروتین1/4) ممکن میشود.
گلبولهای قرمز بالغ فاقد هسته هستند و در تمام عمر خود وابسته به پروتین درون خود میباشند.اکثر پروتئین های سیتوپلاسمی اریتروبلاست ها هموگلوبین ها میباشد و بقیه پروتئین ها شامل پروتئین های آنزیمی هستند مثل آنزیم های ضروری برای متابولیسم بی هوازی و شانت هگزوز منو فسفات.
نقص هر یک از اجزای ساختمانی اریتروسیت ها میتواند به کم خونی همولیتیک منجر میشود.اختلالات غشای سلولی یا پروتئین های اسکلت سلولی باعث تغییر شکل وقدرت انعطاف پذیری اریتروسیت ها میشود. نقایص مادر زادی مسیرهای انزیمی متابولیسم گلوکز ،به کاهش مقاومت نسبت به استرس های اکسید کننده منجر میگردد و اختلالات موروثی ساختمان و ساخت هموگلوبین باعث پلیمریزه شدن هموگلوبین های غیر طبیعی یا ایجاد زنجیره های غیر متعادل هموگلوبین میگردد.تمام این تغییرات ،عمر گلبولهای قرمز را کوتاه میکند.
اکسیژن توسط هموگلوبین که تترامری متشکل از 2 زنجیره شبه بتا،است حمل میشود.طی دوران جنینی،هموگلوبین اصلی HbFاست تبدیل هموکلوبین F به هموگلوبین بالغین یاHbA در دوره حوالی تولد اتفاق می افتد.تا حدود سن 4 تا6 ماهگی،سطح همو گلوبین جنین به یک درصد کل هموگلوبین می رسد.

پاسخ دهید