خانه > آزمایشگاهی > تكثير ويروس ها

تكثير ويروس ها

ووووووووووووووووووو

ويروس ها تنها در داخل سلول هاي زنده تكثير مي يابندو در واقع سلول هاي ميزبان به منزله تامين كننده انرژي،و مولكول هاي اوليه(جهت سنتز پروتئين ها و اسيد نوكلئيك ويروسي)عمل مي كنند.ويروس ها حامل اطلاعات ژنتيكي جهت به كارگيري موارد فوق مي باشند.
با اينكه روندهاي تكثيري در ويروس هاي مختلف متفاوت اند ولي مراحل ذيل به عنوان يك طرح عمومي مورد بررسي قرار مي گيرند:
1-جذب يا اتصال(Adsorption or attachment)
اولين مرحله در عفونت ويروسي،اتصال ويروس به سطح سلول ميزبان مي باشد.به نظر مي رسد كه اين عمل به واسطه فعل و انفعالات بين پروتئينهاي ويروسي با گيرنده هاي اختصاصي در سطح سلول ميزبان انجام مي گيرد اين گيرنده داراي ساختمان ويژه و متفاوتي هستند.ه عنوان نمونه برخي از اين گيرنده ها مثل گيرنده مربوط به پيكورنا ويروس ها پروتئين بوده و برخي گيرنده مربوط به پاراميكسوويروس ها از جنس گليكوپروتئين مي باشند.
وجود يا عدم گيرنده ويروسي بر روي سلولها شاخص مهمي در زمينه تروپيسم(Tropism) و بيماريزايي ويروس ها بشمار مي رود.به عنوان مثال ويروس هاي پوليو،تنها قادر به اتصال بر روي سلول هاي سيستم عصبي مركزي(CNS) و سلولهاي روده اي ميزبان مي باشد.
زوائد خاري شكل موجود بر روي سطح ويروس هاي واجد پوشش مثل پاراميسو و توگا نقش اساسي را در روند اتصال اين ويروس ها بازي مي كنند.جنس اين زوائد از گليكو پروتئين بوده و به انها VAP(Virtal attachment protein) نيز مي گويند.مانند نورامينداز و هم اگلوتينين
در ويروس هايي مانند پيكورنا كه فاقد پوشش و پروتئين هاي رشته اي فوق الذكر هستند،وروود ويريون به واسطه برخورد تركيبات و پلي مرهاي سطحي نوكلئوكپسيد ويروسي با گيرنده سلول ميزبان صورت مي پذيرد.در برخي از ويروس ها نيز مكانيسم دقيق جذب هنوز روشن نشده است.
نفوذ و برهنه شدن(penetration & uncoating)
مكانيسمي كه طي ان ويريون پس از اتصال به غشاء سلول ميزبان وارد ان مي گردد،نفوذ ناميده مي شود.نحوه اين مكانيسم بستگي به نوع ويروس دارد.بعضي ويروس ها(فاقد پوشش) با واسطه فاگوسيتوز و بعضي هم مستقيما وارد سلول مي شوند و نوكلئيك اسيد خود را ازاد مكنند.
ويروس هاي داراي پوششبا اتصال به غشاء و يكي كردن غشاء و بعضي هم با اتصال به غشاء و كشيده شدن توسط واكوئل نفوذ مي كنند.
مرحله نهفتگي(Eclips) پس از مرحله برهنه شدن تا مدتي اثري از ويروس در سلول ميزبان ديده نمي شود.اين مرحله كه بستگي به نوع ويروس و سلول ميزبان بين 12 تا 24 ساعت طول مي كشد مرحله نهفتگي ناميده مي شود.
سنتز اجزاء ويروس
در طي اين مرحله همانند سازي ژنوم ويروسي و سنتز پروتئينها و اجزاء ويروسي مورد نياز جهت ايجاد ويروس هاي بالغ صورت مي گيرد.و داراي سه دوره متوالي به نامهاي مرحله اوليه پرتئين (Early protein) مرحله مياني پروتئين(Middle protein)و مرحله اخر پروتئين(late protein) مي باشد.
در طي اين مراحل:اختلالات در عمل سلول بوسيله مهار سنتز پروتئين سلول و Mrna سلول ميزبان،شروع سنتز پروتئين هاي ويروسي