معماری
سانتریفیوژ

سانتریفیوژ

هماتوکریت (Ht یا HCT) یا حجم سلول‌های فشرده (PCV) درصد حجمی سلول‌های قرمز در خون است.  میزان آن به طور طبیعی حدود %۴۵ بــرای مـردان و %۴۰ بـرای زنـان اسـت. ایـن کـمـیــت، همـراه بـا غلظـت همـوگلـوبیـن، تعـداد سلول‌های سفید خون و تعداد پلاکت‌ها، جزء موارد لاینفک شمارش کامل خون (CBC) است. در پستانداران، هماتوکریت مستقل از اندازه بدن اسـت. بـعـد از سـانـتـریـفـیـوژ کـردن کـه به خاطر تـفــاوت دانـسـیـتــه سـلــول‌هــا و پــلاسـمــا بـاعـث جــداســازی آن‌هــا مــی‌شــود، هـمــاتــوکــریـت بـا انـــدازه‌گــیـــری طـــول نــســبـــی بـخــش‌هــای زرد (پــلاسـمــا) و قــرمـز (سـلـول) در لـولـه‌هـا تـعـیـیـن می‌شود (شکل ۱٫)
PCV را مـی‌تـوان بـا سـانتـریفیوژ کردن خون همراه با هپارین، در یک لوله میکروهماتوکریت با سرعت ۱۰ هزار دور بر دقیقه به مدت پنج دقیقه بـه دسـت آورد. بـا استفاده از تجهیزات جدید، همـاتوکریت با آنالایزرهای اتوماتیک محاسبه شده و با اندازه گیری مستقیم محاسبه نمی‌شود. با این روش، هماتوکریت با ضرب کردن تعداد سلـول قرمز در متوسط حجم سلول ،به دست می‌آید.

کاربرد سانتریفیوژ
سـانتـریفیـوژهـای نیروی گریز از مرکز برای جداسازی ذرات معلق مانند سلول‌ها از مایع یا جداسازی مایع‌های با چگالی‌های متفاوت از هم استفاده می‌شود و اغلب به عنوان یک مرحله آماده سازی برای تست‌های تشخیصی است. این مایعات می‌توانند مایعات بدن (به عنوان مثال، سرم، ادرار، خون)و واکنش‌گرهای تجاری یا ترکیبی از هر دو باشند. سانتریفیوژها می‌توانند با ایجاد نیروهای بسیار بزرگ‌تر از جاذبه، جداسازی ذرات را که به صورت طبیعی در اثر تفاوت در چگالی آن‌ها رخ می‌دهند بسیار شتاب دهند. در ساده ترین حالت، سانتریفیوژ، یک روتور فلزی با یک سری سوراخ است که لوله‌هایی پر از مایعات، در آن‌ها قرار داده شده و با سرعت‌های مشخصی می‌چرخد.
سانتریفیوژ عمدتا با یک موتور الکتریکی راه اندازی می‌شود. (برخی از مدل‌های قدیمی‌تر با دست چرخانده می‌شدند) و شیِ را حول یک محور ثابت می‌چرخاند و نـیـروی عـمـود بـه آن مـحـور را بـه شـی‡ اعـمـال می‌کند. سانتریفیوژ با استفاده از اصل Sedimentation کار می‌کند یعنی شتاب جانب مرکز باعث می‌شود مواد چگال تر در جـهـت شعاعی جدا شوند (یعنی در قسمت پائین لوله جمع می‌شوند) و لذا اجزای سبک‌تر به سمت بالای لوله در حال چرخش حرکت می‌کند.
پروتکل‌ها برای سانتریفیوژ کردن عموما مقدار شتابیرا  که باید به نمونه اعمال شود تعیین می‌کنند  نه سرعت چرخش را مثلا بر حسب دور بر دقیقه. این تفکیک مهم است زیرا دو روتور با ابعاد متفاوت که با سرعت یکسان می‌چرخند به نمونه، شتاب‌های متفاوتی اعمال می‌کنند و در طول حرکت چرخشی، شتاب حاصلضرب شعاع و مربع سرعت زاویه‌ای (w ) است و شتاب متناسب با g،‌ نیروی نسبی سانتریفیوژ (RCF) نامیده می‌شود. شتاب به صورت ضریبی از g به صورت زیر  بیان می‌شود:

‌که r شعاع چرخش و w سرعت زاویه‌ای بر حسب رایان بر واحد زمان است. ارتباط را می‌توان به صورت زیر هم نوشت:

