بیماری قارچی گوش خارجی یا اتومایکوزیس

images

بیماریزایی:
اتومایکوزیس بیماری عفونی حاد، تحت حاد یا مزمن گوش خارجی است که با التهاب و ترشح چرک مشخص می گردد.از علائم این بیماری می توان درد، خارش و شوره نام برد. این عفونت بیشتر در افراد میانسال دیده می شود. عوامل ایجاد کننده بیماری دو دسته اند:
1-قارچ های ساپروفیت: آسپرژیلوس نیجر ، فومیگاتوس ، منتاگروفایتیس و اپیدرموفایتون فلوکوزوم
2-باکتری ها: پسودوموناسها، استرپتوکوک ، میکروکوکوس هموفیلوس ، اشرشیاکلی و پروتئوس
عامل اکثر عفونت های گوش خارجی باکتری ها می باشندو قارچ ها درصد کمتری از علل بیماری را شامل می شوند.این بیماری در تمام نقاط دنیا به خصوص در مناطق گرم و مرطوب مشاهده می شود. عوامل مستعد کننده این بیماری گرما ، رطوبت ، اوتیت باکتریایی گوش خارجی ، اگزما و آنومالیهای آناتومیک می باشد.
نوع نمونه قابل بررسی:
ترشح ، چرک ، پوسته ها و شوره های موجود در کانال گوش خارجی.
روش نمونه برداری:
نمونه برداری توسط پزشک متخصص گوش و حلق و بینی و با استفاده از اسپیکولوم مخصوص گوش و یا با میله فلزی به نام رینگ صورت می گیرد. در صورتیکه در مجرای گوش ترشح و چرک وجود داشته باشد برداشت نمونه به وسیله سواب استریل انجام می گیرد و اگر حاوی پوسته باشد پوسته های اطراف محل ضایعه را با چاقوی استریل تراشیده در یک پلیت جمع آوری می کنند.
تشخیص آزمایشگاهی
1-آزمایش مستقیم: ترشح ، چرک و پوسته های جمع آوری شده را روی لام قرار داده و برای شفاف شدن آنها 1-2 قطره پتاس 10% به آن اضافه نموده و پس از حرارت دادن ، مورد مطالعه میکروسکوپی قرار می دهیم. همچنین از نمونه های مذکور می توان گسترش تهیه نموده با روشهای گرم ،گیمسا یا بلودومتیلن آن را رنگ آمیزی و مورد مطالعه میکروسکوپی قرار می دهیم. در بررسی میکروسکوپی اسپور ، گاهی کونیدیوفور ، وزیکول و استریگما با زنجیره های کوتاه مشاهده می شوند.قارچ های بیماریزا اگر عامل بیماری باشند به صورت میسیلیومهای منشعب همراه یا بدون تیغه میانی دیده می شوند.در اتومایکوزیس آزمایش مستقیم ارزش بیشتری از کشت دارد.
2-کشت:
نمونه های حاصله را در محیط سابرودکستروزآگار یا محیط حاوی کلرامفنیکل و محیط بلاد کشت می دهیم.محیط های سابرو در حرارت 25 درجه و بلاد در دمای 37درجه به مدت 2 هفته باید نگهداری شوند محیط سابرو جهت رشد عناصر قارچی و محیط بلادآگار برای رشد عناصر میکروبی بکار می رود.
3-تشخیص افتراقی:
اتومایکوزیس را باید از درماتیت استرپتوکوکی گوش، درماتیت سبورئیک گوش، زرد زخم ، درماتیت تماسی و عفونتهای آلرژیک تشخیص داد.
اتومایکوزیس با توجه به علایم بالینی و بررسی میکروسکوپی به آسانی قابل تشخیص است.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده