معماری
آزمایش ptt

روش انجام آزمایش ptt (شرایط آزمایش،نحوه کار،کنترل کیفی)

انجام آزمایش APTT،روش انجام تست ptt،شرایط لازم برای آزمایش انعقادی

  • اصول آزمایش:

پلاسمای سیتراته با فعال‌کننده تماسی و محلول فسفولیپیدی در 37 درجه سانتی‌گراد با هم مخلوط می‌شوند. فاکتور تماسی فاکتور 11 و 12 را فعال می‌کند. فسفولیپید بستری را برای فعل‌وانفعال فاکتورهای انعقادی مهیا می‌کند. پس از انکوباسیون، میزان مشخصی از یون Ca به این مخلوط اضافه می‌شود و زمان لازم برای تشکیل لخته اندازه‌گیری می‌شود.

 

  • محلول‌های APTT:

محلول APTT مخلوطی از فعال‌کننده فاکتور تماسی و ترومبوپلاستین نسبی می‌باشد. فعال‌کننده می‌تواند کائولین، سلینیت، سیلیکات و VIII، IX، XI را داشته باشد.

برخی از محلول‌های APTT به لوپوس آنتی‌گوآکولان‌ها حساسند.

 

  • مراحل انجام PTT:

معرف APTT را با پلاسمای سیتراته به نسبت 1 به 1 مخلوط می‌کنیم و به مدت 3-1 دقیقه (بستگی به بروشور کیت) در 37 درجه سانتی‌گراد قرار می‌دهیم، سپس به این محلول یون Ca (به 37 درجه رسیده) اضافه می‌کنیم و زمان‌سنج را به کار می‌اندازیم. نتایج را برحسب ثانیه و با اعشار گزارش می‌کنیم.

 

نکات لازم در کنترل کیفی دستگاه آنالایزر انعقاد:

  • دستگاه با مکانیسم فتومتری باید دور از نور مستقیم قرار بگیرد و دستگاه‌هایی با مکانیسم الکترومغناطیسی باید دور از وسایلی مانند سانتریفیوژ قرار بگیرند. در دستگاه‌هایی با مکانیسم فتومتری نمی‌توان نمونه هیپرلیپیدی و هیپربیلیروبینی را انجام داد و این تست‌ها را باید با روش دستی انجام داد.
  • کرونومتر دستگاه را باید با کرونومتر کالیبره هرماه یک‌بار کنترل نمود (میزان تفاوت مشابه با سانتریفیوژ است).
  • دمای دستگاه را باید در صورت امکان به‌صورت روزانه و ماهانه با ترمومتر کالیبره چک کرد، تا 5/0درجه اختلاف دما (Cº1 NCCLS=) مجاز است.
  • دستگاه باید هر 6 ماه یک‌بار از نظر صحت عملکرد چک شود و به‌صورت سالانه توسط شرکت پشتیبان سرویس شود.
  • برای کنترل دستگاه کارهای زیر صورت می‌گیرد. باید روزانه کنترل نرمال و غیرنرمال با روش دستی نیز چک شود و با دستگاه مقایسه شود.
  1. باید در ابتدای کار روزانه و بعد از هر 40 تست از کنترل نرمال و غیرنرمال استفاده کرد که شرح آن به تفصیل قبلاً بیان شد.
  2. باید در صورت گذاشتن نمونه دوبل حداکثر 10% خطا (نظریه NCCLS) داشته باشیم که شرح آن به تفصیل قبلاً بیان شد.
  • باید اختلاف نتایج روزانه زیر 5% باشد یعنی CV روزانه کمتر از 5% باشد.
  1. بعضی از دستگاه‌ها دارای یک کارتریج الکتریکی برای کنترل تست‌های الکتریکی دستگاه می‌باشند.
  2. کاپ‌های دستگاه باید یک‌بار مصرف باشند و بعد از مصرف ضدعفونی شوند (مثل نمونه عفونی) و دفع گردند.

 

نکات:

  • جهت بیماران دارای هیپرلیپیدمی و هیپربیلی‌روبینمی استفاده از دستگاه‌های کوآگولومتر با مکانیسم فتومتری تداخل ایجاد می‌نماید، لذا باید آزمایش با روش دستی انجام شود.
  • درصورتی‌که در اثر تکرار یک تست به حالت دوبل نتایج بیشتر از 10% اختلاف داشت، علاوه بر بررسی مراحل کار باید تست به روش دستی انجام شود.
  • برای انجام تست انعقادی باید سانتریفیوژ، کوآگولومتر، سمپلر و سایر وسایل کالیبره باشند. پیپت و سمپلر مورداستفاده باید عدم صحت زیر 2% و عدم دقت کمتر از 5% داشته باشد.
  • راژنت‌ها باید دارای شرایط زیر باشند:
  1. در محلول ترومبوپلاستین برای PT هر چه ISI نزدیک‌تر به 1 باشد قدرت تشخیص مشکلات انعقادی بیشتر می‌شود و به عبارتی حساسیت بیشتر می‌شود، لذا برای خرید کیت اولویت با معرفی است که ISI پائین‌تری داشته باشد.
  2. راژنت PT و PTT پس از مخلوط شدن حداکثر 3-2 روز در یخچال قابل نگهداری است. تاریخ حل شدن بایستی روی شیشه ثبت شود.
  3. راژنت CaCl2 باید به‌اندازه کم ساخته شود و بعد از گرم شدن باید دور ریخته شود.
  4. راژنت باید از نظر آلودگی میکروبی چک شود. آلودگی با باکتری باعث فعال شدن آنزیم باکتری و آزاد شدن پارانیترآلانین و تغییر رنگ محلول می‌شود.
  5. جهت مخلوط کردن راژنت باید از آب با Grade 1 استفاده نمود.
  • دمای یخچال به‌کاررفته برای تست انعقادی باید 2±4 و دمای فریزر باید 2±20 باشد.
  • کلیه لوله‌ها و کووت‌ها باید یک‌بار مصرف باشد و مثل نمونه‌های عفونی Out شوند.