که rcm شعاع چرخش اندازه گیری شده بر حسب سانتیمتر و NRPM سرعت چرخش اندازه گیری شده بر حسب RPM است.
سه نوع اصلی سانتریفیوژها عبارتند از: سانتریفیوژ با سرعت کم، با سرعت بالا و اولـتــراســانـتــریـفـیــوژ. انــواع مـخـتـلفـی از سـانتـریفیـوژهـای بـا سـرعـت بـالا و پـاییـن در آزمایشگاه‌های بالینی یافت می‌شوند شامل انواعی که روی میز قرار داده می‌شوند (tabletop)، مدل‌هایی که روی سطح زمین قرار داده می‌شوند. (floor standing) همچنین دستگاه‌هایی با منظور مشخص مانند سانتریفیوژهای بانک خون، میکروسانتریفیوژها، سانتریفیوژهای میکروهماتوکریت، سیتوسانتریفیوژها و سیستم‌های فلو پیوسته نیز موجود است .
سانتریفیوژهای با سرعت کم بازه عملکردی تا ۱۰ هزار چرخش در دقیقه را دارند (rpm). این واحدهای سرعت پائین که هم نوع یخچالی و هم نوع غیریخچالی دارند، در درجـه اول برای سانتریفیوژ کردن RBCs یا مواد معلق حجیم استفاده می‌شوند. این سانتریفیوژها نمی‌توانند به سرعت کافی برای جداسازی ذرات بسیار کوچک (به عنوان مثال ویروس‌ها، مولکول‌های DNA یا ماکرومولکول‌ها) برسند یا این که سانتریفیوژ گرادیان چگالی را انجام دهند.
سـانتـریفیـوژهـای شستشوی سلول برای شستشو، سرازیر کردن، ترکیب کردن و شستشـوی مجـدد RBCهـا بـه صـورت اتـومـاتیـک قبـل از تسـت آنتی گلوبین استفاده می‌شوند. به خاطر تعداد زیاد مراحل این کار، انجام دستی این فرایند می‌تواند وقت گیر باشد. سانتریفیوژهای شستشوی سلول سریعا این فرایند را انجام می‌دهند و نیاز به هیچ‌گونه  آماده سازی نمونه‌ای ندارند.
تـسـت آنتـی گلـوبیـن  یـک ارزیـابـی معمـول بـانـک خـون اسـت کـه بـرای تشخیـص آنتی‌بادی‌هایی که در مشکلات انتقال خون، مساله ساز می شوند استفاده می‌شوند. مـی‌تـوانـد بـرای تشخیص حساسیت RBCs به صورت تهاجمی (تست مستقیم آنتی گـلـوبین) یا به صورت غیرتهاجمی با اجزای هومورال موجود در سرم بیمار (تست غیرمستقیم آنتی گلوبین) استفاده شود.
تست مستقیم آنتی گلوبین به متخصصان بالینی کمک می‌کند که بیماری همولیتیک (Hemolytic) در نـوزادان  و هـمـچنین  آنمی همولیتیک اتوایمیون را تشخیص دهند، حساس شدن RBC ناشی از داروها را ارزیابی کرده و عکس العمل‌های انتقال خود را نیز بررسی کنند.
تست غیرمستقیم آنتی گلوبین، آنتی بادی غیرمترقبه را شناسایی کرده و تشخیص می‌دهد و تیتر یک آنتی بادی معلوم در سرم یک بیمار را اندازه می‌گیرد.
سـانتریفیوژهای سیتولوژی، سلول‌ها و دیگر اجزای مایعات بیولوژیک را از یک قـالـب مـایع به یک اسلاید شیشه‌ای میکروسکوپ تغلیظ می‌کنند. آن‌ها به صورت خاص برای آماده‌سازی نمونه‌هایی که نسبت مایع به سلول در آن‌ها بالا است مناسب هستند. بسیاری از سانتریفیوژهای مرسوم می‌توانند با افزودن اجزائی مانند روتور به سانتریفیوژهای سیتولوژی تبدیل شوند.
آزمایشگاه‌های سیتولوژی از چند تکنیک برای سانتریفیوژ کردن سلول‌ها از یک محیط مایع استفاده می‌کنند؛ اما اغلب آن‌ها در مقایسه با سانتریفیوژکردن سیتولوژیک چند مشکل اساسی دارند. فیلترکردن غشائی که سلول‌ها را در حین عبور مایع حاوی آن‌ها از یک فیلتر، به تله می‌اندازد نیاز به فیلترهای گران قیمت و  مصرف ویژه دارند. این تکنیک نیاز به stain زیاد پس زمینه دارد و اندازه فیلتر، تعیینکردن محل  تمام سلول‌های قــابــل تــوجــه را بــرای سـیـتــولــوژیـسـت مـشـکـل مـی‌کـنـد. تـکـنـیـک‌هـای سـانـتـریـفـیـوژ چندمرحله‌ای نیاز به چندین انتقال نمونه و در آخر اعمال دستی نمونه‌ها به اسلاید میکروسکوپ دارد. سانتریفیوژهای سیتولوژیک  می‌توانند جایگزین آماده سازی دستی نمونه‌ها شوند.

اصول عملکرد سانتریفیوژ
سانتریفیوژ کردن بر اساس این حقیقت است که یک شی که در یک مسیر دایره با سرعت زاویه‌ای ثابت حرکت می‌کند در معرض یک نیروی  جانبی به سمت بیرون قرار می‌گیرد. دامنه این نیرو وابسته به  شعاع چرخش و  مربع سرعت است. این نیرو، نیروی نسبی گریز از مرکز یا میدان نسبی گریز از مرکز (RCF) نامیده می‌شود و به صورت ضریبی از  g(به عنوان مثال ۱۳۰۰۰)g بیان می‌شود. RCF برای مقایسه کردن نیروهای به دست آمـده بـا سـانتریفیوژهای متفاوت استفاده می‌شود. مقایسه سانتریفیوژها می‌تواند بر حسب RCF انجام شود زیرا RCF کارائی جداسازی واقعی یک سانتریفیوژ را توصیف مـی‌کند. عموما مقادیر RCF یک سانتریفیوژ شستشوی سلول استاندارد از ۱۲۰۰g تا ۳۲۰۰g تغییـر مـی‌کنـد در حـالـی کـه مقادیر RCF مربوط به یک سانتریفیوژ استاندارد رومیزی، بین ۱۲۰۰g تا ۶۲۴۰g است.
محاسبه RCF اعمال شده روی یک نمونه نیاز دارد که نمونه در فاصله ثابتی از مرکز چرخش قرار گرفته باشد. به خاطر طراحی روتور، این فاصله از بالا تا پایین نگهدارنده نمونه تغییر می‌کند و RCF اعمال شده بر بالای نمونه می‌تواند از نیروی اعمال شده در پائین آن به صورت قابل توجهی متفاوت باشد. متوسط مقادیر اعمال شده روی بالا و پائین یک محفظه، که RCF متوسط نامیده می‌شود، می‌تواند برای جبران سازی این تفاوت استفاده شود.
RCF یا به صورت دستی یا اتوماتیک محاسبه می‌شود و وابسته به شعاع سر روتور است. برای مـدل‌هـای دستـی سـازنـدگـان معمـولا میـزهایی فـراهـم مـی‌کنند که تعیین ساده RCF برای یک روتــور در یــک سـرعـت خـاص را امکـان پـذیـر مـــــی‌کـــنـــــد. مـــــدل‌هـــــای کــنــتــــرل شــــونــــده بــــا مـیـکـروپرسسور به صورت اتوماتیک، سرعت چرخش مورد نیاز را محاسبه کرده و موتور را راه اندازی می‌کنند.

اجزای سانتریفیوژ
اجـزای اصـلـی سانتریفیوز شامل یک موتور الـکـتـریکی، یک شفت و یک سر روتور است. روتـور که لوله‌های مایعات را نگه می‌دارد در سـرعـت‌هـای انـتـخابی توسط موتور چرخانده مـی‌شود. روتور داخل یک محفظه قرار گرفته است یک پوشش ایمنی در محفظه روتور را در بر می‌گیرد تا در مقابل حوادثی نظیر شکسته شدن سر یا حوادث مشابه آن ایمنی را تامین کند.  ‌به خــاطــر ســرعــت‌هــای عـمـلـکـردی بـسـیـار بـالا، جـــاروبــک‌هــای مــورداسـتـفــاده بــرای هــدایــت الکتریسیته به آرمیچر در حال چرخش روتور می‌توانند  به سرعت  سائیده شده و باید نسبت به اجزای دیگر خیلی سریع تر تعویض و جایگزین شـونـد. بـرخی از سانتریفیوژها از روش القایی کـنتـرل شـونـده بـا فـرکـانـس بـه جـای جـاروبـک اسـتـفــاده مــی‌کـنـنــد. ســانـتــریـفـیـوژهـا مـجـهـز بـه ترمزهای مکانیکی هستند که روی خود روتور فشار داده می‌شوند یا این که ترمزهای الکتریکی دارنـد کـه قطبیـت جـریـان به موتور را برعکس می‌کنند.

