معماری

آزمایش T3

در پرکاری تیروئید معمولاً سطح T4 و T3 بالا می رود، اما در یک زیر مجموعه کوچکی از بیماران مبتلا به پرکاری تیروئید تنها سطح T3 بالا (مسمومیت T3) است. در کم کاری تیروئید، T4 و T3 کاهش یافته است. سطح سرمی T3 غالباً در بیماران یوتیروئید (euthyroid) کاهش یافته است. افزایش سطح T3  بیشتر از 3.2 nmol/L در بزرگسالان و بیشتر از 3.7 nmol/L در کودکان نشان دهنده پرکاری تیروئید و یا افزایش پروتئین های متصل شونده به هورمون تیروئید است. سطح غیر طبیعی (بالا و یا پایین) از پروتئین های متصل شونده به هورمون تیروئید (عمدتاً آلبومین و گلوبولین متصل شونده به تیروئید) ممکن است منجر به غیر طبیعی شدن غلظت T3 در بیماران یوتیروئید گردد.

نام اختصاری:  T3

سایر نام ها: تری یدوتیرونین، Total T3

بخش مورد انجام: آنالیز هورمون

نوع نمونه قابل اندازه گیری: سرم

حجم نمونه مورد نیاز: 0.6 ml

شرایط نمونه گیری:

  1. نيازي به ناشتايي نمي باشد.
  2. بیمار با تأیید پزشک باید هر گونه داروی مؤثر بر نتایج آزمون را قبل از نمونه گیری قطع نماید.

ملاحظات نمونه گیری:

  1. سابقه و مصرف دارويي بيمار را بررسي نمائيد.
  2.  مصرف اخیر هرگونه داروي مرتبط با تست را سوأل نموده و روي برگه بيمار ثبت نمائيد.
  3. سن مراجعه کننده حائز اهمیت بوده و آن را در برگه آزمایش درج کنید.

موارد عدم پذیرش نمونه: نمونه شدیداً همولیز مورد قبول نمی باشد.

شرایط نگهداری:

  1. سرم میبایست در ظرف 48 ساعت جدا گردد.
  2. نمونه به مدت 7 روز در c4 و 30 روز در c20- پایدار است.

 

کاربردهای بالیني :

  1. تشخيص هيپرتيروئيدي ( پرکاری تیروئید) بویژه در بیماران با TSH پایین و T4 طبیعی.
  2. ارزيابي درمان جايگزيني و سركوبگر تيروئيد.
  3. تشخيص توكسيكوز T3 ( T3 افزایش یافته همراه  با T4 طبیعی ).

روش مرجع: RIA

روش ارجح: کمی لومینوسانس، الکترو کمی لومینوسانس

سایر روشها: fluorescence polarization immunoassay (FPIP)، fluorometric immunoassay،

.ELISA

مقادیر طبیعی :

SI: nmol/L ng/dl سن
1.54 – 11.40 100 – 740 3- 1 روز       
1.62 – 3.77 105 – 245 11- 1 ماه
1.62 – 4.14 105 – 269 5- 1 سال
1.45 – 3.71 94 – 241 10- 6 سال
1.26 – 3.28 82 – 213 15- 11 سال
1.23 – 3.23 80 – 210 20- 16 سال
1.08 – 3.14 70 – 204 50- 20 سال
0.62 – 2.79 40 – 181 90- 50 سال

 

تفسیر:

افزایش سطح :

ü   هيپرتيروئيدي اوليه (بیماری گريوز، بیماری پلامر، آدنوم توكسيك تيروئيد). در این بیماریها با وجود تحریک نا کافیTSH، تولید  T3 افزایش می یابد.

ü     تيروئيديت حاد ( تيروئيد هاشيموتو)

ü     هيپرتيروئيدي مصنوعي؛ در افرادی که خودسرانه و بدون تجویز پزشک T3 مصرف می نمایند.

ü      استروما اواري؛ بافت نابجای تیروئید در تخمدان یا هر کجای دیگر بدن که موجب تولید T3 اضافی می گردد.

ü      افزايش TBG؛ در شرایطی مانند بارداري، هپاتيت، هيپرپروتئينمي مادرزادي، موجب افزایش T3 می گردد.

کاهش سطح :

  • ü هيپوتيروئيدي (مانند كرتينيسم- برداشت غده با عمل جراحي- ميكسدم). در این بیماریها با وجود تحریک کافی TSH، تولید T3 کاهش می یابد.
  • ü نارسايي هيپوفيز و نارسايي هيپوتالاموس
  • ü سوءتغذيه پروتئين
  • ü كاهش پروتئين در بدن ( مانند سندرم نفروتيك)
  • ü كمبود يد
  • ü بيماري هاي غير تيروئيدي ( نارسايي كليه، بيماري كوشينگ، جراحي، سيروز، سرطان پيشرفته)
  • ü بيماري هاي كبدي

عوامل مداخله گر:

  • تجویز اخیر رادیو ایزوتوپها در روش های رادیو ایمونو اسی (RIA) موجب نامعتبر شدن نتایج می گردد.
  • بارداری موجب افزایش سطح T3 می شود.
  • افراد در معرض تماس با حیوانات ممکن است دارای آنتی بادی ضد حیوانی (anti-animal antibodies) باشند. این آنتی بادیها (anti- T3 antibody) ممکن است در روشهای ایمونو اسی تداخل کرده و نتایج نا معتبر حاصل شود.

داروهای افزایش دهنده : استروژن، متادون، ضد بارداری خوراکی (ocp) و هروئين.

داروهای کاهش دهنده : استروئيد هاي آنابوليك، آندروژن ها، فني توئين، پروپرانولول، رزرنين، ساليسيلات ها (با دوز بالا) و  دگزامتازون.

توضیحات:

  • آزمون T3 غالباً برای تشخیص پر کاری تیروئید بکار می رود.
  • سنجش T3 براي تشخيص هيپوتيروئيدي چندان مفيد نمي باشد زيرا بيماري هاي غير تيروئيدي مي توانند با كاهش تبديل كبدي T4 به T3 ، از سطح T3 بكاهد.
  • T3 به عنوان شاخصی جهت غربالگری عمومی از جمعیت بدون ظن بالینی به پرکاری تیروئید، کارآمد نیست.
  • این آزمایش با آزمایش برداشت رزینی T3 (T3 uptake) تفاوت دارد.

پاسخ دهید