خانه > آزمایشگاهی > فئوکروموسیتوما

فئوکروموسیتوما

7

تومور خوش خیم یا بدخیم سلول های کرومافین در سیستم عصبی یا آدرنال مدولا است، و در آن تولید کاتکولامین ها یا متابولیت آنها افزایش می یابد. احتمال بروز آن در جمعیت عمومی حدود 2/0%است و در حدود 70% موارد فقط پس از مرگ توسط بیوپسی تشخیص داده می شوند. معمولا تا وقتی که غلظت نوراپی نفرین و اپی نفرین به اندازه کافی افزایش یابد و سبب سندرم حاد افزایش فشار خون شود تشخیص داده نمی شود.علائم بالینی آن حمله هیپرتانسیون، سردرد، تعرق ، تپش قلب، کاهش وزن و اضطراب رخ می دهد.
بیماری در هر سنی رخ می دهدولی در دهه چهارم و پنجم بیشتر رخ می دهد.در بالغین در 90% موارد تومور خوش خیم است، ولی در اطفال بیشتر بدخیم و دو طرفه است. در 10% موارد تومور در ادرنال مدولا ، در 10% موارد تومور دو طرفه ، و در 10% موارد فامیلی (مادرزادی) و بدخیم است.نوع فامیلی فئوکروموسیتوما را نئوپلازی چندگانه آندوکرین
( multiple endocrine neoplasia ) یا (MEN) نیز می نامند، زیرا سایر غدد پاراتیرئید، تیروئید، و هیپوفیز قدامی نیز گرفتار می شوند. بیماری کشنده است ولی توسط جراحی قابل درمان است.
اندازه گیری کاتکولامین ها یا متابولیت های آنها در خون و در ادرار برای تایید بیماری مفید است.اصولا یک اندازه گیری منفرد به ویژه در خون غیر قابل اعتماد است، زیرا کاتکولامین ها به صورت لحظه ای ( پس از تحریک ) ترشح می شوند، نیمه عمر آنها در پلاسما بسیار کم است و ترشح آنها تحت تاثیر استرس ، بیماری ها، داروها و ریتم شبانه روزی است. اندازه گیری متانفرین در ادرار 24 ساعته حساسترین تست برای تشخیص فئوکروموسیتوما است. ولی بهتر است VMA و کاتکولامین های آزاد نیز در ادرار اندازه گیری شوند.