روتور
نمـونـه‌هـایـی کـه قـرار اسـت سـانتـریفیوژ شوند معمولا داخل لوله، فنجان، بطری، اسـلایـدهـای میکـروسکـوپ، flask یـا میکـروپلیـت قـرار داده مـی‌شـونـد کـه این‌ها در شکاف‌هایی روی سر روتور قرار می‌گیرند. روتورها برای سرعت‌های کم تا متوسط از آلیاژ آلومینیوم و برای سرعت‌های بالا از تیتانیوم ساخته می‌شوند و در  طرح های متنوعی موجود هستند.
روتور با زاویه ثابت (شکل۳) با ۴ تا ۴۰ سوراخ در یک زاویه بین ۲۰ و ۴۵ درجه نسبت به محور عمودی روتور طراحی شده است. این روتورهای با ظرفیت بالا اغلب برای کاربردهایی که نیاز به رسوب گذاری کامل یک جزء نمونه دارند استفاده می‌شوند.

دیگر اجزا
اجـزای اسـاسـی دیـگـر شـامـل یـک سـوئـیـچ تـوان، وسـیـلـه braking، کـنـتـرل سرعت (پتانسیومتر)، تایمر و تاکومتر است. برخی از واحدها سوئیچی دارند که امکان عملکرد پیوسته یا عملکرد با یک تایمر را فراهم می‌کند و بسیاری از مدل‌ها تایمری دارند که برای استفاده پیوسته یا زمان بندی شده به موتور متصل شده است. برخی از مدل‌ها یک کلید چرخش کوتاه مدت یا گذرا دارند که تا زمانی که این دکمه فشار داده شود، شتابگیری سـریع و سانتریفیوژ سرعت بالا انجام می‌شود. معمولا می‌توان روتور را در جهت برعکس هم چرخاند یا جهت چرخش آن را با نگهداشتن ترمز الکتریکی -برای مدت زمان بیش از آن چه برای متوقف کردن موتور ضروری است- برعکس کرد.
یک پتانسیومتر، سرعت را با افزایش یا کم کردن ولتاژی که به موتور داده می‌شود، کنترل می‌کند. برخی از مدل‌ها یک نمایشگر LED و یک صفحه کلید دارند که کاربر می‌تواند برای تعیین یک سرعت خاص از آن‌ها استفاده کند.
یک تاکومتر سرعت را بر حسب دور در دقیقه )rpm( بیان می‌کند. حرکت تاکومتر می‌تواند توسط یک کابل یا شفت متصل به محور موتور راه اندازی شود. برخی از واحدها ممکن است تاکومتر الکتریکی داشته باشند. این تاکومتر، آهنربائی دارد که دور یک سیم پیچ چرخانده شده و یک جریان قابل اندازه گیری تولید می‌کند که بر حسب rpm روی یک نمایشگر دیجیتال یا یک اندازه گیر آنالوگ قابل مشاهده است.

استفاده از سانتریفیوژ
دسترسی اپراتور با یک سرپوش تامین می‌شود که معمولا یک قفل حفاظتی دارد که مانع از کارکردن سانتریفیوژ در زمانیمی‌شود که سرپوش باز است. ممکن است به جای قفل حفاظتی، یک  وسیله قطع الکتریکی توان درنظر گرفته  شود که با باز کردن سرپوش، به صورت اتوماتیک، توان ورودی به روتور را قطع می‌کند. کنترل‌های اپراتور روی خروجی محفظه یا روی یک پانل کنترل قرار گرفته‌اند. مانیتورها معمولا پارامترهای مهم مربوط به یونیت در حال کار، مانند سرعت چرخش بر حسب rpm و زمان چرخش را نشان می‌دهند.
‌مـیـکـروپـرسـسـورهـا در بـرخـی از سـانـتریفیوژها به کاربر اجازه می‌دهند که چند مـجـمـوعـه از پـارامـتـرهـای عـمـلـکـردی را بـرنـامـه ریـزی کـنـد که اغلب در فرایندهای آزمایشگاهی استفاده می‌شود مانند نرخ شتاب، سرعت چرخش، دما، زمان کلی و نرخ ترمزگیری. بعد از این که اپراتور نمونه‌های بیماران را داخل دستگاه قرار داد، اپراتور شماره برنامه‌ کد شده را انتخاب می‌کند و تمام مراحل موجود در این برنامه به صورت اتوماتیک اجرا می‌شوند.
ایـمـنـی پـرسـنـل در هـنـگـام کار با مواد خطرناک باید در نظر گرفته شود. علاوه بر سـرپـوش‌هـای خـارجـی سـانـتـریـفیوژ، سرپوش‌های ایمنی داخلی که روی روتور را مـی‌پـوشـاننـد نیز موجود هستند. سرپوش‌های ایمنـی و سـرپـوش مـربـوط بـه لـولـه‌هـا، از  قـرار گــرفـتـندر‌مـعـرض بـخـارات مـضـر جـلـوگـیـری می‌کنند. درزبندها، مهر و موم قوی بین سرپوش دستگاه و بدنه آن فراهم می‌کنند تا از بیرون رفتن مــواد و بـخــارات خـطــرنــاک جـلــوگیـری شـود. همچنین پرسنل باید از وسایل حفاظتی و ایمنی مانند عینک‌های محافظ استفاده کنند. اجزائی از سانتریفیوژ که هم در تماس با اپراتور و هم در تـمـاس بـا مواد خطرناک قرار می‌گیرند باید به صورت مناسب ضدعفونی شوند.

انواع مختلف سانتریفیوژ کردن
‌سـانتریفیوژ کردن تفاضلی:  اغلب برای جــداســازی اجــزای خــاصــی از کــل سـلــول‌هـا استفـاده مـی‌شـود تـا بتـوان تحلیل‌های بیشتری روی بخش‌های خاصی از سلول‌ها انجام داد. ســانـتــریـفـیــوژ تـفـاضلـی بـه صـورت معمـول در مـیکروبیولوژی و سیتولوژی استفاده می‌شود. ابتدا یک نمونه بافت، همگن می‌شود تا غشای سلول‌ها شکسته شده و تمام محتوای سلولی با هم ترکیب شوند. سپس این نمونه هموژن شده به صورت مکرر سانتریفیوژ می‌شود و هر بار نـیـروی سـانـتـریـفیوژ، افزایش داده می‌شود. در نــهـــایـــت از طــریــق equilibrium  sedimentation خـالـص سـازی انـجـام مـی‌شـود و لایه مطلوب بـرای تـحـلـیـل‌هـای بـیـشـتـر اسـتـخـراج می‌شود. جداسازی بر اساس اندازه و چگالی است که هر چه ذرات بزرگتر و چگال‌تر باشند، با نیروهای سانتریفیوژ کمتری جدا می‌شوند.
‌سانتریفیوژ کردن isopycnic : اغلب برای جدا کردن نوکلئیک اسیدهایی مانند DNA استفاده می‌شود.
‌سانتریفیوژ کردن :Sucrose gradient اغلب برای خالص سازی ویروس‌ها و ریبوزوم‌های پوشیده شده استفاده می‌شود.

