خانه > آزمایشگاهی > پتاسيم خون

پتاسيم خون

پتا

ميزان طبيعي پتاسيم در سرم 14-21.5 ميلي گرم درصد (معادل 3.5-5.5 ميلي اكي والان در ليتر) مي باشد و با توجه به اينكه غلظت پتاسيم در داخل گلبول هاي قرمز به مراتب بيشتر از پلاسما مي باشد،در هنگام نمونه برداري خون بايد دقت نمود تا هيچگونه هموليز رخ ندهد،در غير اين صورت ليز مقداري گلبول قرمز باعث ازاد شدن پتاسيم داخلي سلولي در پلاسما مي گردد.

افزايش غلظت پتاسيم خون:
ضايعات بافت ها باعث افزايش قابليت نفوذ غشاء سلولي و خروج پتاسيم داخل سلولي مي شود،در صورتي كه كليه ها قادر به دفع پتاسيم اضافي نباشند غلظت پتاسيم در سرم افزايش مي يابد.
در اثر اختلالات گوارشي و اسهال هاي شديد كه باعث دفع زياد پتاسيم مي گردند از ميزان پتاسيم داخلي سلولي كاسته شده و سديم جانشين ان مي گردد،در چنين حالتي غلظت پتاسيم سرم متغير و ممكن است طبيعي بوده و يا از حد طبيعي كمتر و يا حتي بيشتر باشد زيرا در چنين موردي غلظت پتاسيم سرم با ميزان دفع اب،سديم و كلر و همچنين با قدرت جبراني كليه ها بستگي دارد.
در مراحل پيشرفته ديابت قندي،استحاله سلولي و مصرف پروتئين هاي سلولي به منظور توليد انرژي باعث كم شدن داخل سلولي و زياد شدن غلظت پتاسيم در سرم مي گردد.در چنين مواردي دفع زياد اب و يون هاي قليائي توسط ادرار نيز باعث دزهيدراسيون و تشديد افزايش پتاسيم سرم مي شود.
نارسائي غدد فوق كليوي و فقدان هورمون هاي كورتيكواستروئيدي باعث كاهش يافتن دفع ادراري پتاسيم و افزايش غلظت ان در مايعات داخل و خارج سلولي مي گردد.

كاهش غلظت پتاسيم خون:
كمبود پتاسيم در بدن چه به علت اختلالات و كاهش يافتن جذب روده اي و چه به علت افزايش دفع ان ممكن است باعث كم شدن غلظت ان در سرم گردد.
تزريق زياد سرم گلوكوزه و نمكي(بدون پتاسيم) نيز باعث افزايش دفع ادراري پتاسيم و كم شدن غلظت ان در سرم مي گردد.
زخم هاي معده و روده اي و استفراغ هاي مداوم با كاهش غلظت پتاسيم در سرم و الكالوز همراه مي باشد.
در اسيدوز ديابتي و نيز در اسهال هاي مداوم با اينكه مقدار پتاسيم داخل سلولي كم مي شود،دزهيدراتاسيون شديد مانع كاهش نمايان غلظت ان در سرم مي گردد.
پر كاري غدد فوق كليوي و به خصوص افزايش ترشح الدوسترون و نيز تجويز هورمون هاي كورتيكواستروئيدي و ACTH باعث افزايش دفع ادراري پتاسيم گرديده سديم جانشين پتاسيم داخل سلولي مي گردد و غلظت پتاسيم در سرم كاهش مي يابد.