خانه > آزمایشگاهی > آزمایش هموسیستئین (تفسیر جواب و شرایط انجام)

آزمایش هموسیستئین (تفسیر جواب و شرایط انجام)

هموسیستئین ویکی پدیا,درمان هموسیستئین بالا,کاهش هموسیستئین,اندازه گیری هموسیستئین,کمبود هموسیستئین,هموسیستینوری,هموسیستئینوری,متابولیسم هموسیستئین

نام اختصاری: Hcys

سایر نام ها: هموسیستئین

نوع نمونه قابل اندازه گیری: پلاسما هپارینه یا ETDA  دار، سرم، ادرار

حجم نمونه مورد نیاز: ۱ ml

شرایط نمونه گیری:

  1. ۱۲- ۱۰ ساعت ناشتایی ضروری است.
  2. جداسازی و فریز نمونه در عرض یک ساعت پس از جمع آوری باید انجام می گیرد. نمونه پلاسما ، سرم یا ادرار بلا فاصله فریز گردد.

ملاحظات نمونه گیری:

۱-    نمونه خون در آزمایشگاه باید ظرف ۳۰ دقیقه سانترفیوژ شود تا مانع از افزایش کاذب آن به سبب آزاد شدن هموسیستئین از گلبول های قرمز گردد.

۲-    محل خونگیری را از نظر خونریزی بررسی نمایید.

۳-    از مصرف گوشت و فرآورده های آن ۱۲- ۱۰ ساعت قبل از انجام آزمایش پرهیز شود.

موارد عدم پذیرش نمونه: نمونه همولیز مورد قبول نمی باشد.

شرایط نگهداری: نمونه به مدت یک ساعت در دمای اتاق و ۷ روز در C۲۰-  پایدار است.

کاربردهای بالینی:

۱-    شاخص مهم برای پیش بینی بیماری های عروقی محیطی، مغزی و کرونری

۲-    اندازه گیری هموسیستئین برای تشخیص و پیگیری وضعیت سوء تغذیه می باشد.

۳-    ارزیابی سنگ های کلیوی از جنس سنگ های سیستئینی (۳- ۱ % سنگ های کلیوی)

روش ارجح: GLC، HPLC

روش های دیگر: کروماتوگرافی تعویض یونی، GC mass

مقادیر طبیعی:

۴ – ۱۴µmol/L

تفسیر: به طور کلی سطح هموسیستئین کمتر از ۱۲ را مطلوب، از ۱۲ تا ۱۵ را حد آستانه ای و سطح بیش از ۱۵ را در ارتباط با خطر بالای بیماری عروقی در نظر میگیرند.

افزایش سطح:

۱-    بیماری قلبی- عروقی

۲-    بیماری عروقی مغزی

۳-    بیماری عروق محیطی

۴-    سیستینوری

۵-    کمبود ویتامین B6 و B12

۶-    کمبود فولات

۷-    سوء تغذیه

عوامل مداخله گر:

۱-    سطح آن با افزایش سن بالا می رود.

۲-    مبتلایان به آسیب های کلیوی به سبب دفع ضعیف پروتئین، دارای هموسیستئین بالایی هستند.

۳-    سطح هموسیستئین در مردان معمولاً بیش از زنان است که احتمالا علت آن مقدار کراتینین بیشتر و توده عضلانی بیشتر است.

۴-    بیمارانی که ویتامین B12 پایینی دارند سطح هموسیستئین بالاتری دارند.

۵-    استعمال سیگار با افزایش سطح هموسیستئین همراه است.

داروهای افزایش دهنده : آزاریبین، کاربامازپین، متوترکسات، اکسید نیترو، تئوفیلین و فنی توئین

داروهای کاهش دهنده : اسیدفولیک، ضد بارداری خوراکی و تاموکسی فن

توضیحات :

  • مصرف ویتامین B12 و فولات در مبتلایان به سوء تغذیه کم است. این ویتامین ها برای متابولیسم هموسیستئین ضروری هستند. از این رو سطح خونی و درپی آن سطح ادراری آن افزایش می یابد.
  • از آزمایش های مرتبط می توان به آزمون کلسترول و تری گلیسیرید، لیپوپروتئین ها و B12 و فولات اشاره کرد.