انواع مختلف سانتریفیوژ آزمایشگاهی
‌میکروسانتریفیوژ : برای لوله‌های کوچک از ml 2/0 تا  ml 0/2(که میکرولوله هم نامیده می‌شوند) استفاده می‌شود و تا ۹۶ جا برای لوله‌ها دارد. طراحی آن فشرده است و وزن آن تا ۳۰۰۰۰  گرم است.
‌سانتریفیوژهای بالینی: که برای کاربردهای بالینی مانند لوله‌های جمع آوری خون استفاده می‌شوند و معمولا سرعت پائین هستند.
‌سانتریفیوژهای چند منظوره benchtop: که برای بازه وسیعی از اندازه لوله‌ها استفاده می‌شوند و تنوع زیادی هم دارند. معمولا اندازه آن‌ها نیز بزرگ است.
‌سـانتـریفیـوژهـای مستقـل: کـه دستگـاه‌هـای سنگینـی مـانند اولتراسانتریفیوژها هستند.
در سانتریفیوژها ممکن است یک وسیله سردکننده نیز در نظر گرفته شده باشد.

تقسیم بندی انواع سانتریفیوژ بر اساس طراحی روتور
‌سانتریفیوژهای با زاویه ثابت که برای نگهداشتن نمونه در زاویه ثابت نسبت به محور مرکزی طراحی شده‌اند (شکل ۳٫)
‌سانتریفیوژهای با سر قابل سوئیچ کردن که در مقایسه با سانتریفیوژهای با زاویه ثابت، مفصلی دارند که از این طریق نگهدارنده نمونه به روتور مرکزی متصل می‌شود. لذا با چرخش سانتریفیوژ، نمونه‌ها می‌توانند به سمت بیرون تاب بخورند.
‌سانتریفیوژهای لوله‌ای پیوسته که لوله‌های مجزا ندارند و برای کاربردهای با حجم بالا استفاده می‌شوند.

تقسیم بندی سانتریفیوژها بر اساس کاربرد
‌اولتـراسـانتـریفیـوژهـا ‌کـه بـرای چرخش روتور در سرعت‌های بسیار بالا بهینه شده‌اند و در حوزه بیولوژی مولکولی، بیوشیمی و علوم پلیمر استفاده می‌شوند.
‌سانتریفیوژهای هماتوکریت: که برای اندازه گیری درصد سلول‌های قرمز خون در کل خون استفاده می‌شوند.
‌سانتریفیوژهای گاز شامل سانتریفیوژهای نوع Zippe
‌ســانـتــریـفـیــوژهــای ســاده ‌در شـیمـی، بیـولـوژی و بیـوشیمـی بـرای جـداکـردن و ایزوله‌کردن مواد استفاده می‌شوند. این سانتریفیوژها سرعت‌ها و ظرفیت‌های متنوعی دارند. معمولا روتوری دارند که دو، چهار، شش یا تعداد زیادی محفظه شماره دار دارند که لوله‌های حاوی نمونه‌ها در آن‌ها قرار داده می‌شوند.

سانتریفیوژهای انسانی
سانتریفیوژهای بزرگی هستند که عکس‌العمل و مقاومت خلبانان و فضانوردان را در برابر شتاب‌های بالای شتاب‌هایی که در جاذبه زمین تجربه می‌کنند تست می‌کنند. نمونه‌ای از این سانتریفیوژها در شکل ۵ نشان داده شده است.

لوله‌های سانتریفیوژ
لـولـه‌هـای سـانـتـریـفیوژ لوله‌های باریک و مخروطی شکلی هستند که اندازه‌های متفاوتی دارند و از شیشه یا پلاستیک ساخته شده‌اند. ظرفیت آن‌ها از ده‌ها میلی‌متر تا ظرفیت‌های بسیار کمتر برای میکروسانتریفیوژهای مورد استفاده در آزمایشگاه‌های بیولوژی مولکولی تغییر می‌کند. رایج‌ترین لوله‌ها از نظر شکل و اندازه، مشابه یک لوله تـسـت مـعـمـولـی (بـا طـول تـقـریـبـا ۱۰ سـانـتیمتر) هستند. میکروسانتیریفیوژها معمولا لوله‌های میکروسانتریفیوژ با ظرفیت‌های بین ۲۵۰ میکرولیتر تا ۲ میلی لیتر را قبول می‌کنند که اغلب از پلاستیک ساخته شده‌اند.
لـولـه‌هـای سـانتریفیوژ ساخته شده از شیشه مـی‌تـواننـد بـا اغلـب حلال‌ها استفاده شوند اما گـران‌تـر هستنـد. آن‌هـا را مـی‌تـوان مـاننـد دیگر وسایل شیشه‌ای آزمایشگاه تمیز  و  با اتوکلاو، استریل کرد. لوله‌های سانتریفیوژ پلاستیکی به ویژه لوله‌های میکروسانتریفیوژ قیمت کمتری دارنـد.  تمیـز کـردن کامل آن‌ها مشکل است و معمولا قیمت آن‌ها آنقدر کم هست که بتوان آن‌ها را یک بار مصرف در نظر گرفت.

ایمنی
بار موجود در یک سانتریفیوژ آزمایشگاهی بـایـد دقیقـا متعـادل شـود. ایـن کـار بـا استفاده از ترکیبی از نمونه‌ها و لوله‌های تعادل که همگی وزن مشابه دارند یا با استفاده از الگوهای تعادل مختلـف بـدون لوله‌های تعادل انجام می‌شود. تفـاوت حتـی کـوچک در جرم بار می‌تواند در سرعت‌های بالا منجر به عدم تعادل زیاد در نیرو شـود. ایـن عـدم تعـادل نیرو، باعث تغییر شکل مـحــور شــده و مـمـکــن اسـت بـاعـث آسیـب بـه ســانـتــریـفـیــوژ شــده یـا حـتـی مـوجـب آسـیـب و جـراحـت پـرسنل شود. برخی از سانتریفیوژها مجهز به سیستم تشخیص عدم تعادل هستند که بلافاصله بعد از تشخیص عدم تعادل، دستگاه را از کار می‌اندازد.
قبل از شروع سانتریفیوژ کردن، باید روتور و مکانیزم‌های قفل در را چک کرد. هرگز نباید به روتـور سـانتـریفیـوژ کـه در حال چرخش است دست زد، زیرا روتور در حال چرخش می‌تواند جــراحــت جــدی ایجـاد کنـد. سـانتـریفیـوژهـای مـدرن مـعـمـولا مـشخصه‌هائی دارند که از این رخداد جلوگیری می‌کند زیرا در اصلی در طول چرخش، قفل می‌شود.
روتـورهـای سـانـتـریـفـیـوژ  در حین چرخش سـرعـت بـالا، انـرژی جـنبشی بسیار بالا دارند. ایجاد نقص در روتور که می‌تواند در اثر فشار مکانیکی نیروهای زیاد اعمال شده توسط موتور ایجاد شود، می‌تواند به خاطر اشکال در ساخت دستگاه، سایش مداوم یا استفاده و نگهداری نامناسب دستگاه رخ دهد. چنین نقصی به ویژه در سانتریفیوژهای بزرگتر می‌تواند یک فاجعه باشد و عموما منجر به از کار افتادن کامل سانتریفیوژ می‌شود. با این کـه سانتریفیوژها عموما پوشش ایمنی دارند اما ممکن است این پوشش به ویژه در مدل‌های قدیمی تر کافی نباشد و ممکن است کل سانتریفیوژ از جای خود حرکت کرده و به تجهیزات و افراد اطراف خود صدمه برساند. مواردی بوده است که ایجاد اشکال در روتور، پنجره‌های آزمایشگاه را شکسته و یخچال‌ها و کابینت‌ها را نابود کرده است. به منظـور کـاهـش ریسـک نـاشـی از ایجـاد اشکـال در روتـور، تـولیدکنندگان سانتریفیوژ دستورالعمل‌های مربوط به عملکرد و نگهداری دستگاه را به نحوی تعیین می‌کنند که از بازرسی منظم روتورها اطمینان حاصل شود و بعد از گذشت عمر مفید آن‌ها، برای سرویس ارسال شوند یا این که فقط در سرعت‌های پایین استفاده شوند.
یک خطر احتمالی دیگر aerosolization نمونه‌های سمی در طول سانتریفیوژ است. برای جلوگیری از آلوده شدن آزمایشگاه، درپوش‌های روتور با واشرهای محکم، برای جلـوگیـری از پخـش شـدن گـاز، مـوجـود هستنـد که نمونه‌ها را در یک سیستم بسته نگه ‌می‌دارند.

