خانه > آزمایشگاهی > سودوموناس آئروژینوزا

سودوموناس آئروژینوزا

 

images
سودوموناس آئروژینوزا به طور وسیع از نمونه های بالینی جدا می شود. عفونت های ناشی از سودوموناس آئروژینوزا بیشتر در بیماران مبتلا به زخم های سوختگی ، سیستیک فیبروزیس، لوسمی حاد، گیرندگان پیوند و معتادان دیده می شود. این باکتری عامل ایجاد عفونت های دستگاه ادراری ، دستگاه تنفسی تحتانی، کراتیت، اندوکاردیت ، مننژیت، آبسه های مغز، سپتی سمی، عفونت های گوش نیز می باشد.
تشخیص آزمایشگاهی سودوموناس آئروژینوزا:
نمونه های مختلفی جهت تشخیص آزمایشگاهی (شامل ترشحات ،زخم، تنفسی، ادرار و…) به آزمایشگاه میکروب شناسی ارسال می گردند.نمونه ها را می توتن روی محیط های کشت روتین مانند بلاد آگار و مکانکی کشت داد. تشخیص سریع سودوموناس آئروژینوزا با مشاهده شکل کلنی، پیگمان تولید شده و بوی کلنی و اکسیداز مثبت بودن آنها امکان پذیر است.
تستهای کلیدی:
باسیل گرم منفی
اکسیداز مثبت
نوع و شکل کلنی:
روی بلاد آگار: کلنی درشت و موکوئید،
دارای همولیز بتا،
پیگمان آبی-سبز یا قهوه ای روی مکانکی: کلنی لاکتوز منفی با پیگمان سبز و رنگ
بوی کلنی: شبیه بوی انگور رشد در دمای ۴۲ درجه: مثبت
اورنیتین دکربوکسیلاز :منفی ،
لیزین دکربوکسیلاز : منفی
آرژنین دهیدرولاز : مثبت
سیترات : مثبت
محدودیتهای تشخیص:
بعضی از سویه های آئروموناس به دلیل اکسیداز مثبت بودن ممکن است با سودوموناس آئروژینوزا اشتباه شوند.بعضی از سویه های بورخولدریا سپاسیا که از بیماران مبتلا به سیستیک فیبروزیس جدا می شوند ممکن است نمای مرفولوژیک مشابهی با سودوموناس آئروژینوزا داشته باشند.

منبع : olumz.blogfa.com