معماری

فيبرينوژن

پنج فرآورده مجوزدار استفاده از فيبرينوژن در درمان فيبرينوژنمی و يا کمبود آن وجود دارد؛ محصولات تهيه شده به روش قديمی با استفاده از رسوب‌دهی چند مرحله‌ای پلاسما و کرايوپرسی‌پيتت با استفاده از اتانول و گلايسين انجام می‌شود، در صورتي که محصولات جديد ديگر به وسيله کروماتوگرافی تخليص می‌گردند. کاهش ويروسی توسط روش‌های SD، که اغلب به وسيله نانوفيلتراسيون 35 نانومتری و يا حرارت خشك نهايي تکميل می‌شود، حاصل می‌گردد. پاستوريزاسيون تک مرحله‌ای در 60 درجه سانتی‌گراد به مدت 20 ساعت برای يک محصول به کار می‌رود.

 

چسب‌های فيبرينی

چسب‌های فيبرينی غنی از فيبرينوژن و ترومبين‌های خالص‌شده هستند. وقتی دو ماده با هم مخلوط می‌شوند يک چسب لخته قوی، بندآورنده خون، پوشاننده و التيام‌دهنده فوری در عرض چند ثانيه بوجود می‌آید که کاربرد آن به صورت موضعی در عمليات جراحی می‌باشد. فيبرينوژن، به روش‌های رسوب‌دهی از رسوب کرايو و يا فراکشن I Cohn به دست می‌آيد. فراکشنI ممكن است حاوی فيبرونکتين، VWF و يا فاکتور سيزده باشد که اعمال فيزيولوژيكي ديگری را ايجاد می‌کنند. غيرفعال‌سازی ويروسی در فراکشن‌های فيبرينوژن، به وسيله SD، پاستوريزاسيون، روش بخار گرم و يا نانوفيلتراسيون انجام می‌گيرد. محصولات فيبرينوژن 80 گرم در ليتر بوده و ممکن است در حضور يک ماده ضد فيبرينولتيک، فرموله شود.

پاسخ دهید