سانتریفیوژهای شستشوی سلول و تست‌های مستقیم آنتی گلوبین
برای انجام تست مستقیم آنتی گلوبین ،اپراتور یک محلول سالین ۲ تا ۵ درصد از RBCهای بیمار آماده می‌کند و آن را در لوله‌های تست که داخل سوراخ‌های روتور سانتریفیوژ قرار می‌گیرند می‌ریزد. سانتریفیوژ، سالین را خالی کرده و سلول‌ها را ۳ یا ۴ بار با محلول سالین ۸۵/۰‌% تا ۹/۰%‌ می‌شوید.
در این مرحله اپراتور دوباره سالین را آهسته خالی می‌کند و سپس آنتی گلوبین را طبق دستورالعمل سازنده معرف، اضافه می‌کند. برخی از سانتریفیوژها این مراحل را به صورت اتوماتیک انجام می‌دهند. سلول‌ها و سرم آنتی‌گلوبین با هم ترکیب می‌شوند و دوبـاره سـانتـریفیـوژ می‌شوند و لوله‌ها برای مشاهده agglutination سلول‌های قرمز خـون، بـررسـی مـی‌شـونـد. اگـر agglutination مشـاهـده نشـود و مـاکـزیمـم حسـاسیـت تشخیص مکمل مطلوب باشد، اپراتور، تست را برای مدت ۵ تا ۱۰ دقیقه در دمای اتاق رها کرده و سپس دوباره آن را سانتریفیوژ کرده و مجددا می‌خواند. تست‌های مثبت، درجات مختلفی از RBC agglutination را نشان می‌دهند.
برای کنترل کیفیت این فرایند، (AABB) (American Association of Blood Banks) الزام می‌کند که به هر لوله بدون agglutination، RBCهای G-sensitized ایمنوگلوبین که به صـورت تـجـاری مـوجـود هـسـتـنـد، اضـافـه شـود. بـعـد از سـانـتریفیوژ کردن، اگر هیچ agglutination ای رخ ندهد تست باید تکرار شود.

تست غیرمستقیم آنتی گلوبین
در تـســت غـیــرمـسـتقیـم آنتـی گلـوبیـن، سـرم حـاوی (یـا مـشـکـوک بـه داشـتـن) هر آنتی بادی خـلاف آنـتـی ژن‌هـای سـطـحـی خـاص RBC با ترکیبی از دو یا سه RBC معرف تجاری موجود که هر یک غلظت متفاوتی از آنتی ژن‌های معلوم روی غــشــاهــای خــود دارنــد گــرم مــی‌شــونــد. سلول‌ها به صورت اتوماتیک بر اساس فرایند مـشـابـه بـا فـرایندی که در ارزیابی مستقیم آنتی گلوبین استفاده می‌شود، شسته می‌شوند و بعد از اضـــافــه کــردن ســرم آنـتــی گـلــوبـیــن مـجــددا سانتریفیوژ می‌شوند. اگر هیچ agglutination ای وجود نداشته باشد، سرم آنتی بادی‌های مربوط به آنتی ژن‌های خاص موجود روی سلول‌های تست را ندارد. اگر agglutination رخ دهد، آنتی بادی خاص را که باعث این فرایند شده است می‌توان  با تست‌های بیشتر سرم با یک پانل از RBCهای معرف شناسایی کرد.
در طـول سـانـتـریـفـیـوژ، RBCها از یک محل سالین ۸۵/۰% به ۹/۰% می‌گذرند که این کار  تمام پروتئین‌های سرم خارجی را از سطح سلول‌ها حــذف مــی‌کـنــد. بــرخــی از ســانـتــریـفـیـوژهـای شستشوی سلول اتوماتیک محفظه‌های داخلی دارند که سالین مورد استفاده در سیکل شستشو در آن نگهداری می‌شود. مکانیزم‌ها برای خالی کردن مایع در مدل‌های مختلف متفاوت است. یــک روش از حـلقـه‌ای استفـاده مـی‌کنـد کـه بـه صـورت مـکانیکی روی پایه روتور قرار گرفته اســت. در مــدل دیـگــر از الـکـتــرومـگـنـت‌هـایـی استفاده می‌شود که در طول سیکل خالی کردن فعال می‌شوند و cradleها را در زاویه صفر درجه نگه می‌دارند به نحوی که مایع خالی شده بتواند در یک ظرف در سرپوش  یا در کاسه سانتریفیوژ جمع آوری شود.

