معماری

آزمایش میکروآلبومینوری

  • درمیکروآلبومینوری دفع غیرطبیعی آلبومین از ادرار پایین‏تر از حدی است که بوسیله معرف‌های نواری مشخص گردد. دفع طبیعی آلبومین ادرار، بیش از 30mg در روز نمی‏باشد.
  • ارزیابی بیماران دیابتی از نظر میکروآلبومین مهم می‌باشد زیرا دراین افراد وجود میکروآلبومینوری همراه با افزایش خطر ابتلا به بیماری های قلبی- عروقی است
  • میکروآلبومینوری اولین علامت نفروپاتی دیابتی است و تا 50‏% از بیماران دیابتی که میکروآلبومینوری دارند، در خلال 10-5 سال دچار نفروپاتی می‌شوند.
  • انجمن دیابت آمریکا و بنیاد ملی کلیه پیشنهاد نموده‏اند که غربالگری میکروآلبومینوری باید بلافاصله پس از تشخیص دیابت نوع دوم انجام شود و برای بیماران مبتلا به دیابت نوع یک، غربالگری باید پنج سال بعد از تشخیص انجام گیرد. غربالگری سالیانه در تمامی بیماران مبتلا به دیابت توصیه شده است.
  • استاندارد طلایی برای تعیین میکروآلومینوری، جمع‏آوری ادرار 24 ساعته است که البته کاری پر زحمت می‏باشد، بنابراین اکثریت پزشکان استفاده از ادرار راندوم (که ترجیحاً نمونه مربوط به اول صبح باشد) را برای غربالگری ترجیح می‏دهند.
  • آزمایش متداول برای میکروآلبومینوری، تعیین نسبت آلبومین به کراتینین (ACR) است که درآن آلبومین بر حسب mg و کراتینین برحسب gr گزارش می‏شود. این تست را می‏توان بر روی نمونه ادرار راندوم نیز انجام داد و نتایج بدست آمده با نتایج حاصل از انجام آزمایش بر روی ادرار 24 ساعته منطبق است.
  • به علت این‏که عوامل مختلفی می‏توانند باعث افزایش دفع آلبومین در ادرار شوند لذا نتایج غیرطبیعی را باید مجدداً تکرار نمود. این عوامل شامل ورزش در طی 24 ساعت قبل از انجام آزمایش، تب، نارسایی قلبی و عفونت مجاری ادراری می‏باشند.
  • تا زمانی ‏که بیمار در مدت 6-3 ماه، دو تا سه نتیجه غیرطبیعی نداشته باشد نمی‏توان او را به عنوان مبتلا به‏ میکروآلبومینوری در نظر گرفت.
تمایز میکرو آلبومینوری از نفروپاتی آشکار با استفاده از آزمایشات دفع پروتئین ادراری
     آزمايش    

          

وضعیت

آزمایش پروتئین با معرف نواری پروتئین 24 ساعته آلبومین 24 ساعته نسبت آلبومین به کراتینین در نمونه راندوم
طبیعی <150mg <30mg <30μgAlb/mg cr
میکروآلبومینوری 150-500mg 30-300mg 0-300μgAlb/mg cr
نفروپاتی آشکار + ≥500mg ≥300mg ≥300μgAlb/mg cr