خانه > آزمایشگاهی > آزمایش مت هموگلوبین

آزمایش مت هموگلوبین

نام اختصاری: Met Hb

سایر نام ها: مت هموگلوبین ، Hemoglobin M

بخش مورد انجام: هماتولوژی

نوع نمونه قابل اندازه گیری: خون کامل EDTA دار، هپارینه یا ACD

حجم نمونه مورد نیاز: ml 2

شرایط نمونه گیری: نیاز به ناشتایی با آمادگی بخصوصی نمی باشد.

ملاحظات نمونه گیری:

۱-    مصرف هرگونه دارو را در برگه آزمایش یادداشت کنید.

۲-    سن بیمار را در برگه آزمایش یادداشت کنید.

۳-    فرم درخواستی در ارتباط با هموگلوبینوپاتی/انکولوژی مولکولی برای هر نمونه ثبت نمایید.

موارد عدم پذیرش نمونه:

همولیز شدید مورد قبول نمی باشد. نمونه بسیار کهنه و نگهداری نامناسب نیز مورد قبول نمی باشد.

شرایط نگهداری:

نمونه به مدت یک ساعت در دمای اتاق ( مت هموگلوبین بسیار ناپایدار است) و ۷۲ ساعت در c20-  پایدار است.

کاربردهای بالینی:

۱-    تشخیص مت هموگلوبینمی ارثی یا اکتسابی

۲-    شناسایی بیماری قلبی مادرزادی در افرادی با علائم سیاتوز

 

روش مرجع:

روش ارجح:

سایر روشها: اسپکتروفتومتری، الکتروفورز نشاسته-ژل (در PH=7)

مقادیر طبیعی:

۰ تا ۱۱ ماه : مقادیر مرجع تعیین نشده است.

۱ سال و بالاتر : ۱٫۵ – ۰ % از هموگلوبین توتال یا µmol/L 37.2– ۲٫۳ یا g/dl  ۰٫۲۴- ۰٫۰۶

تفسیر:

در مت هموگلوبینمی ارثی یا مادرزادی غلظت مت هموگلوبین در خون در حدود ۱۵% تا ۲۰% از کل هموگلوبین است. این بیماران کمی سیانوزه و یا بدون علامت می باشند.

در نوع اکتسابی مت هموگلوبینوپاتی غلظت مت هموگلوبینمی ممکن است بسیار بالاتر باشد. هنگامی که مت هموگلوبین بیشتر از ۴۰% از هموگلوبین توتال را تشکیل دهد ممکن است علائم شدیدی تظاهر یابد. مقادیر بسیار بالای مت هموگلوبین (۷۰% >) ممکن است کشنده باشد.

عوامل و بیماری هایی که موجب افزایش مت هموگلوبین می شوند عبارتند از : بیماری تب پیشاب سیاه، هموگلوبینوری پروکسیمال، عفونت کلستریدیایی، تماس با شعله و اثرات جانبی داروها و مواد شیمیایی مانند آنیلین، سولفون ها، سولفونامیدها، نیترات و نیتریت، نیتروگلیسرین، اشعه یونیزان، نفاستین و کلرات.

عوامل مداخله گر:

  1. مصرف رنگ های آنیلین، بنزن و مشتقات آن ، بنزوکائین، کلروکین، کلرات، ایزو نیازید، لیدوکائین، متوکلو پیرامید، نیترات ، نیتروگلیسیرین، فنازو پیریدین، پریماکین، سولفو سالازین، سیگار، تری متو پرین باعث افزایش مقدار در شرایط داخل بدن (invivo) می شود.
  2. نمونه بسیار کهنه باعث افزایش مقدار و نگهداری نامناسب نمونه باعث کاهش مقدار در شرایط آزمایشگاه (invitro) خواهد شد.

 

توضیحات:

مت هموگلوبین ناپایدار است و در دمای ۰ تا c 4  در هر روز تا ۴۰ درصد به هموگلوبین احیا می شود.

بنابراین ماندن نمونه در یخچال باعث کاهش مت هموگلوبین و نتیجه منفی کاذب می گردد.