سانتریفیوژهای سیتولوژیکال و آماده سازی اسلاید
ســانـتــریـفـیــوژهـای سیتـولـوژیکـال از نیـروی سـانـتـریـفـیـوژ بـرای قـرار دادن سـلـول‌هـا از یک مـاتـریـس مـایـع بـه اسـلایـدهـای مـیـکـروسکوپی اسـتـفــاده مــی‌کـنـنـد. زمـانـی کـه از یـک دسـتـگـاه dedicated استفاده می‌شود، اپراتور یک محفظه نمـونـه چنـدبـارمصرف، یک کارد فیلتر یک بار مصرف و یک اسلاید را به هم وصل می‌کند و آن‌ها را در روتور قرار می‌دهد. مایع‌ها را داخل محفظه نمونه قرار داده و روتور مهر و موم شده را داخل سانتریفیوژ قرار می‌دهد. یک دستگاه از یک صفحه جذب به جای یک کارت فیلتر استفاده می‌کند. وقتی سیستم فعال می‌شود، محفظه کج شده و مایع را در تماس با کارت فیلتر/اسلاید شیشه‌ای قرار می‌دهد و از یکی از دو سوراخ مدور در کارت فیلتر عبور می‌دهد. سلول‌ها به صورت تک لایه روی سطح شیشه‌ای تغلیظ می‌شوند و مایع اطراف با کارت فیلتر جذب می‌شود. محفظه‌های یک بار مصرف یک کارت فیلتر دارنـد که از قبل متصل شده است و کل محفظه بعد از یک بار استفاده دور انداخته می‌شود.
اسلایدهای نمونه از دستگاه برداشته شده و طبق فرایندهای تکنیکی رایج روی آن‌ها عـمــل مـی‌شـود. اغلـب آزمـایشگـاه‌هـای میکـروبیـولـوژی، ایمنـولـوژی، همـاتـولـوژی، انـکـولـوژی و ویـرولـوژی اسـلایـدهـا را قـبـل از رنـگ آمـیـزی بـا هـوا خـشک می‌کنند. آزمایشگاه‌های سیتولوژی سلول‌ها را در مقابل خشک شدن با ثابت کردن اسلایدهای نمونه در اتانول ۹۵% محافظت می‌کنند.
دستگاه‌های اختصاصی می‌توانند با سرعت‌های از ۲۰۰ تا ۴۰۰ دور بر دقیقه و زمان سانتریفیوژ از یک تا ۹۹ دقیقه کار کنند. اغلب فرایندها فقط به یک سانتریفیوژ ۵ تا ۱۰ دقیقه‌ای نیاز دارند. اپراتور می‌تواند سرعت‌های با شتاب بالا، متوسط یا کم را انتخاب کند. شتاب کم زمانی مفید است که نمونه سلول‌های حساس داشته باشد.
روتورها و trunnion   carrier لوازم کمکی‌ای هستند که می‌توانند روی شفت‌های اکثر سانتریفیوژهای موجود نصب شده و آن‌ها را به سانتریفیوژهای سیتولوژیکال تبدیل کـنـنـد  بـرای انـجـام یـک عـمـل بـا اسـتـفـاده از ایـن سـیـسـتـم‌هـا، تـحـلـیـل‌گر یک اسلاید میکروسکوپی را روی سطح بالایی یک پد اسفنجی قرار داده و سپس بلوک cell-suspension را روی اسـلایـد قـرار مـی‌دهـد. وقـتـی بـاکـت (bucket) داخل سانتریفیوژ قرار گرفت تحلیل‌گر، زمان اجرا و سرعت چرخش را انتخاب می‌کند. در طول عملکرد یک تک لایه از سلول‌ها به صورت یکنواخت روی اسلاید میکروسکوپی قرار می‌گیرد. با این حال ماتریس مایع توسط کارت فیلتر جذب نشده و لذا تک لایه تشکیل شده توسط هوا خشک نمی‌شود.
زمانی که سانتریفیوژ کردن کامل می‌شود تحلیلگر می‌تواند مواد شناور را از طریق دریچه‌های خروجی گرد متصل به هر یک از محفظه‌های نمونه خارج کند.

مشکلات گزارش شده
مـشـابه هر سانتریفیوژ دیگری، مهم است که سرعت را کالیبره کرد و مدت زمان سیکل‌های سانتریفیوژ را مانیتور کرد. در سانتریفیوژهای شستشوی سلول باید ترمز کـردن اتـوماتیک چک شود تا اطمینان حاصل شود که در زمان مشخص شده اتفاق می‌افتد به نحوی که شستن متوالی، خالی کردن و اضافه کردن معرف با ترتیب نادرست انجام نشوند. سیکل خالی کردن باید کنترل شود تا از ماکزیمم خروج مایع، بدون از دست رفتن سلول‌ها اطمینان حاصل شود. می‌توان از یک فتوتاکومتر خارجی استفاده کرد تا با تاباندن نور با نرخ مشخص از طریق یک پنجره در سرپوش سانتریفیوژ روی روتور در حال چرخش، سرعت چرخش را کالیبره کرد.
به خاطر این‌که سانتریفیوژها به صورت دائم استفاده می‌شوند و به خاطر خطرات احـتـمـالـی مـربـوط بـه استفاده از آن‌ها، اغلب تولیدکنندگان توصیه می‌کنند که حتما نگهداری‌های پیشگیرانه به صورت مداوم انجام شوند. جریان نشتی، مقاومت زمین، جاروبک‌ها و سیستم‌های قفل ایمنی روی سرپوش‌ها باید دائما کنترل شوند. برای عملکرد ایمن و عمر طولانی تر، جاروبک‌ها باید قبل از  سائیدگی زیاد جایگزین شوند و رسوبات کربن باید به صورت منظم تمیز شوند.
ســانـتــریـفـیــوژهــا، جـریـان زیـادی را مصـرف می‌کنند که منجر به ایجاد نویز الکتریکی گذرا روی خطوط برق می‌شوند. تحت این شرایط ابـزارهـای تـحـلـیـلـی مـانـنـد اسـپـکـتـروفـتـومترها، آنــالایــزرهــای شـیـمــی بــالـیـنـی یـا آنـالایـزرهـای همـاتـولـوژی ممکن است درست عمل نکنند. بنـابـراین سانتریفیوژها باید فقط به مداراتی که بـرای دستگـاه‌هـای غیرتحلیلی اختصاص داده شده‌اند، متصل شوند.
روتورهای سانتریفیوژها به صورت خاص به زوال ناشی از ایجاد مواد خارجی حساس هستند و بـاید به صورت منظم بازرسی و تمیز شوند. روتـورهـا بـایـد بـه صـورت پـریـودیـک تعـویـض شوند. در غیر این صورت ممکن است از کار بیفتند و شاید منجر به خرابی سانتریفیوژ شوند. روتــــورهــــا بــــایـــد بـــه صـــورت مــنـــاســـب روی سانتریفیوژ نصب شوند زیرا لق خوردن موجب سائیدگی زیاد  اجزای موتور  می‌شود. اگر روتور مـحـکـــم بـسـتــه نـشــده بــاشــد مـمـکــن اســت در سرعت‌های خیلی زیاد از جا در بیاید. روتورها نباید بین مدل‌های مختلف جابجا شوند مگر این کـه بـه صـورت خـاص  بـا قـابلیـت جـابـه جـایی طراحی و ساخته شده باشند.
مــواد شـیـمـیــایــی خـورنـده‌ای کـه در بـرخـی از مایعات تمیزکننده یافت می‌شود می‌تواند موجب سوراخ سوراخ شدن سطح روتور شود. بنابراین تنها مواد تعیین شده توسط سازنده باید برای تمیز کردن و نگهداری روتور استفاده شود. فرکانس نگهداری پیشگیرانه برای اجزای مختلف سیستم متفاوت است. بسیاری از سازندگان، تمیز کردن هر روزه bowl را توصیه می‌کنند.
بـه خـاطـر خـطـرات احـتـمـالـی کـه مـی‌تـوانند توسط یک روتور در حال چرخش یا پخش شدن مـــواد خــطـــرنـــاک بــیـــولـــوژیــک ایـجــاد شــونــد، سانتریفیوژها نباید هرگز با سرپوش باز استفاده شـونـد.  ECRI گـزارشـی از یـک حالت دریافت کرده است  که در آن تیوب یک سانتریفیوژ در حـیـن استفاده، شکسته و محصولات خونی و شیشه از زیر سرپوش به سینه یک تکنولوژیست پـزشکی پاشیده و وی را در معرض عفونت و جـــراحــت قــرار  داده اســت. شـکـسـتــن تـیــوب مـی‌تـوانـد در سـانـتـریـفـیوژ به خاطر عدم تنظیم روتور، تیوب‌های قدیمی یا معیوب یا استفاده ناصحیح رخ دهد. ECRI توصیه می‌کند که از سانتریفیوژهای با قفل )interlock( و/یا چفت ایمنی سرپوش استفاده شود که زمانی که سرپوش باز می‌شود موتور را خاموش می‌کنند یا تا زمانی که روتور در حال چرخش است و متوقف نشده، سرپوش را بسته نگه می‌دارند.
تیوب‌های شکسته می‌توانند همچنین لوله کشی خروج مایع را مسدود کرده و منجر به جمع شدن سالین و شیشه شوند که به موتور فشار می‌آورد. این می‌تواند منجر به اتصال کوتاه شود که ممکن است نیاز به تعویض موتور را ایجاد کند. ECRI توصیه می‌کند که در هنگام نصب، اندازه خروجی‌های فاضلاب بزرگتر در نظر گرفته شوند. ECRI تـوصیـه مـی‌کنـد تیـوب‌هـای شکستـه شـده فـورا سـرویـس شـده و خروجی فاضلاب  به‌سرعت تمیز شود.
اپـراتـورهـا باید بدانند که لرزش‌‌های زیاد در سرعت‌های بالای خاصی برای هر دستگاه اتفاق می‌افتند. این شرایط دینامیکی که به عنوان رزونانس شناخته می‌شود، با ترکیبی از لرزش‌های مکانیکی اجزای در حال حرکت ایجاد می‌شود. سانتریفیوژها باید در سرعت‌های کمی بالاتر یا کمی پائین تر از سرعت رزونانس آن‌ها استفاده شوند تا از فرسایش شدید آن‌ها جلوگیری شود.
اپراتورها باید همیشه در زمان انجام سانتریفیوژ کردن و دیگر اعمالی که امکان در معرضقرار گرفتن پاشیدگی خون و دیگر مایعات بدن ، در آن‌ها هست، احتیاط‌های کلی را انجام دهند. این احتیاط‌ها شامل پوشیدن دستکش‌های یک بار مصرف، پوشش محافظتی صورت، گاون یا لباس‌های آزمایشگاهی است.

