ایمنی ذاتی و اکتسابی در برابر قارچ ها

7777777777777777777777777777

واسطه های اصلی ایمنی ذاتی در برابر قارچ ها ، نوتروفیل ها و ماکروفاژها هستند.افراد مبتلا به نوتروپنی به شدت در برابر عفونت های قارچی فرصت طلب حساس هستند.نوتروفیل ها احتمالا مواد قارچ کشی نظیر واسطه های فعال اکسیژن و آنزیم های لیزوزومی را رها می سازندو قارچ ها را به منظور کشتن آنها ، فاگوسیتوز می کنند. گونه های بیماری زای کریپتوکوک باعث مهار تولید سیتوکین هایی مانند TNF و IL-12 توسط ماکروفاژها و تحریک تولید IL-10 و در نتیجه مهار فعالیت ماکروفاژ می شوند.
ایمنی سلولی ، مکانیسم اصلی ایمنی اکتسابی در برابر عفونت های قارچی است.هیستوپلاسما کپسولاتم ، نوعی انگل داخل سلولی اختیاری است که درون ماکروفاژها زندگی می کند و توسط همان مکانیسم های سلولی حذف می شود که باکتری های درون سلولی را حذف می کند. سلول های CD4+T و CD8+ برای حذف اشکال مخمری کریپتوکوکوس نئوفرمانس که تمایل به آلوده کردن مغز و ریه افراد مبتلا به نقص ایمنی دارد، همکاری می کنند.عفونت های کاندیدیایی اغلب از سطوح مخاطی آغاز می شوندو اعتقاد بر این است که ایمنی سلولی مانع از انتشار قارچ های مذکور به بافت ها می شود. در تمامی عفونت های مذکور ، پاسخ های Th1 اثر محافظتی دارند و پاسخ های Th2 برای میزبان مضر هستند. بنابراین جای تعجب نیست که التهاب گرانولومی یکی از عوامل مهم آسیب بافتی در برخی از عفونت های قارچی داخل سلولی از قبیل هیستوپلاسموز است. قارچ ها اغلب باعث تحریک پاسخ آنتی بادی اختصاصی نیز می شوند که در تشخیص آنها سودمند هستند، ولی کارایی محافظتی ایمنی هومورال در عفونت های قارچی به اثبات نرسیده است.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده