معماری

آزمایش PH ادرار

PH ادرار نشانگر میزان اسیدیته ادرار است. به‏طور طبیعی PH ادرار با توجه به تعادل اسید- باز بدن متغیر می‏باشد و معمولاً محدوده‏ی آن بین ۵/۴ و ۸ می‏باشد.

  • ادرار قلیایی

اگر نمونه‏ی ادرار در محیط اتاق قرار داده شود PHآن افزایش خواهد یافت که به علت تشکیل آمونیاک حاصل از تجزیه اوره توسط باکتری‏ها است. به همین علت نباید در انجام آزمایش ادرار تأخیر نمود و اگر انجام آن امکان‏پذیر نباشد، نمونه را باید داخل یخچال قرار داد.

کسانی‏که رژیم غذایی گیاهی و سبزیجات دارند، معمولاً ادرار قلیایی دارند.

داروهایی که باعث قلیایی شدن ادرار می‏شوند شامل استازولامید، تیازیدها و نمک‏های بیکربنات، سیترات و استات می‏باشند.

در بیماران مبتلا به عفونت ادراری، ادرار قلیایی با PH بالاتر از ۷ می‌تواند بیانگر عفونت با باکتری‏های تولید کننده اوره‏آز نظیر پروتئوس باشد.

اختلالات اسید- باز که همراه با ادرار قلیایی می‏باشند، شامل آلکالوز متابولیک و اسیدوز توبولار کلیوی می‏باشند (توجه داشته باشید که در مورد اسیدوز توبولار کلیوی ایجاد ادرار قلیایی یک پاسخ غیرمناسب از طرف بدن است ). جدول زیر را مشاهده کنید:

PH ادرار در بیماران مبتلا به اسیدوز متابولیک·        پاسخ مناسب PH کمتر از ۵ ادرار است.

·        PH بالاتر از ۵-۵٫۳ مؤید اسیدوز توبولار کلیوی (RTA) می‏باشد.

توجه: به‏منظور استفاده از PH ادرار جهت تشخیص RTA، نمونه ادرار باید استریل باشد (زیرا عفونت مجاری ادراری با ارگانیسم‏های تجزیه‏ کننده اوره، باعث افزایش PH ادرار خواهد شد). کاهش حجم مایعات بدن می‏تواند در اسیدی شدن ادرار ایجاد اختلال نماید. اگر سطح سدیم ادرار کمتر از ۲۵mEq/L باشد، تفسیر صحیح PH ادرار مقدور نخواهد بود

  • ادرار اسیدی

اسیدوز متابولیک به‏طور معمول با ادرار اسیدی همراه است. البته اسیدوز توبولار کلیوی همانطور‏که در جدول بالا شرح داده شد، از این قاعده مستثنی می‏باشد. داروهایی که باعث اسیدی شدن ادرار می‏شوند، شامل کلرید آمونیم و دوزهای بالا اسیدآسکوربیک می‏باشند.

غذاهایی که ممکن است باعث اسیدی شدن ادرار شوند، شامل برگه آلو، آلو و قره قاط می‏باشند.

  • سنگ‏های اسیداوریکی در ادرار اسیدی وجود دارند.