سانتریفیوژهای شستشوی سلول
ایمنوگلوبین‌ها و دیگر پروتئین‌هایی که به صورت طبیعی در سرم یافت می‌شوند می‌توانند سرم آنتی گلوبین را غیرفعال کنند؛ سیکل‌های شستشو باید برای حذف این‌ها کافی باشند. سانتریفیوژهای شستشوی سلول اتوماتیک نیز باید سلول‌ها را به صورت مناسب رسوب داده، آن‌ها را به صورت موثری در طول شستشوهای تکراری دوباره معلق کرده و سالین را خالی کنند به نحوی که، سلول‌های فشرده شده خشک باقی بمانند. برای کنترل کیفیت کارائی تست، AABB توصیه می‌کند که دستگاه سانتریفیوژ روی سطحی در ارتفاع مناسب قرار داده شوند به نحوی که اپراتور بتواند داخل bowl بررسی کند.
دستگاه باید بتواند لوله‌های تست  mm 75*10 ‌یا mm75*12 را در خود جا دهد. با این حال حجم‌های مناسبی از سالین باید اعمال گردد. یعنی وقتی که حجم سالین برای اندازه لوله خاصی کالیبره شد، نمی‌تواند لوله با اندازه دیگری را بدون تنظیم مجدد حجم مایع استفاده کرد.
در سیستم‌هائی که به صورت اتوماتیک سرم آنتی گلوبین اضافه می‌کنند، لوله‌ها تکان داده می‌شوند تا سلول‌ها را مجددا معلق کنند، این فرایند باید مانیتور شود. سرم آنتی گلوبین باید در حجم‌های مشخصی اعمال شود و واکنشگر نباید از کنار لوله‌ها پائین برود بلکه باید مستقیما به cell button اعمال شود. اگر این امر اتفاق نیفتد، لوله delivery باید در محل مناسب تنظیم شود. بعد از اضافه شدن سرم آنتی گلوبین، لوله‌ها بـایـد بـرای اطـمـینان از این که حجم مناسبی از واکـنشگر به هر یک از آن‌ها اضافه شده است بررسی شوند.
سیکل چرخش که بعد از اضافه کردن سرم انـجــام مــی‌شــود مـعـمـولا کـوتـاه‌تـر و کـنـدتـر از سیکل‌های چرخش-شستشوی معمولی است. در کنترل کیفیت تست‌های آنتی گلوبین انجام شده در سیستم‌هایی که به صورت اتوماتیک، سـرم آنتـی گلـوبیـن را اضـافـه مـی‌کنند، افزودن سـلــول‌هـای کنتـرل Coombs بـه لـولـه‌هـایـی کـه انعقادی از خود نشان نمی‌دهند لازم است.

سانتریفیوژهای سیتولوژی
در طــول سـیـتـوسـانـتـریـفـیـوژ، از دسـت دادن سلول و توزیع سلولی ضعیف ممکن است به خاطر تاثیر حجم کم سلول و عمل موئینگی پد جـذب قبـل از ایجـاد نیـروی سـانتـریفیـوژ اتفاق بیفتـد. عـوامـل دیگـر مـاننـد نوع سلول، رسوب کردن، لخته شدن و staining نیز می‌توانند در از دست رفتن سلول نقش داشته باشند. Grover و همکـارانـش تـوصیـه مـی‌کنند که حداقل حجم ۲۰۰ میکرولیتر به صورت رایج استفاده شود تا توزیع و بازده سلولی بهینه به دست آید.
اسـمـبـلـــی‌هــای سـیـتــولــوژیــک اخـتـیــاری بــه صـورت جفت‌های متعادل فروخته می‌شوند. برای اطمینان از تعادل مناسب روتور، یونیت‌ها باید در ترتیب صحیح جفت‌های دریافتی توسط آزمایشگاه استفاده شوند.

