آزمایش آلدوسترون (مقدار نرمال،بالا و پائین)

افزایش هورمون آلدوسترون,نقش هورمون آلدوسترون,هورمون آلدوسترون چیست؟,کمبود آلدوسترون
برای تشخیص هایپرآلدوسترونیسم اولیه و ثانویه بکار می رود.برای افتراق آلدوسترونیسم اولیه ( آسیب فوق کلیوی) از ثانویه ( آسیب خارج از فوق کلیه)، سطح رنین پلاسمایی باید به طور همزمان تعیین شود.
نام اختصاری: Alds

سایر نام ها: آلدوسترون
بخش مورد انجام: آنالیز هورمون
نوع نمونه قابل اندازه گیری : سرم، پلاسمای هپارینه،  ادرار  ۲۴ ساعته
حجم نمونه مورد نیاز: ۱٫۵ ml  سرم یا پلاسما / ۱۰ ml از ادرار ۲۴ ساعته

شرایط نمونه گیری:

  1. نیاز به ناشتایی نمی باشد.
  2. رژیم غذایی یا میزان نرمال سدیم (روزانه ۳ گرم سدیم) به مدت ۲ هفته رعایت شود.
  3. با نظر پزشک داروهایی که میزان الکترولیت ها را تغییر می دهند به مدت ۲ هفته قطع شود.
  4. به مدت ۲ هفته از مصرف شیرین بیان خودداری شود.
  5. با تأیید پزشک از مصرف داروهای مهارکننده رنین به مدت یک هفته خودداری شود.

ملاحظات نمونه گیری :

  1. نمونه را صبح هنگام بگیرد.
  2. برای بیماران بستری ابتدا نمونه خوابیده به پشت و ۴ ساعت بعد که بیمار بلند شده و حرکت نموده، نمونه ایستاده    را بگیرد.
  3. نمونه خون را با ملایمت انتقال دهید.
  4. نمونه را روی یخ جابه جا کنبد.
  5. ماده نگهدارنده پشنهادی برای ادرار ۲۴ ساعته اسید استیک ۵۰ درصد و  اسیدبوریک می باشد.
  6. برای جدا کردن ادرار ابتدا ظرف ادرار ۲۴ ساعته را خوب تکان دهید تا ادرار یکنواخت گردد.
  7. وضعیت بیمار را حین خونگیری برروی برگه آزمایش ثبت نمائید.
  8. در طی جمع آوری ادرار ۲۴ ساعته ، نمونه داخل یخچال قرار داده شود.
  9. حجم ادرار ۲۴ ساعته را یادداشت کنید.
  10. نمونه ادرار فوراً به آزمایشگاه تحویل شود.
  11. نمونه خون باید سریعاً جدا شود.

موارد عدم پذیرش نمونه :

  • همولیز شدید موجب رد نمونه می گردد.
  • عدم رعایت شرایط جمع آوری ادرار ۲۴ ساعته موجب رد نمونه می گردد.

شرایط نگهداری:

  • نمونه سرم یا پلاسما به مدت ۷ روز در C˚۴ و ۳۰ روز در C˚۲۰-  پایدار است.
  • نمونه ادرار ۲۴ ساعته به مدت ۷ روز در C˚۴ و C˚۲۰-  پایدار است.

روش مرجع: RIA
روش ارجح: الکتروکمی لومینوسانس
سایر روشها: EIA، کمی لومینوسانس

مقادیر طبیعی آلدوسترون

در وضعیت خوابیده به پشت:  ۳٫۰ – ۱۰ ng/ml
در وضعیت قائم ( حداقل ۲ ساعت نشسته):
مردان: ۵٫۰ – ۳۰ ng/dl
زنان: ۶٫۰ – ۲۲ ng/dl
نوزادان: ۵٫۰ – ۶۰ ng/dl
یک ماهگی تا یک سالگی:  ۶٫۵ – ۸۶ ng/dl
۳- ۱ سالگی: ۵٫۰ – ۶۰ ng/dl
۵- ۳ سالگی: ۵٫۰ – ۸۰ ng/dl
۷- ۵ سالگی:  ۵٫۰ – ۵۰ ng/dl
۱۱- ۷ سالگی: ۵٫۰ – ۷۰ ng/dl
۱۵- ۱۱ سالگی: ۵٫۰ – ۵۰ ng/dl

ادرار
۲٫۰ – ۲۶ µg/24hr یا– ۷۲ nmol/24hr  ۶٫۰
نوزادان: ۰٫۷ – ۱۱ µg/24hr

تفسیر:
افزایش سطح :
آلدوسترونیسم اولیه : آدنوم فوق کلیه تولیدکننده آلدوسترون (بیماری Conn) ،هیپرپلازی ندولار قشر فوق کلیوی، سندرم باتر، غده آدرنال پاتولوژیک

آلدوسترونیسم ثانویه : هیپوناترمی ، هیپرکالمی، مصرف دیورتیک ها، مصرف بی رویه ملین ها، استرس ، هایپرتانسیون (فشار خون) بدخیم، نارسایی احتقانی قلب، کاهش حجم داخل عروقی، تنگی شریان کلیوی، بارداری و داروهای ضد بارداری خوراکی ، هیپوولمی یا خونریزی ، بیماری کوشینک.

کاهش سطح : کمبود آلدوسترون ، کمبود رنین، درمان با استروئید، بیماری آدیسون، یبمارانی که رژیم سرشار از سدیم مصرف می کنند، هیپرناترمی، توکسمی حاملگی، درمان ضد هایپرتانسیون.

عوامل مداخله گر:

  • ورزش شدید و استرس می تواند موجب تحریک ترشح قشر فوق کلیه و افزایش سطح آلدوسترون گردد.
  • مصرف زیاد شیرین بیان باعث کاهش سطح می شود زیرا تأثیری همانند آلدوسترون دارد.
  • مقدار آلدوسترون تحت تأثیر وضعیت بدن، رژیم غذایی، بارداری و تغییرات روزانه است.
  • حالت و وضع قرار گرفتن بدن بر سطح آلدوسترون تأثیر چشمگیری دارد.
  • در انجام تست به روش RIA مصرف اخیر داروهای رادیواکتیو روی نتایج آزمون تأثیر خواهد گذاشت.

دارو های افزایش دهنده ها : دیازوکسید، هیدرالازین، نیتروپروساید، دیورتیک ها، ملین ها، پتاسیم، اسپیرونولاکتون، استروژن ها، آنژیوتانسین، داروهای ضد بارداری (OCP).

داروهای کاهش دهنده ها : فلودروکورتیزون، پروپرانولول، کاپتوپریل، دی اکسی کورتیکواسترون، مهار کننده های آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE) مانند کاپتوپیرول و انالاپریل.

توضیحات:

  • سطح آلدوسترون دستخوش تغییرات روزانه است حداکثر در اوایل صبح و حداقل در بعداز ظهر می باشد.
  • وضعیت بدن بر سطح آلدوسترون مؤثر است . سطح آن در وضعیت قائم تا حدود زیادی افزایش می یابد. غالباً بیمار باید حداقل ۲ ساعت قبل از خونگیری راست بنشیند.
  • سطح آلدوسترن در اثر رژیم غذایی کم سدیم، افزایش و در اثر مصرف رژیم غذایی پر سدیم کاهش می یابد. از این رو بیمار باید حداقل ۲ هفته قبل از جمع آوری خون یا ادرار، رژیم غذایی حاوی مقدار معینی (تقریباً gr3) سدیم مصرف کند.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده