معماری
C-peptide

آزمایش C-peptide

نام آزمایش
C-peptide
نام انگلیسی تست
C-peptide
مخفف انگلیسی تست

نام فارسی تست

نام های متعارف دیگر
Insulin C-peptide; Connecting peptide insulin; Proinsulin C-peptide
روش انجام

آمادگی بیمار

قبل از انجام این آزمایش باید از پزشک در مورد لزوم ناشتا بودن سؤال شود
زمان نمونه گیری

محدوده مرجع (نرمال رنج) وابسته به جنس زن/مرد

نوع نمونه

نمونه خون از ورید بازو و گاهی نمونه ادرار ۲۴ ساعته
بهترین زمان نمونه گیری

علت درخواست تست

این تست برای پایش تولید انسولین توسط سلول های بتا در لوزالمعده و برای کمک به تعیین علت هیپوگلیسمی؛ هنگامی که فرد مبتلا به دیابت است و پزشک می خواهد تعیین کند اگر بیمار به اندازه کافی انسولین تولید می کند یا اگر وقت آن است که درمان خوراکی را با تزریق انسولین یا پمپ انسولین مکمل کند؛ زمانی که پزشک مشکوک شود فرد مقاومت به انسولین دارد؛ و هنگامی که فرد هیپوگلیسمی دارد، درخواست می شود.
این تست برای کمک به تشخیص دیابت درخواست نمی شود، اما هنگامی که فرد به تازگی مبتلا به دیابت تشخیص داده شده است، ممکن است به تنهایی یا همراه با سطح انسولین برای کمک به تعیین این که لوزالمعده فرد هنوز چه مقدار انسولین تولید می کند، درخواست شود.
توضیح راجع به تست

این تست مقدار C – پپتید را در نمونه خون یا ادرار اندازه گیری می کند. C – پپتید، ماده ای (اسیدهای آمینه زنجیره کوتاه) است که زمانی تولید می شود که پروانسولین، یک مولکول غیر فعال، تجزیه شود تا دو مولکول تشکیل دهد. یکی از این مولکولها C – پپتید است و دیگری انسولین است. C – پپتید است با همان سرعت انسولین تولید می شود، و آن را به عنوان شاخص تولید انسولین، مفید می سازد.
C – پپتید می تواند برای کمک به تولید انسولین ساخته شده توسط بدن (درونزا) و برای کمک به افتراق آن از انسولینی که توسط بدن تولید نمی شود، اما به عنوان داروی دیابتی (برونزا) مصرف می شود و در نتیجه C – پپتید را تولید نمی کند، مورد استفاده قرار گیرد.
در چه شرایطی تست افزایش می یابد

سطوح بالای C – پپتید با مصرف گلوکز، مقاومت به انسولین، انسولینوما، هیپوکالمی، حاملگی، سندرم کوشینگ و نارسایی کلیه دیده می شود.
در چه شرایطی تست کاهش می یابد

سطوح پایین C – پپتید، با تولید ناکافی انسولین توسط سلول های بتا، سرکوب تولید انسولین توسط انسولین اگزوژن (برونزا) یا با تست های سرکوبی که موادی مانند سوماتوستاتین را درگیر می کنند، دیده می شود.
تست های تکمیلی

Insulin; Glucose
طریقه جمع آوری نمونه

نمونه خون از طریق وارد کردن سوزن داخل سیاهرگ بازو به دست می آید. اگر نمونه ادرار ۲۴ ساعته مورد نیاز است، از بیمار خواسته خواسته می شود که تمام ادرار خود را در طول یک دوره زمانی ۲۴ ساعته جمع آوری کند.
تشخیص های افتراقی

آمادگی لازم جهت انجام تست

تداخلات دارویی

درمان با انسولین با آزمایش های انسولین تداخل می کند و ارزیابی تولید انسولین آندوژن (درونزا) را غیرممکن می سازد. در این موارد، اندازه گیری C – پپتید جایگزین مناسبی برای تست انسولین است.

پاسخ دهید