معماری
6666666666

كانديدياز Candidiasis

6666666666

كانديدوز،مونيلاز،موگه
كانديدياز بدون شك يكي از مهمرتين و شايع ترين بيماريهاي قارچ هاي فرصت طلب در انسان است.عفونت به صورت حاد،تحت حاد يا مزمن در پوست،ناخن،مخاط واژن،برونش،ريه و دستگاه گوارش ديده مي شود.گاهي نيز منتشر مي گردد و كليه،ريه،كبد،قلب و … را گرفتار مي سازد.
واكنش ميزبان در برابر بيماري از يك خارش و التهاب مختصر تا فرم مزمن،حاد چركي يا گرانولوماتوز در تغيير است.
عامل بيماري،اكولوژي،انتشار كانديدياز
مهمترين عامل بيماري كانديدا البيكانس مي باشد كه ساكن طبيعي دستگاه گوارش،مخاط دهان و واژن است و انسان اغلب در زمان تولد در هنگام عبور از واژن ان را كسب مي نمايد.ساي گونه هاي كانديدا گاهي جزئي از فلور طبيعي جلد و مخاط محسوب مي شوند،برخي نيز در طبيعت،در خاك و مواد مختلف موجودند كه مجموعا قدرت بيماريزائي محدودتري دارند و از طريق منابع خارجي به بدن راه مي يابند و در تحت شرايط ويژه اي با غلبه بر مكانيسم دفاعي طبيعي ميزبان قادر به ايجاد بيماري مي باشند.
عوامل بيماريزا در كانديدياز عبارتند از:
Candida albicans,c.glabrata,c.krusei,c.guilliermondii,c.parapsilosis,c.pseudotropicalis,​c.tropicalis,c.stellatoidea
گونه هاي بسيار ديگري نيز گاهي از ضايعات كانديدياز جدا شده اند كه برخي به طور نادر بيماريزا هستند.كانديدا البيكنس كه ارگانيسم معمولي دستگاه گوارش پستانداران و پرندگان مي باشد به ندرت از خاك نيز جدا مي شود.
يك نوع باكتري بنام باكتريوم كانديدوستروئنس به سلول كانديدا حمله مي كند و ان را از بين مي برد و شايد اين خود دليلي بر عدم وجود ان در طبيعت باشد.
شرايط غير بهداشتي گاهي باعث الودگي محيط ،غذا و سبزيجات به اين مخمر مي گردد.
كانديدا البيكانس گاهي از اب استخر و حمام ها جدا شده است(نسبت به كلر حساس است)،ليكن در اب دريا به سرعت از بين مي رود.ساير گونه ها نيز از پوست سالم(به خصوص بين انگشتان پا،زير ناخن هاي پا و از ناف)جدا شده اند.در نوزادان قبل از اينكه فلور طبيعي مخاط دهان تثبيت شود،حتي تعدادي اندك از سلول هاي كانديدا البيكنس در دهان قادر به ايجاد برفك مي باشند.
عقيده بر اين است كه كانديدياز واژن در خلال حاملگي باعث بروز برفك در نوزادان مي شود و درصد بسيار كمي نيز از طريق الودگي از ساير نوزادان،مادران و پرسنل بيمارستان صورت مي گيرد.
مجموعه بررسي ها از مناطق مختلف جغرافيائي با شرايط اب و هوائي متغير،حاكي از ان است كه ميزان شيوع كانديداز در زنان غير حامله 5-18 درصد و در زنان حامله و يا زناني كه از قرص هاي ضد حاملگي استفاده مي كنند تا 30 درصد بوده است.
دستگاه گوارش سالم افلب حاوي تعداد كمي كانديدا البيكنس مي باشد.
در بالغين عواملي تعداد كانديدا البيكنس را در روده تغيير مي دهند:
تعدادي از ميكروارگانيسم هاي فلور طبيعي روده در كنترل جمعيت مخمرها مداخله دارند.لاكتوباسيل ها و ساير ارگانيسم هاي مولد اسيد لاكتيك جمعيت كانديدا را تحت كنترل قرار ميدهند.با اين وجود يك رابطه همزيستي بين ارگانيسم هاي توليد كننده اسيد لاكتيك و مخمر ها وجود دارد و واضح است كه تغييرات فلور طبيعي روده تغييراتي وارد مي سازد(با از بين رفتن لاكتوباسيل ها در اثر انتي بيوتيك و كم شدن اسيد لاكتيك در محيط افزايش رشد و تكثير در كانديدا مشهود است).افزايش تعداد ارگانيسم در روده گاهي تنها موجب خارش در ناحيه مقعد مي شود و گاه باعث ايجاد كانديدياز سيستميك كشنده در افراد ناتوان مي گردد.
رژيم غذايي نيز در جمعيت كانديدا البيكنس موثر است.چنانچه رژيم غذايي پر ميوه تعداد ارگانيسم روده را اندكي افزايش مي دهد كه اين تغيير فلور افراد سالم با بروز هيچ عارضه اي همراه نمي باشد.به طور كلي بين ميزبان و كانديدا يك تعادل طبيعي بر قرار است.عوامل مختلف قادر مي باشند كه اين حالت طبيعي را به يك مرحله پاتولوژيك سوق دهند.

اين عوامل عبارتند از:
تغييرات فيزيولوژيك،در زنان حامله در كربوهبدرات واژن تغييراتي حاصل مي شود كه منجر به افزايش جمعيت كانديدا و در نتيجه كانديداز واژن مي گردد.در اشخاصي كه دچار اختلالات اندوكرين مي باشند(به خصوص ديابت ها)،تعداد كانديدا در مخاط دهان،واژن و روده افزايش مي يابد و انها را به بيماري كانديدياز و يا تهاجم ساير ارگانيسمهاي فرصت طلب اماده مي سازد.
استفاده طولاني از انتي بيوتيك هاي باكتريايي باعث تغيير يا از بين رفتن فلور باكتريايي مي گردد.همچنين انتي بيوتيك با تاثير بر بافت هاي ميزبان ان را نسبت به تهاجم ارگانيسم حساس مي سازد.تجويز استروئيد ها در زن و مرد جمعيت كانديدا را افزايش مي دهد.
ناتواني عمومي و بيماري هاي زيادي با كانديدياز در رابطه مي باشد.
اويتامينوز نيز بر حسب سن موجب بروز برفك در نوزادان و پرليش در بزرگسالان مي گردد.ديابت اغلب با بروز ضايعات جلدي كانديدا همراه است و عفونت ريوي،اندوكارديت و كانديدياز سيستميك اغلب در عفونت هاي مزمن شايع مي باشد.عوامل ايمونوساپرسيو،سيتوتوكسين و يا ساير داروها،توانايي طبيعي و مقاومت ميزبان را كاهش مي دهند.بسياري از اختلالات ژنتيكي و نقائص ايمني از جمله عواملي هستند كه اجازه مي دهند ارگانيسمهاي فرصت طلب (ويروسي،باكتريائي،انگلي و …) ميزبان ضعيف شده را به عنوان محيط مناسب رشد انتخاب نمايند.

پاسخ دهید