لیستریا مونوسیتوژنز

لیستریا مونوسیتوژنز باکتری غیر اسپورزا،یک انگل اختیاری داخل سلولی،باسیل گرم مثبت و بی هوازی اختیاری فلاژله و تحرک دارد به طوری که در محیط ژلوز نیمه جامد ، حرکت چتری ویژه ای را از خود نشان می دهد.
لیستریا مونوسیتوژن را از خاک، غذای حیوانات، آب، مدفوع، گوشت و فرآورده های آن، شیر و لبنیات و سبزیجات جدا نموده اند.

بیماریزایی
لیستریا منوسیتوژنز عامل بیماری لیستریوز است که از بیماری های مشترک وحیوان می باشد. در بزرگسالان غیر باردار، مننژیت اولیه، انسفالیت ، یا سپتی سمی ایجاد می کند . بیماران مسن تر یا افرادی که مستعد هستند و ایمنی سلولی آن ها پایین است، مانند گیرندگان پیوند اعضاء، مبتلایان به لنفوم و ایدز افرادی هستند که مشخصاً مستعد بیماری هستند .
تمایل لیستریا مونوسیتوژنز به سیستم عصبی مرکزی منجر به بیماری حاد می شود که معمولاً میزان کشندگی آن بالاست بنحوی که در موارد اپیدمیک عفونت مواد غذایی میزان مرگ و میر ۴۰-۳۰ درصد و در افراد مستعد تا ۷۵ درصد هم گزارش شده است . و در بین افرادی که از بیماری بهبود یافته اند، علایم نورولوژیک باقی می گذارد .
بارداری خطر ابتلا به لیستریوز را افزایش می دهد . لیستریا مونوسیتوژنز در زنان باردار معمولاً باعث بیماری باکتریمی مشابه آنفولانزا می شود که اگر درمان نشود، می تواند به التهاب جفت و یا پرده آمنیوتیک و عفونت جنین و در نهایت سقط، به دنیا آمدن نوزاد مرده و یا تولد زودهنگام منجر شود، چرا که این باکتری قادر به عبور از جفت است در عفونت لیستریوزیس در زنان باردار معمولا هیچ علامت مشخصی وجود ندارد یا فقط سابقه‌ای از بیماری شبه آنفولانزا و خود محدود شونده در مدت سه ماهه آخر بارداری وجود دارد.
اما علایمی همچون تیره شدن مایع آمنیوتیک، دردکمر، تب و لرز، زایمان زودرس و التهاب کلیه و لگن می‌تواند از نشانه‌های لیستریازیس باشد. بیش از ۹۵ درصد موراد جدا شده از موراد تک گیر و همه گیر لیستریوز انسانی به سروتیپ های ۱٫۲a ، ۱٫۲b، ۱٫۲c و ۴b اختصاص دارد

انتقال بیماریی
مهمترین روش انتقال این باکتری از راه مواد غذایی می باشد . از سال ۱۹۸۰ موارد زیادی از درگیری با این باکتری به صورت اپیدمی یا موارد تک گیر بر اثر مصرف غذای آلوده گزارش شده است [۸، ۱۴، ۱۵، ۱۰،۹، ۱۸ ]. از آنجاییکه این باکتری در همه جا یافت می شود، باید با کنترل بیشتر چرخه تولید و توزیع مواد غذایی تلاش خود را برای پیشگیری از این عفونت افزایش دهیم.
پتانسیل بالای خطر آلودگی محصولات گوشتی و شیر خام و پاستوریزه و فرآورده های شیر با این باکتری در مطالعات بسیاری از کشورهای مختلف نشان داده شده است .
وضعیت واقعی لیستریا مونوسیتوژنز در ایران ناشناخته است و اطلاعات کمی از حضور لیستریا مونوسیتوژنز در محصولات غذایی که در ایران مصرف میشود در دسترس است. عادت های غذا خوردن ایرانیان نیز با الگوی کشورهای غربی متفاوت است . بجز برخی از غذاهای غربی غذاهای مصرفی در ایران به صورت محلی تولید می شود و به شکل غذاهای سنتی این کشور مصرف می شود

تشخیص
از روش غنی سازی در سرما یا کشت سرد استفاده می شود.
دمای اپتیمم رشد آن ۳۷ درجه است اما در دماهای پایینتر نظیر ۴ درجه و یا کمتر از آن رشد میکنند.روی محیط ساده NAرشد میکنند در محیط کلنی های کوچک به اندازه ۱ میلیمتر محدب کاملا صاف و مدور شبیه قطره آب ایجاد میشود.وقتی در مقابل نور بررسی میشوند ابی تا سبز دیده میشوند
تست بایل اسکلین آن مثبت است (تغییر رنگ محیط از شیری رنگ به سیاه)
تست MR ،VP مثبت (تغییر رنگ از زرد به قرمز)
تست حرکت در دمای ۳۷ درجه حرکت – ودر دمای ۲۵ درجه حرکت +

درمان و پیشگیری
پنی سیلین ،انتی بیوتیک انتخابی برای درمان است. برای پیشگیری بایستی منابع آلوده حیوانی نابود شده و از تماس با حیوانات آلوده پرهیز شود.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده