معماری
ازمایش

آزمایش anti ttg

تست آنتی بادی ضد ترانس گلوتامیناز (Anti- Tissue Transglutaminase ) یا Anti- TTG
بیماری سلیاک (یا اسپروی غیر گرمسیری یا عدم تحمل گلوتن) یک نوع انتروپاتی است که به علت یک تغییر مخاطی در روده کوچک به دلیل وجود گلوتن ایجاد می شود. بیماری سلیاک یک بیماری خود ایمن است که در افراد مستعد به صورت اسهال مزمن و حساسیت به گلوتن (ترکیبی از پروتئین های مختلف در گندم، جو و دیگر غلات) بروز می کند.

 گلیادین پس از جذب، در دیواره روده توسط آنزیم ترانس گلوتامیناز بافتی متابولیزه می شود. در این روند ریشه های گلوتامین جای خود را به ریشه های گلوتامیک اسید می دهند. در افراد با استعداد ژنتیک خاص قطعات تغییر یافته گلیادین به ملکولهای سطحی سلول های عرضه کننده آنتی ژن مانند HLA DQ2(8) متصل شده به لنفوسیت های T عرضه می شوند، یک واکنش ایمنی وسیع به راه می افتد و آسیب بافتی بویژه در رودهmکوچک ایجاد می شود. اجزاء این واکنش ایمنی آنتی بادی هایی علیه اندومیزیوم و آنزیم ترانس گلوتامیناز بافتی (tTG) و گلیادین های تغییر یافته هستند.

در بیماری سلیاک کلاسیک، بیمار مبتلا به اسهال، کاهش وزن و کمبود مواد مغذی و کم خونی می باشد. درفرم های خفیف تر بیماری، علایم خفیف تر هستند و محدود به درد های شکمی، نفخ، خستگی، کم خونی و پوکی استخوان می باشد. سلیاک در بچه ها موجب عدم رشد، کوتاهی قد و تاخیر بلوغ می گردد.
ده درصد از بیماران مبتلا به بیماری سلیاک، همچنین از بیماری تاول زای پوستی بنام درماتیت هرپتیفورم نیز رنج می برند. در درازمدت خطر ملانوم پوستی و لنفوم روده در بالغین افزایش می یابد. بیماری سلیاک در 5%
از موارد سقط مکرر در سه ماهه اول بارداری مقصر شناخته شده است.

در حدود 1% جمعیت این بیماری مبتلا هستند و این بیماری معمولاً همراه سایر بیماری های خود ایمن مثل دیابت، بیماری خود ایمن تیروئید و پسوریازیس مشاهده می شود. در حدود 2 تا 5 درصد از بیماران ممکن است کمبود IgA نیز داشته باشند. در این بیماران آنتی بادی IgG ضد ترانس گلوتامیناز بافتی یا ضد گلیادین اندازه گیری می شود. تشخیص قطعی بیماری با بیوپسی روده کوچک می باشد.
بیماری سلیاک ارتباط قوی ژنتیکی با HLA-DQ2 و HLA- DQ8 دارد. در صورت منفی بودن هر دو HLA تقریباً می شود بیماری را رد کرد. اندازه گیری آنتی بادی ضد ترانس گلوتامیناز بافتی (Anti-tTG) و آنتی اندومیزیوم (Anti-endomysium) حدود 100% حساسیت و اختصاصیت در بیماری سلیاک دارد. سطح آنتی بادیها معمولاً با تغییرات مخاطی همبستگی دارد و بنابراین حساسیت تست در اوایل بیماری کمتر است. در نتیجه، در صورت منفی شدن تست در افراد مشکوک، تکرار تست اهمیت می یابد. آنتی بادیها در اثر رژیم بدون گلوتن ناپدید می شوند.

پاسخ دهید