معماری

آکندروپلازی FGFR3 موتاسیون

 

آکندروپلازی (FGFR3) 2 موتاسیون

برای تشخیص آکندروپلازی

 

  • مرور اجمالی بر بیماری
  • آکندروپلازی از ناهنجاری‌های اسکلتی است که از ویژگی‌های آن کوتاهی قد، کوتاه شدن استخوان‌های بلند پروکسیمال، سر بزرگ با پیشانی برجسته، حرکت محدود آرنج و پاهای پرانتزی شکل می‌باشد.
  • اگرچه افراد مبتلا دارای هوش طبیعی بوده و اغلب طول عمر نرمال دارند، اما حدود 7 درصد احتمال خطر مرگ در نوزادان مبتلا وجود دارد که در اثر آپنه انسدادی است که به دلیل هیپوپلازی ضایعات نیمه میانی صورت و یا فشرده شدن ساقه مغز رخ می‌دهد. اندازه بزرگ سر همچنین خطر خونریزی درون جمجمه را در خلال زایمان طبیعی افزایش می‌دهد.
  • نوزادان، هیپوتونی خفیف تا متوسط و کشش بیش از حد زانوها و دیگر مفاصل را بروز می‌دهند.
  • بزرگسالان مبتلا که دارای تنگی علامت‌دار کانال نخاعی هستند، اغلب کمردرد را تجربه می‌کنند که ممکن است این درد به اندام‌های تحتانی نیز پیشروی کرده و عواقب ناتوان کننده‌ای در بر داشته باشد.
  • در حال حاضر هیچ درمان مؤثری برای تحریک رشد استخوان در بیماران مبتلا به آکندروپلازی وجود ندارد.

 

  • مطالعه شیوع بیماری

در سراسر جهان از هر 25 هزار نوزاد، یکی به این بیماری مبتلا می‌شود.

 

  • ژنتیک
  • توارث از نوع اتوزومال غالب با نفوذ ژنی 100% بوده و 80% موارد de novo هستند.
  • ژن رسپتور 3 فاکتور رشد فیبروبلاست (FGFR3) بر روی کروموزوم 4p 16.3. قرار گرفته است.
  • 2 موتاسیون 1138G>A و c.1138G>C، منجر به جایگزینی اسید آمینه گلایسین با آرژینین (G380R) می‌شوند که عامل بیش از 99% موارد تغییر شکل و ویژگی‌های کلاسیک آکندروپلازی هستند.
  • FGFR3 یک رسپتور گذرنده از غشای تیروزین کیناز را با دامنه خارج سلولی متصل شونده به لیگاند کد می‌کند که در کندروسیت‌های در حال استراحت یا در حال تکثیر بیان می‌شوند.
  • FGFR3 تنظیم کننده‌ای منفی برای رشد غضروفی استخوان می‌باشد. مسیر پیام‌دهی FGFR3 برای تمایز کندروسیت‌ها و تکثیر از طریق مسیرهای بیولوژیکی که مولکول‌های ارتقا دهنده رشد را به صورت منفی تنظیم می‌کنند، ضروری است. همچنین مسیر پیام‌دهی FGFR3، تکثیر و تمایز نهایی رشد کندروسیت‌های پلاکی و سنتز ماتریکس خارج سلولی را مهار می‌کند.

 

  • موارد درخواست آزمایش
  • تأیید تشخیص آکندروپلازی
  • تشخیص پیش از تولد در افرادی که در سنینی بیشتر از حد میانگین باردار شده و نتایج سونوگرافی آن‌ها وجود بیماری آکندروپلازی را پیشنهاد می‌کند.
  • تشخیص پیش از تولد در دوران بارداری برای زوج‌هایی که به این بیماری مبتلا بوده و می‌خواهند از عدم وراثت ترکیب مرگبار دو جهش در جنین اطمینان حاصل کنند.
  • تشخیص پیش از تولد در دوران بارداری برای زوج‌هایی که یکی از آن‌ها به این بیماری مبتلا بوده و می‌خواهند ابتلای جنین به آکندروپلازی را تعیین نموده و در خلال زایمان مراقبت‌های ویژه‌ای را برای وی اتخاذ کنند.

 

  • اطلاعات بیشتر در ارتباط با این آزمایش

برای بررسی جهش ویژه FGFR3 در افراد، یک کپی از گزارش آزمایشگاه که به صورت دقیق به موتاسیون‌های فامیلی پرداخته است، نیاز است. لطفاً رابطه اعضای خانواده را با فرد مورد آزمایش مشخص سازید.

 

  • تفسیر آزمایش
  • منفی: موتاسیون‌های 1138G>A و c.1138G>C ژن FGFR3، شناسایی نشده‌اند.
  • هتروزیگوت: شناسایی یک کپی از موتاسیون 1138G>A و یا یک کپی از موتاسیون c.1138G>C، تشخیصی برای آکندروپلازی است.
  • هموزیگوت یا هتروزیگوت مرکب: 2 کپی از موتاسیون‌های 1138G>A و c.1138G>C، یا یک موتاسیون c.1138G>A و یک موتاسیون c.1138G>C که در دوره پیش از تولد کشنده می‌باشد.

 

  • روش آزمایش
  • واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR) و بررسی فلئورسانت برای شناسایی موتاسیون‌های 1138G>A و c.1138G>C (G380R)
  • حساسیت و اختصاصیت بالینی آزمایش 99 درصد است.
  • حساسیت و اختصاصیت تحلیلی آزمایش 99 درصد است.

 

  • محدودیت‌ها
  • موتاسیون‌های ژن FGFR3به غیر از 1138G>A و c.1138G>C ارزیابی نمی‌شوند.
  • به علت موتاسیون‌های منطقه پرایمر، خطاهای تشخیصی نادری می‌تواند رخ دهد.

 

  • تست‌های مرتبط

2 موتاسیون (FGFR3) آکندروپلازی جنینی

 

  • رفرانس‌ها:

 

  1. Achondroplasia. http://www.genetests.org. (accessed on October 20, 2010).
  2. Laederich MB, Horton WA. Achondroplasia: pathogenesis and implications for future treatment. Curr Opin Pediatr 2010;22:516–23.
  3. Baujat G, et al. Achondroplasia. Best Pract Res Clin Rheumatol 2008;22(1):3–18.