ویروس اوریون

اوریون

ویروس اوریون
این ویروس یکی از عضای تیپیک پارامیکسوویروسها بوده و در نتیجه دارای همه صفات اختصاصی این ویروسهاست.این ویروس ها مولد نوعی بیماری مسری به نام اوریون یا اپیدمیک پاراتیت می باشد.
بیماریزایی و علائم بالینی:
ویروس به واسطه ترشحات و ذرات آلوده از طریق دهان و بینی وارد بدن میزان میگردد. دو تئوری در ارتباط با نحوه بیماریزایی ویروس اوریون پیشنهاد شده است.در تئوری اول ، معتقدند که پس از ورود به دهان میزبان ، ویروس از طریق مجرای بزاقی مربوط به غده پاروتیروئید به سوی غده بناگوشی رفته وتکثیر اولیه خود را در این محل انجام می دهد.به دنبال این موضوع ویروس به جریان خون راه یافته و در ارگانهائی چون بیضه ها،تخمدانها،پانکراس،تیروئید و مغز مستقر می شود. در تئوری دوم معتقدند که تکثیر اولیه ویروس در اپیتلیوم سطحی دستگاه تنفسی صورت گرفته و سپس وارد گردش خون می شود و در متعاقب آن در سایر ارگانها مستقر می گردد.
دوره کمون یبماری به طور معمول 18 تا 21 روز بوده و علائم اولیه بیماری شامل احساس کسالت و بی اشتهائی و به دنبال آن تورم سریع غده پاراتیروئیدو نیز سایر سایر غدد بزاقی می باشد.تورم غدد بزاقی همراه با درد بوده، مخصوصا در هنگام چشیدن مواد اسیدی( مثل آبلیمو،سرکه و غیره..) بسیار شدیدتر می گردد.التهاب بیضه و التهاب تخمدان در مردان و زنان بالغ،ممکن است رخ دهد. در 20% مردان بالغ بالای 13 سال که مبتلا به اوریون می گردند،التهاب بیضه عارض می گردد. این التهاب اغلب یکطرفه بوده و معمولا باعث عقیمی فرد نمی گردد. مگر در موارد شدید که هر دو بیضه فرد مبتلا گردد. به علت عدم خاصیت ارتجاعی در پوشش آلبوژنه بیضه ،این پوشش از تورم بیضه ملتهب جلوگیری کرده و موجب آرتروفی شدن بیضه و درد شدید می گردد اما این موضوع در تخمدان ملتهب( به علت عدم وجود مانعی جهت جلوگیری از تورم تخمدان ) صادق نمی باشد. مننگوآنسفالیت نیز در 1 تا 3 درصد موارد رخ می دهد. معمولا در صورت بروز ، این عارضه 5 تا 7 روز بعد از التهاب غدد بزاقی ظاهر می گردد.
اپیدمیولوژی
اصولا اوریون بیماری مسری است که در ستاسر دنیا و در طول سال به صورت اندمیک بروز می کند و شیوع بیماریدر مناطق پرجمعیت بیشتر یوده و بیماری بیشتر در بچه های بین 5 تا 15 ساله شایع است.به طور کلی مخزن بیماری تنها انسان بوده و ویروس از راههای مختلف از جمله تماس مستقیم،قطرات موجود در هوا و مواد آلوده به بزاق بیماران و نیز احتمالا ادرار می یابد.
تشخیص آزمایشگاهی
تشخیص این ویروس در نمونه هایی از قبیل سرم، بزاق و مایع مغزی نخاعی توسط تست های سرولوژیکی همچون تست HI تست IF,ELISA و RIA صورت می گیرد.به علاوه اوریون در کشت های سلولی جنین تخم مرغ، HeLa و بافت کلیه میمون رشد کرده و ایجاد سلول های چند هسته ای غولی شکل می کند.تشخیص اختصتصی IgM اختصتصی ویروس اوریون به روش الیزا یا افزایش تیتر آنتی بادی اوریون به میزان چهار برابر توسط روشهای HI یا الیزا در تشخیص عفونتهای ویروسی اوریون حائز اهمیت می باشد.
تست پوستی
تست حساسیت پوستی به ویروس اوریون موجود است. برای انجام این تست مقدار معینی از آنتی ژن اوریون را به صورت زیرجلدی تزریق می گردد و پش از 14 تا 48 ساعت نتیجه را بررسی می می کنیم ، در صورتی که واکنش آماسی و تورم با قطری حداقل به میزان 15mm در موضع تزریق مشاهده شود ،تست مثبت خواهد بود. البته این تست به علت احتمال بروز پاسخ کاذب ملاک مهمی به شمار نمی رود.
پیشگیری و درمان
اصولا در صورت ابتلا به اوریون ، پس از بهبودی ایمنی همیشگی در فرد حاصل می گردد. علاوه بر این جهت پیشگیری از این بیماری واکسنی از نوع زنده ضعیف شده موجود می باشد

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده