معماری

فرآورده IgG سرم

ايمونوگلوبولين‌ها ترکيبات طبيعی بدن انسان هستند IgG .سالم و دست‌نخورده يک نقش محوری در دفاع سيستم ايمنی بدن ايفا می‌کند كه عمدتاً در پاسخ آنتی‌بادی ثانويه است. طيف آنتی‌بادی در پلاسما نشان‌دهنده وضعيت ايمنی در يک لحظه معين، به عنوان يک نتيجه از عفونت‌هاي طبيعی و اثرات واکسن است.

ايمونوگلوبولين‌ها یا گاماگلوبولين‌ها نقش كليدي دفاع در مقابل بيماري‌هاي عفوني را دارند. ايمونوگلوبولين يك واژه عمومي براي همه آنتي‌بادي‌ها در خون است. آنها خودشان را به پاتوژن‌ها مي‌چسبانند، به عنوان مثال به باكتري‌ها مي‌چسبند. اين سبب مي‌شود تا ديگر سلول‌ها يا مولكول‌هاي سيستم ايمني، متجاوزين را كشته يا حذف كنند. بيماراني كه قادر نيستند خودشان ايمونوگلوبولين كافي توليد كنند سيستم ايمني به خطر افتاده دارند و در نتيجه سيستم دفاعي آنها در برابر پاتوژن‌ها ضعيف است. ضعف ايمني مي‌تواند مادرزادي يا اكتسابي باشد، بعنوان مثال بيماري‌هاي خوني يا پيوند مغز استخوان. اين بيماران از عفونت‌هاي مكرر آسيب مي‌بينند. لذا تجويز منظم ايمنوگلوبولين، معمولاً هر سه تا چهار هفته لازم است تا از اين مسئله جلوگيري شود. بيماران با فقر ايمني مادرزادي (اوليه) بايد توسط ايمنوگلوبولين در تمام عمر درمان شوند. حتي بيماراني كه كمبود ايمنوگلوبولين هم ندارند مي‌توانند از مزاياي درمان با آن بهره ببرند. انواع بيماري‌هايي كه همراه با عكس‌العمل‌هاي قطعي ايمنولوژيكي و التهابي هستند مي‌توانند با تزريق وريدي ايمنوگلوبولين درمان شوند. اين ايمنوگلوبولين‌ها به طور وسيعي به صورت وريدي جهت درمان بيماري‌هاي خوني و تعدادي از بيماري‌هاي عصبي كه مي‌توانند توسط واكنش‌هاي خودايمني ايجاد شده باشند، استفاده می‌گردند.

IgG1وIgG2 شايع‌ترين مشتق شده از چهار زيرگروه IgG هستند. مهم‌ترين فعاليت‌های بيولوژيک آنتی‌بادی‌ها مربوط به عملکرد مؤثرشان است که هدف آن غيرفعال كردن يا حذف عوامل عفونی و محصولات آنها، به عنوان مثال باکتری‌ها، ويروس‌ها و سموم مي‌باشد.

ايمونوگلوبولين‌ها فرآورده‌هايي درماني هستند كه در واقع متشكل از مخلوطي از IgG می‌باشند كه انواع اوليه آن بصورت تزريق عضلاني بوده و اخيراً پس از حل مشكلات مربوط به تركيبات ضد كمپلمان در اين فرآورده نوع تزريق وريدي آن نيز ساخته شده است كه خواهان بيشتري نيز دارد. هر دو نوع محصول وریدی و عضلانی به صورت پلي‌والان (وسيع‌الطيف) و اختصاصي وجود دارند.

با وجود احتمال كاهش ميزان مصرف آلبومين در كشورهايي كه مصرف آن تاكنون بالا بوده است، پیش‌بینی می‌شود ميزان مصرف ايمونوگلوبولين‌هاي وريدي به علت كاربرد آنها در درمان‌هاي پيشگيرانه با تغيير در ايمني (Prophylactic inmunomodulation) افزايش خواهد يافت.

حداقل استانداردهاي مورد قبول سازمان بهداشت جهاني (WHO) در مورد ايمونوگلوبولين‌ها به شرح زير است:

  • بايد از مجموعه‌اي شامل بيش از 1000 واحد اهدايي تهيه شده باشد.
  • حاوي بيش از 90% ملكول سالم ايمونوگلوبولين و كمترين مقدار ممكن از IgA باشد.
  • درحد امكان عاري از ملكول‌هاي شكسته (fragments) و انواع ملكول‌هاي مجتمع (aggregate) باشد.
  • حداقل تغييرات بيوشيميايي را داشته باشد.
  • داراي فعاليت‌هاي نرمال ناحيهc ، اپسونيزاسيون، ثبوت مكمل‌ها (complement fixation) و ساير فعاليت‌هاي بيولوژيك ملكول IgG باشد.
  • حاوي تمامي زيرگروه هاي IgG طبيعي سرم باشد.
  • عاري از پروتئين كينازهاي (Protein Kinase) وابسته بهc-AMP ، كينين‌ها و پلاسميوژن‌ها باشد.
  • حاوي ميزان معيني آنتي‌بادي عليه حداقل يك ويروس و يك باكتري باشد.
  • از نظر انتقال آلودگي‌هاي ويروسي ايمن باشد.
  • براي بيمار قابل تحمل بوده و حساسيت‌زا نباشد.

 

محصول پلی‌والانIgG ، برای مصارف داخل وریدی و یا داخل عضلانی از فراکشنII ، و روند پالایش پلاسما از پلاسمای فاقد کرایو در اتانول سرد به غلظت 25% حاصل می‌شود. محصولات IgG از رسوبات اتانولی فراکشن‌های بالادستی، مثل محلول رویی فراکشن III و یا رسوب فراکشن‌های II+III به دست می‌آید. از فراکشن‌های IgG بينا‌بيني با استفاده از کروماتوگرافی تعویض یونی، کاپریلیک اسید و یا رسوبات پلی‌اتیلن‌گلایکول، مواد پروتئینی زاید، آنزیم‌های پرتئولتیک یا تجمیع‌شده‌ها جداسازی می‌شوند. در مورد برخي از فرآورده‌ها از روش پالايش تركيبي، اتانل و كروماتوگرافي براي تخليص استفاده مي‌گردد. درجه خلوص اكثر فرآورده‌هاي IgG بيش از 98 درصد است. گرچه در برخي از فرآيندهاي توليد مي‌توان مقدار 5/2 تا 3 گرم IgG را از هر ليتر پلاسما تهيه كرد، روش‌هاي اخير با كاربرد وسايل و فن‌آوري نوين امكان رسيدن به 5/3 تا 5/5 گرم IgG را از هر ليتر پلاسما مهيا كرده است.

اکثر روش‌های غیرفعال‌سازی ویروسی فعلی، انکوباسیون PH پایین، پاستوریزاسیون یا SD- حلال شوینده می‌باشند. تیمار اسید کاپریلیک، اخیراً در تولید محصولات IgG انسانی معرفی شده است که یک فرآیند غیر‌فعال‌سازی ويروسی IgG می‌باشد. روش اختصاصی حذف ویروس، به وسیله نانوفیلتراسیون 15 الی 35 نانو‌متر معمولاً جهت افزایش اطمینان از حذف ویروس های فاقد پوشش به کار می‌رود، مخصوصاً وقتی تیمارکننده‌های غیرفعال ویروسی، ویروس‌های دارای پوشش لیپیدی را هدف قرار می‌دهند. از فرآوری IgG با روش پالایش قدیمی اتانول همراه با سانتریفیوژ کردن، مقدار 7/2 الی 2/3 گرم در لیتر IgG حاصل می‌شود. فیلتراسیون ضخیم (Depth Filtration) و یا تخلیص با کروماتوگرافی فراکشن‌های بالادستی میزان محصول را تا 5/3 الی 5/5 گرم در لیتر و یا بیشتر بهبود بخشیده است. روش‌های کروماتوگرافی کلی برای تولید محصولات IgG هايپرايميون به طور فزاینده‌ای به کار می‌روند.

اصولاً فرآيندهاي توليد ايمونوگلوبولين‌هاي اختصاصي تفاوتي با ايمونوگلوبولين‌هاي عضلاني يا وريدي وسيع‌الطيف ندارد و اختلاف تنها در كمتر بودن حجم پلاسماي اوليه به علت دسترسي كمتر به پلاسماهاي اختصاصي فوق ايمن (hyperimmune) است.

بيماراني كه قادر نيستند خودشان ايمونوگلوبولين كافي توليد كنند سيستم ايمني به خطر افتاده دارند و در نتيجه سيستم دفاعي آنها در برابر پاتوژن‌ها ضعيف است. ضعف ايمني مي‌تواند مادرزادي يا اكتسابي باشد، بعنوان مثال بيماري‌هاي خوني يا پيوند مغز استخوان. اين بيماران از عفونت‌هاي مكرر آسيب مي‌بينند، لذا تجويز منظم ايمنوگلوبولين، معمولاً هر سه تا چهار هفته لازم است تا از اين مسئله جلوگيري شود. بيماران با فقر ايمني مادرزادي (اوليه) بايد توسط ايمنوگلوبولين در تمام عمر درمان شوند. ايمنوگلوبولين توليد شده هم به صورت IV (وريدي) و هم به صورت (IM) عضلاني است، حتي بيماراني كه كمبود ايمنوگلوبولين هم ندارند مي‌توانند از مزاياي درمان با آن بهره ببرند. انواع بيماري‌هايي كه همراه با عكس‌العمل‌هاي قطعي ايمنولوژيكي و التهابي هستند مي‌توانند با تزريق وريدي ايمنوگلوبولين درمان شوند. اين ايمنوگلوبولين‌ها به طور وسيعي به صورت وريدي جهت درمان بيماري‌هاي خوني و تعدادي از بيماري‌هاي عصبي كه مي‌توانند توسط واكنش‌هاي خودايمني ايجاد شده باشند، استفاده گردد.

پاسخ دهید