ملاحظات خرید
اغلـب مشخصـه‌هـای سـانتـریفیـوژهـا بـاید بر اســاس نیـازهـای کـاربـر تعییـن شـونـد. سـرعـت چــــرخــــش، نــــوع نــمــــایــشــگـــر و ظـــرفــیـــت آن مشخصـه‌هـائـی هستنـد کـه تـوسط کاربر تعیین مـی‌شـونـد. پـارامترهای دیگر نظیر قابلیت‌های مـحــدودکــردن خـطــرات بـیــولــوژیــک، قـابلیـت برنامه‌ریزی و قفل شدن سرپوش ترجیح داده می‌شود که در دستگاه وجود داشته باشند، زیرا بـه ایـمـنـی و راحـتـی اسـتـفـاده از دسـتـگاه کمک می‌کنند. موتورهای بدون جاروبک نیز توصیه مــــی‌شــــونـــد زیـــرا آن‌هـــا مـــانــنـــد مـــوتـــورهـــای ســانـتــریـفـیــوژهــای قـدیمـی‌تـر دچـار فـرسـایـش نـمـی‌شـونـد و بـنابراین نیاز به نگهداری زیادی ندارند.
شاخص‌های آلارم که آلارم‌های قابل شنیدن تولید می‌کنند نسبت به آلارم‌های دیداری  برتری دارند. توصیه می‌شود که این آلارم‌ها برای مواردی مانند انتهای یک سیکل، عدم تعادل، جریان نشتی و باز بودن درپوش فعال شوند.

ملاحظات دیگر
خـریـداران بـایـد تـلاش کننـد ویـژگـی‌هـای سـانتـریفیوژهای شستشوی سلول را با نیازهای فعلی آزمایشگاه خود متناسب کنند تا از هزینه کردن مبلغ زیاد برای دستگاهی که ویژگی‌های آن در آزمایشگاه آن‌ها کاربردی ندارد یا از خریدن دستگاه ارزانی که نمی‌تواند بار کاری آزمایشگاه آن‌ها را تامین کند یا این که قابلیت‌های مورد نیاز آن‌ها را براورده نمی‌کند جلوگیری شود. به عنوان مثال در موسسه بزرگی که روزانه تعداد زیادی نمونه سانتریفیوژ می‌شوند ممکن است نیاز به یک سانتریفیوژ قابل برنامه ریزی باشد. با این حال در آزمایشگاه کوچکی که تعداد کم یا متوسطی از نمونه‌ها در هر روز در آن پردازش می‌شوند ممکن است نیاز به واحدی که قابل برنامه ریزی است، نباشد.
استفاده از محفظه‌های نمونه یک بار مصرف به جای چندبار مصرف می‌تواند باعث صرفه جویی در زمان اپراتور شود زیرا محفظه‌های چندبار مصرف نیاز به تمیزکردن و ضدعفونی کردن دارند. همچنین محفظه‌های یک بار مصرف احتمال آلوده شدن نمونه را کـاهـش مـی‌دهنـد. بـا ایـن حال هزینه جایگزینی برای محفظه‌های یک بارمصرف می‌تواند خیلی زیاد باشد. در مورد هزینه مربوط به محفظه‌های یک بار مصرف و دیگر اجزای مربوطه مانند پدهای فیلتر و هزینه‌های مربوط به سرویس، می‌توان در هنگام خـریـد بـا فـروشنـده مـذاکـره کـرد.ویـژگـی‌هـای مـربـوط بـه ایمنی در هنگام خرید یک سانتریفیوژ از اولویت‌هایی هستند که باید به آن‌ها توجه کرد.
سازمان‌ها در هنگام خریدن سانتریفیوژها، باید هم هزینه گارانتی و هم هزینه مواد مصرفی که به صورت مرتب استفاده می‌شوند (به عنوان مثال لوله‌های نمونه‌ها) را در نظر بگیرند. با توجه به این که سانتریفیوژها می‌توانند در مقایسه با جداسازی دستی هم باعث صرفه جوئی در زمان شده و هم کارائی را افزایش دهند، در سال‌های اخیر تقاضا برای آن‌ها افزایش یافته است.

مراحل توسعه
مسیر فعلی در طراحی سانتریفیوژها به سمت موتورهای بدون جاروبک بوده است. در موتورهای سانتریفیوژهای قدیمی، جاروبک‌ها جریان الکتریسیته را به آرمیچر در حـال چـرخـش هـدایـت مـی‌کننـد. بـه خاطر سرعت‌های عملکرد بالا جاروبک‌ها به سرعت ساییده شده و باید نسبت به هر جزء دیگری با فرکانس بیشتری تعویض شوند. برخی از مدل‌های سانتریفیوژها از جاروبک‌های با عمر طولانی تر استفاده می‌کنند در حالی که در بعضی از مدل‌ها اصلا از جاروبک استفاده نمی‌شود. مزیت سیستم‌های القای بدون جاروبک این است که در این روش هیچ تماس فیزیکی با موتور نیست و سیستـم از میـدان مغنـاطیسـی بـرای القـای جریان الکتریکی استفاده می‌کند.علاوه بر سیستـم‌هـای القـای بـدون جـاروبـک سـانتـریفیـوژهـای جـدیـد ممکـن اسـت مجهـز بـه بلبرینگ‌های با روغن کاری دائم و میکروپروسسورهایی باشند که به اپراتور امکان می‌دهد پارامترهای بیشتری را با استفاده از صفحه کلید نمایش دهد و نیز نمایشگرهای LEDای دارنـد کـه پارامترهای عملکردی را نمایش می‌دهند. برخی سانتریفیوژهای کنترل شونده با میکروپروسسور می‌تواند روتور خود را با خواندن یک بارکد قرار داده شده روی سطح روتور شناسایی کنند. میکروپروسسور می‌تواند پارامترهای عمکردی را با استفاده از اطلاعات بارکد برای دسترسی به اطلاعات ذخیره شده در حافظه (به عنوان مثال ماکزیمم سرعت) تنظیم کند.
ســانـتــریـفـیــوژهــای شـسـتشـوی سلـول یـک مـرحـلـه مـیـانـی در دسـتـگاه‌های مورد استفاده برای تست‌های آنتی گلوبین هستند. مهارت و تـوان ایـن دسـتگاه‌ها بالاتر از سانتریفیوژهای رومـیـزی بانک خون (که تمام معرف‌ها مانند سالین و آنتی گلوبین باید به صورت دستی در آن‌هـا اضـافـه شـود) هـسـتـنـد.  سانتریفیوژهای کـامـپـیـوتـری را مـی‌تـوان بـرای ثـبـت و/یا تغییر پــارامـتــرهــای عـمـلـکــردی بــه کــامـپـیـوتـرهـای شخصی متصل کرد.

پاسخ دهید